ในเส้นทางของชีวิตของใครหลายคน "เดินคนเดียวเดินในวนเวียนที่สวยงามมองข้ามทุกการเดินทางมีสิ่งที่สวยงามเสมอ"

ชีวิตในเส้นทางของเราจะต้องสื่อสารเสมอ มีในส่วนของมุมมองต่างๆ ที่ได้พบเจอ

สิ่งที่มีค่าสำหรับเรานั้นละเมอเพื่อที่จะเข้าทาง  กี่ครั้งที่มองและสื่อสารหัวใจและเส้นทางประสบการณ์ช่วยสอน

มีเรื่องราวที่คนเรานั้นได้ประสบพบเจอและต่อรอง ทุกชีวิตนั้นเดินต่อในข่วงที่เหมาะที่ควร

     หากว่าเรานั้นมองในทุกเส้นทางที่เรานั้นเดิน สถานที่คือสิ่งที่เรานั้นคาดหมาย ความพยายามในการที่จะเรียนรู้ เรียนเมื่อต้องการมองทุกครั้งที่คนเรานั้นเข้าใจในทุกอย่าง การเดินทางมาที่นี่ในครั้งแรกนั้นเราเห็นคือการมาเรียนรู้และมองในส่วนของสถานที่คือทุ่งสังหาร ทุ่งสังหารนั้นคือสถานที่ที่ทำให้เราเห็นในภาพที่เหมาะสม คือภาพของการใช้ชีวิตที่ต้องการจะทำให้เรามองเห็นเรื่องราวของการใช้ชีวิตในยุคของสงครามทางการเมือง จนทำให้หลากหลายคนนั้นเสื่อมเสียและหายไปจากโลกใบนี้ 

   ต่อให้เรานั้นเดินทางมาเจอในส่วนของสถานที่ไหน เราจะเห็นว่าไม่ว่าจะทำงานอย่างไรสุดท้ายแล้วชีวิตของทุกคนก็จะหยุดลง ธงชาติที่ส่งหรือสื่อสารไปเราจะเห็นในส่วนของเรื่องราว ในทุกเส้นทางนั้นจะต้องมองในส่วนของสีสันและเลือดที่ส่องมายังสถานที่

   ก่อนที่จะเดินทางไปในสถานที่แห่งนี้ เราเองมองว่าสถานที่ที่เรานั้นไปเพราะว่าสถานที่แห่งนี้มีในส่วนของสิ่งที่คนในเมืองหรือว่าในประเทศนั้นไม่ต้องการที่จะเข้าไปเพราะว่าต้องการในส่วนของความวุ่นวายมากกว่า สิ่งที่มากกว่าทุกอย่างนั้นคือในสถานที่แห่งนั้นมีในส่วนของญาติที่เคยเสียชีวิตในสถานที่แห่งนั้นจนทำให้ไม่สามารถที่จะเดินทางเข้าไปได้เลย

      สิ่งที่เราเองนั้นมองเห็นเบื้องหน้านั้นคือ ส่วนของการที่มีการบรรจุให้คือส่วนของหัวกะโหลกที่เรียงรายกันอย่างหลากหลาย ในส่วนของปราสาท ปราสาทที่เราเห็นคือมองแล้วเหมือนจะเป็นเจดีย์ที่งดงาม แต่มากกว่านั้นคือจำนวนที่คนนั้นอยู่คือมากกว่าหนึ่งพันนั้นอย่างแน่นอน 

  เมื่อเรานั้นมองเข้าไปในที่นั่นคือค่อนข้างที่จะมองแล้วเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น คนเรานั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรามาเพื่อที่จะเรียนรู้มาเพื่อที่จะเข้าใจ และมาเพื่อที่จะมองในส่วนของสีสัน