จั๊กจั่นเรไร "สีสันในเสียงยามเช้าหลังหยดน้ำค้างหยดลงในยอดไม้ยอดหญ้า

จั๊กจั่นเสียงใสในยามเช้า 

กลายเป็นอาหารมันอร่อยรู้เข้าไปติดเสมอ

ให้ความอร่อยมากกว่าด้วยการตำละเอียด

สดใสเสมอเหมือนอย่าได้มีความเครียดอร่อย

กลัวในส่วนของน้ำไหลล่องลอยไม่ได้แม้แต่การบิน

   จั๊กจั่นเสียงใสในความหมาย ปีกนั้นบินสดใสให้ความเหมือน ปีกนั้นล่องลอยจับต่อชีวิตไป จั๊กจั่นนั้นในยามเช้านั้นนิ่งสนิทไม่ลอยต่อครั้งคราว บินว่อนไม่ได้เพราะปีกเพิ่งลอกคราบ จากนั้นเปลี่ยนแปลงจากการก้าวหน้า เก็บชีวิตให้ห่างจากสายตา เสียงใสรอการกลับมาของหยาดน้ำค้าง

   ครั้งนี้มาตลาดจึงได้เห็นในส่วนของการนำอาหารที่นำมาทำตำป่นอร่อยและหวานมัน ที่ป้านั้นเคยทำแต่เรานั้นไม่ชอบ เพราะว่าอย่างแรกคือในส่วนของราคาสูง สูงจนคิดเป็นราคาตัวละ ห้าบาท หากว่าห้าสิบบาทจะได้น้อยมาก แต่หากว่าเรานั้นต้องการที่จะทานให้อิ่มคือราคาหนึ่งร้อยบาทอิ่ม กว่าที่จะได้มาคือต้องทำไปย่างหรือว่าทอดให้สุกเมื่อสุกแล้วจึงได้มีการนำไปตำให้ละเอียด จะได้ทานได้เยอะหากว่าทอดแล้วทานอาจจะได้เพียงเล็กน้อยความอร่อยนั้นจะหมดไปเร็วขึ้น 

   ปีกยังคงพยายามบิน ส่วนตัวไหนที่ไร้ทางวิ่งนิ่งไม่ไหว  เวลาจับนั้นจะเข้าใจว่าคือตัวผู้ไง แม้จากไปก็ยังทนได้ในการทิ้งสิ่งที่งดงาม 

   ติดมาจากลำต้นของต้นไม้ ติดมาทีละตัว กว่าจะได้ ด้วยตัวของจั๊กจั่นนั้นมีปีก ติดปีกแล้วจะนำในส่วนของตัวนั้นมาได้ จึงค่อนข้างที่จะราคาแพงเพราะว่าต้องแหงนหน้ามองบนท้องฟ้าที่สวยใส และงดงาม ในท่ามกลางแดด 

ป้าบอกเราว่าการที่เขานั้นจะติดได้เพราะว่าจั๊กจั่นคนนั้นนอนพักผ่อนอย่างสบายในยามบ่าย ยังไม่ตื่น จึงทำให้เรานั้นสามารถที่จะเก็บมาได้อย่างง่ายดาย ตัวสีสันนั้นงดงามมากไม่ว่าอย่างไรเราจะนำเพื่ออาหาร ตอนที่มองในตอนแรกนั้นคืดว่ามันไม่น่าอร่อย แต่ความชอบของคนเรานั้นต่างกัน จึงเป็นที่มาของอาหารหลากหลายอย่างประสมปนเปกันมากมาย 

  หากอาหารที่เรานั้นพยายามจะมองข้ามในส่วนที่หวังเหลือในส่วนของการผสมทุกอย่างลงตัวมากในการปรุงรสชาติจนไม่สามารถบอกได้ว่าคือในส่วนไหนของมันนำมาทำในรสชาติ