จอมเพชฌฆาตแห่งบางขวาง ย้อนรอยชีวิต "ประถม เครือเพ่ง" กับภารกิจเหนือกรรม

คำว่า "เพชฌฆาต" สำหรับหลายคนอาจฟังดูโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัว ในโลกมืดของอาชญากรรม มักมีมือสังหารที่รับจ้างฆ่าเพื่อเงินทองโดยไร้ความแค้นส่วนตัว แต่สำหรับชายชื่อ ประถม เครือเพ่ง ตำแหน่งเพชฌฆาตไม่ใช่การรับจ้างฆ่าตามอำเภอใจ หากแต่เป็นหน้าที่อันหนักอึ้งภายใต้กฎหมายและคำสั่งศาลสถิตยุติธรรม ชายวัยเกือบ 70 ปีผู้นี้ ผ่านการลั่นไกประหารนักโทษมานับร้อยศพ ทว่าภายใต้แววตาที่เด็ดเดี่ยวกลับแฝงไปด้วยความสมถะและสัจธรรมแห่งชีวิต

จากพรานไพรสู่มือปราบสันติบาล
เส้นทางชีวิตของคุณประถมเริ่มต้นที่เมืองนนทบุรีในปี 2483 ในยุคที่เต็มไปด้วยทุ่งนาป่าเขา เขาฉายแววความแม่นยำในการใช้ปืนมาตั้งแต่เยาว์วัย ก่อนจะก้าวเข้าสู่เส้นทางผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ในแผนกสันติบาลในปี 2487 ภายใต้การนำของ พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจผู้เกรียงไกร คุณประถมเคยผ่านสมรภูมิสำคัญทั้งการสืบคดีประวัติศาสตร์อย่าง "นวลฉวี" และเหตุการณ์ทางการเมืองอย่าง "กบฏแมนฮัตตัน" รวมถึงภารกิจลับในการคุ้มกันทองคำแท่งของชาติไปจังหวัดเพชรบูรณ์

พลิกบทบาทสู่แดนประหาร
หลังจากรับราชการตำรวจมา 17 ปี ความอิ่มตัวและความผันผวนในระบบราชการทำให้เขาตัดสินใจโอนย้ายมาสังกัดกรมราชทัณฑ์ ณ เรือนจำกลางบางขวาง ที่นี่เองคือจุดเริ่มต้นของบทบาท "เพชฌฆาต" โดยได้รับการถ่ายทอดวิชาจาก มุ้ย จุ้ยเจริญ เพชฌฆาตมือหนึ่งในขณะนั้น การเป็นเพชฌฆาตไม่ใช่เพียงแค่การยิงปืน แต่ต้องผ่านการ "ครอบครู" เรียนรู้ไสยศาสตร์และเวทมนตร์เพื่อสะกดวิญญาณ และต้องฝึกฝนจิตใจให้มั่นคงไม่พรั่นหวั่นไหว

พิธีกรรมและอาถรรพ์หลังกำแพงสูง
ก่อนการประหารทุกครั้ง เพชฌฆาตต้องพักผ่อนอย่างน้อย 3 ชั่วโมงเพื่อทำสมาธิและทบทวนคาถาอาคม สิ่งสำคัญที่เป็นเคล็ดลับวิชาคือการเด็ดดอกไม้หนึ่งช่อและหยิบก้อนดินหนึ่งก้อนวางบนแท่นปืน "อูซี่" เพื่อเป็นนัยในการข่มวิญญาณ เมื่อกระสุนพุ่งออกจากลำกล้องเข้าสู่ร่างนักโทษ ภารกิจจะสิ้นสุดลงโดยที่เพชฌฆาตห้ามหันกลับไปมองเป็นอันขาด และต้องรีบทำบุญสังฆทานอุทิศส่วนกุศลเพื่อไม่ให้เกิดการจองเวรต่อกัน

บาดแผลในใจและแสงธรรมในบั้นปลาย
แม้จะทำตามหน้าที่ แต่ความทรงจำที่ขมขื่นที่สุดคือการประหาร พล.อ.ฉลาด หิรัญศิริ ในคดีกบฏปี 2520 ซึ่งเป็นบุคคลที่เขาคุ้นเคยและนับถือ ความสะเทือนใจในครั้งนั้นยังคงติดอยู่ในใจเขาตลอดมา จนกระทั่งเมื่อถึงวัยเกษียณ คุณประถมเลือกที่จะหันหลังให้กับแสงโสมและควันปืน เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ที่วัดบางขวางเพื่อถือศีลและปฏิบัติธรรม

บทสรุปของชีวิตจอมเพชฌฆาตแห่งบางขวางสะท้อนให้เห็นว่า ไม่ว่าหน้าที่ในอดีตจะเคยผ่านการพรากชีวิตมามากมายเพียงใด แต่สุดท้าย "การปล่อยวาง" คือทางออกเดียวที่แท้จริง จากมือที่เคยลั่นไกสังหารบัดนี้เปลี่ยนมาเป็นมือที่ประนมไหว้พระธรรม เป็นบทเรียนย้ำเตือนว่าวิถีชีวิตที่สงบสุขที่สุดคือการยุติการเบียดเบียน และใช้เวลาที่เหลืออยู่เพื่อเตรียมตัวสู่สัมปรายภพด้วยจิตใจที่สะอาดบริสุทธิ์

#ประถมเครือเพ่ง #เพชฌฆาตบางขวาง #ตำนานเรือนจำ #ประวัติศาสตร์ไทย #กฎแห่งกรรม #เรื่องเล่าชาวเรือนจำ #ธรรมะปล่อยวาง