"ตำนานการเกิดพระศรีอาริยเมตไตรย"เมื่อพระสารีริกธาตุรวมตัวกันครบ

พระบรมสารีริกธาตุที่ถูกเก็บไว้ในส่วนของห้อง

เสนอสนองและถูกต้องในทุกสถาน

กราบไหว้นั่งภาวนาในห้องสุขภายใน 

เรื่องราวที่เปลี่ยนและฝันไป คือห่วงใยเส้นทาง

กี่ครั้งที่เรานั้นเผลอในการเดินเร็วในชีวิต

พยายามมุ่งหน้าตามที่คิดเช้าทำงานเสมอ 

ลงมานอนบ้างเก็บร่างสอนเด็กในทุกวาร

การแสดงในส่วนของความรักนั้นสร้างซ่า 

สิ่งที่ดีและงามตามประสาของรอยยิ้ม

   เราเองมาที่นี่บ่อยครั้งอาจจะเดือนละสองครั้งหรือว่าเดินมาทำงานที่นี่ทุกวัน ตอนที่ยังไม่ได้ทำงาน แต่ในความจริงแล้วเราเองไปทำงานในทุกวัน เดินผ่าน แต่ว่าไม่ได้เดินขึ้นไปในส่วนของด้านบนเพื่อที่จะใช้เป็นสถานที่ในเบื้องหน้า นั่งทำอย่างตั้งใจ จากนันเประสบการณ์มองและผ่านในหลากหลายอย่าง 

   เราเริ่มมาที่นี่เพราะว่าสถานที่นี้นั้นทีการบรรเลงและยิ้ม ไม่ว่าเรานั้นจะเดินไปในส้วนของมุมไหน แน่นอนว่ามีการนำมารวบรวมไว้ในสถานที่แห่งความสงบ คนเราจะต้องการความสงบบ้างในบางครั้งหากแต่อยู่กับความวุ่นวายอย่างไรแล้วจะยากมากขึ้น 

  ความเห็นหรือสิ่งที่บ่งบอกว่าเมื่อไหร่เมื่อนั้นเราจะต้องมาพบกันกับยุคของพระศรีอริยเมตไตรย์นั้นจะยังคงเนิ่นนานตราบธุลี การได้เกิดมาพบกับศาสนานั้นยากยิ่ง แต่การเข้าใจศาสนานั้นยากกว่า  บุคคลผู้เสมอมิได้ใรโลกยิ่งใหญ่กว่าทุกคนบนโลกใบนี้ 

  เมื่อถึงเวลาพระอัฐิธาตุจะมารวมกันในสถานที่แห่งเดียวแล้วจะสลายหายไปเปลี่ยนยุคสมัยใหม่ เป็นยุคที่มีพระพุทธเจ้าก่อเกิดขึ้นมาใหม่ เป็นยุคที่มีแต่ความสุขด้วยรอยยิ้มและสีสันความงดงามแต่หากว่าจะถึงในตอนนั้นจะต้องมีหลายอย่างเกิดขึ้นอย่างมากมาย 

  ชีวิตของคนเรานั้นมีหลายอย่างที่อยากทำและยังไม่ได้ทำ และอาจจะไม่รู้ว่าตนนั้นจะได้ทำหรือไม่ แต่เพราะเวลาปละเส้นทางเหล่านั้นจะยังคงอยู่เสมอเหมือนไปได้อย่างไร สีสันและความเข้าใจและความยั่งยืนจะยังคงอยู่ได้ตราบสิ้นทุกสิ่งเวียนกลับไปอีกครั้ง มองในความงามและความดี ทำในสิ่งที่ตนเองนั้นคิดให้ดีแล้วสิ่งที่ดีเหล่านั้นจะเคลื่อนมาอย่างงดงาม