แม้จะลาลับประนิพพานมากกว่าสองพันหกร้อยปีกว่าแล้ว "ความศรัทธาไม่มีเสื่อมแม้ในประเทศจนถึงระดับโลก"

การจากลาปรินิพพานที่เรานั้นเห็น

จากพระพุทธรูปหลายสิ่งนำมาให้สื่อสาร

ระลึกนึกถึงในสิ่งที่เรานั้นต้องการ 

กราบไหว้และกราบกรานตามศรัทธา

พม่านั้นศรัทธามากในศาสนา แกะสลักไม้ป่าวปรินิพพานงดงามประจักษ์เห็น ส่วนราคาประเมินไม่ได้ไม่ขายไม่เซ่น 

มองด้วยความซาบซึ้งเนื้อไม้งามน่าลูบคลำ

   อยากบอกว่าครั้งแรกที่เห็นนั้นชอบมากเพราะว่าสีสวยอย่างแรก ต่อมาที่สองคือยิ่งใหญ่ มองแล้วให้ความสุข และอย่างที่คิดคือสิ่งนี้มีเพียงชิ้นเดียวในโลกแห่งนี้ ด้วยช่างที่มีฝีมือที่สุดในพม่านั้นทรงจ้างระดับฝีมือทำเพื่อที่จะนำมาถวายในส่วนของวัดไทยในสถานที่ปรินิพพานประเทศพม่าส่วนใหญ่นั้นคนในประเทศจะนับถือพระพุทธศาสนาส่วนมาก และคาอนข้างที่จะศรัทธาอย่างแรงกล้า 

   ฝีมือในการแกะสลักนั้นก็เช่นกัน ทำอย่างมีความสุข สิ่งที่ออกมานั้นจึงน่ามอง เหมือนองค์จริงหากว่าเทียบกับเพชรพลอยสามกษัตริย์ที่มีการนำมาถวายจากอินโดนีเชียเราจะมองว่าสิ่งไหนงดงามกว่า 

  โดยความคิดเห็นส่วนตัวนั้นชอบเพราะว่าไม้ที่นำมานั้นเราลูบไปคือเนื้อนั้นเนียนมาก ลวดลายเหมือนถูกวาดเขียนเอง ทั้งที่มะนคือธรรมชาติ ไม้นั้นหากว่าคือต้นไม้ขนาดใหญ่เราเองยากมากที่จะคาดเดาในส่วนของเนื้อไม้ 

    แต่สำหรับตัวที่นำมาโชว์และพร้อมจะแห่เพื่อไปถวายยังสถานที่จริง ทำให้เหมือนในสมัยพุทธกาล เราเองที่เดินตามวิ่งตามกล้องนั้นยังเห็นในส่วนของความตั้งใจ ศรัทธาจากคนในเมือง ที่แต่ก่อนนั้นคนรุ่นใหม่ไม่รู้จักพระพุทธเจ้าในเมืองของตน เพราะว่าศาสนาพุทธเสื่อมลงหลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน 

   ศาสนาที่เข้ามาเพื่อที่จะครอบคลุมและรุ่งเรืองในตอนนั้นคือในส่วนของศาสนาพราหมณ์ และฮินดู ศาสนาพุทธเลยหายไป ระยะเวลาสามารถที่จะเปลี่ยนในทุกสิ่ง และพร้อมก้าวไปเรื่อยๆ ให้คนนั้นได้เดินตามและเรียนรู้ ทุกครั้งที่มองจะมีเงาของคนหนึ่งนั้นเข้ามาในความคิดของเรานั้นอย่างชัดเจน มองแล้วมีความสุขในทุกมุมทุกสถานที่