"อย่าเพิ่งลาออกมาเทรดหุ้น! ถ้ายังไม่ได้อ่านเรื่องนี้... เบื้องหลังรายได้หลักหมื่นที่แลกด้วย 'สุขภาพและน้ำตา'!"

เห็นเขาโชว์พอร์ตเขียวๆ จิบกาแฟ เทรดหุ้นริมทะเลเเล้วอยากทำตามใช่ไหม? 

ผมเคยเป็นหนึ่งในนั้นครับ จนวันที่ได้เข้าไปสัมผัสชีวิต 'Prop trader' รายได้วันละหมื่นหน่ะ 

มีจริงนะครับ แต่สิ่งที่ต้องจ่ายคืนให้มัน...

บางทีเงินหมื่นก็ซื้อกลับมาไม่ได้

ย้อนกลับไปตอนผมอายุ 28 ผมลาออกจากงานออฟฟิศเงินเดือน 2 หมื่นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะไปเห็นเพื่อนเก่าที่ชื่อ "แบงค์" ขับรถสปอร์ต ใส่นาฬิกาหรูจากการเป็น Prop Trader (เทรดเดอร์ที่ใช้เงินบริษัทเทรด) แบงค์บอกผมคำเดียวว่า "วันไหนมือขึ้น หมื่นนึงคือจิ๊บๆ" คำนั้นคำเดียวที่ทำให้ผมทิ้งอนาคตพนักงานประจำแล้วกระโดดเข้ากองไฟกองนี้ทันทีครับ

ผมโชคดีได้เข้าทีมกับ "พี่ทอม" หัวหน้าทีมเทรดเดอร์มือเก๋า แต่เชื่อมั้ยครับ? วันแรกที่ผมเข้าออฟฟิศ สิ่งที่เห็นไม่ใช่ภาพคนนั่งรวย แต่เป็นภาพคนหน้าตอบ ขอบตาตำปึ้ด จ้องหน้าจอ 4-5 จอพร้อมกันราวกับจะกินมันเข้าไป กฎเหล็กที่นี่คือคุณต้องตื่นก่อนตลาดเปิดอย่างน้อย 2-3 ชั่วโมงเพื่อเช็กข่าวต่างประเทศ ชีวิตผมเปลี่ยนจาก "ตื่นไปทำงาน" เป็น "ตื่นมาเพื่อเฝ้าระเบิด" ที่อาจเกิดขึ้นตอนไหนก็ได้ในตลาดโลก

มีอยู่วันหนึ่งผมทำกำไรได้ 12,000 บาทภายใน 2 ชั่วโมงแรก ผมดีใจจนมือสั่น รีบไลน์บอกแฟนว่าเย็นนี้จะพาไปกินโอมากาเสะ แต่พอบ่ายโมง ตลาดพลิกกลับด้าน ผมโดนลากจนขาดทุนกำไรทั้งหมด แถมติดลบไปอีกเกือบสองหมื่น นาทีนั้นโลกหมุนเลยครับ ความดันขึ้นปรี๊ดจนหูอื้อ น้ำตามันไหลออกมาเองไม่ใช่เพราะเสียดายเงินอย่างเดียว แต่มันคือ "ความกดดัน" ที่แบกไว้ว่าถ้าพรุ่งนี้ยังลบอยู่ ผมอาจจะโดนไล่ออก

ผ่านไป 2 ปี รายได้ผมแตะหลักแสนต่อเดือนบ่อยครั้ง แต่สิ่งที่ตามมาคือ "ออฟฟิศซินโดรม" ขั้นรุนแรง สายตาสั้นขึ้นฮวบฮาบ และที่หนักที่สุดคือโรคเครียดลงกระเพาะครับ วันที่ผมกำลังนั่งกินยาลดกรดกำมือใหญ่ๆ พลางจ้องกราฟหุ้นที่กำลังดิ่งพสุธา ผมเงยหน้ามองกระจกแล้วถามตัวเองว่า "นี่คือชีวิตที่กูอยากได้จริงๆ เหรอ?" แฟนที่เคยสัญญาจะไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ ก็เลิกกันไปนานแล้วเพราะผมไม่มีเวลาให้เลย แม้แต่ตอนไปเที่ยวผมยังต้องแอบพกไอแพดไปเทรดในส้วม!

สุดท้ายผมตัดสินใจลาออกครับ ไม่ใช่เพราะทำเงินไม่ได้ แต่เพราะผมรู้แล้วว่า "อิสรภาพทางการเงินที่ไม่มีสุขภาพและเวลา... มันคือคุกดีๆ นี่เอง" ทุกวันนี้ผมกลับมาทำงานรับจ้างทั่วไปและเทรดหุ้นส่วนตัวแบบค่อยเป็นค่อยไป ผมอาจไม่ได้จับเงินวันละหมื่นทุกวัน แต่ผมได้นอนหลับเต็มอิ่มและได้กินข้าวกับแม่โดยไม่ต้องพะวงหน้าจอครับ

ใครที่กำลังคิดจะลาออกมาเทรดหุ้นเต็มตัว เชื่อผมเถอะครับผมไม่ได้ห้ามครับ แต่ขอให้ถามตัวเองก่อนว่า "คุณพร้อมจะจ่ายราคาของมันหรือยัง?" เพราะรายได้วันละหมื่นนั้นมีอยู่จริง แต่น้ำตาที่ต้องเสียไประหว่างทาง... บางทีมันอาจจะแพงกว่าเงินที่คุณได้มานะครับ