ศรัทธาของคนเรา เข้าใจอยู่ที่มุมมอง การเดินทางคือความสุขและความงามวัดป่า

กว่าที่เรานั้นจะเดินทางไปยังจุดหมาย สิ่งที่ควรค่าเสนอส่วนใหม่ให้เสนอ

สายน้ำนั้นไม่สามารถที่จะต่างและเปลี่ยนผัน  ส่งทุกอย่างสิ้นไปในหนทางที่ก้าวเดิน

เมื่อขึ้นไปในฝั่งเพื่อที่จะถวายอาหาร  ประสบการณ์สื่อสารประสมส่วนเสนอ

    การเรียนในสมัยนั้นแน่นอนว่าค่อนข้างที่จะยากหน่อยเพราะว่าเรานั้นมีเรียนในส่วนของทุกวัน แต่ในวันนี้เป็นวันที่เรานั้นเดินทางไปในส่วนของวัดที่ได้นัดกันไว้มากว่าสองวันแล้วว่าในส่วนของวันสำคัญนั้นเราเองจะเดินทางไปในส่วนของวัดแห่งนี้เพื่อที่จะทำบุญวัดพระป่า โดยส่วนตัวนั้นชอบในการที่จะไปวัดพระป่าเพราะว่าไม่ค่อยที่จะเช้า ฉันตอนสิบนาฬิการอบเดียว ตอนนั้นเราเองจากบ้านตอนแปดโมงเช้าและถึงในส่วนของเวลานั้นใช้ประมาณห้านาที  

   เวลาที่ใช้มากหน่อยนั้นคือการที่ไปรอในส่วนของเรือ เรือนั้นมีเพียงสองลำ และต้องพยายามในการที่จะลำเลียงคนนั้นไปจำนวนมาก มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่สามารถที่จะเข้าไปในส่วนของวัดได้ เพราะว่าอยู่กลางหนองน้ำไม่มีรอยต่อที่เป็นดินเลย เรานั่งเรือนั้นไปประมาณห้านาทีถึงและขึ้นไปในวัด ถือว่าเป็นความสุขมากในการเดินทางในครั้งนี้ 

    เมื่อไปถึงเห็นคนจำนวนมากจนไม่สามารถที่จะเดินขึ้นไปยังชั้นบนได้เลยเพราะว่าเต็มหมด   สิ่งที่ทุกคนนั้นต้องการคือการเดินขึ้นไปยังด้านบนเพื่อที่จะใส่บาตร จากนั้นก็จะลงมาด้านล่างเพื่อที่จะทานอาหารเช้า หลายคนนั้นไม่ได้ต้องการที่จะทานอาหารที่วัดแต่มาเพื่อที่จะบำเพ็ญประโยชน์ เราเองนั้นมานานคิดว่าจะมาอยู่สักครึ่งวัน เพื่อที่จะช่วยในการล้างจานให้ยายเพราะว่าคนที่เรานั้นมาด้วยมาที่นี่เป็นประจำ จึงทำให้คนที่นี่นั้นรู้จักได้ข่วยงานอีกต่อ

   สิ่งนี้นั้นมันเหมือนกับว่าเป็นสิ่งที่ทำให้เรานั้นมีความสุข  เพราะว่าเมื่อใจของเรานั้นสงบ และมีสุขในการมาที่นี่ ตัวของเรานั้นจะเบาและรอยยิ้มนั้นจะออกมาค่อนข้างเยอะหน่อย ทำให้เรานั้นนึกถึงในตอนเรียนมัธยมที่ขึ้นไปนอนวัดในวันพระได้ช่วยในการล้างจานทำความสะอาดวัด มีความสุขมากทุกวันนี้หากว่าไปวัดป่าแล้วชอบมีความสุขเสมอ