ตัวจริงที่เฝ้ารอ หรือคนแก้เหงาที่รอวันเลิกรา

ในโลกของความสัมพันธ์บางครั้งเรารู้สึกว่ากำลังเดินทางอยู่ทุ่งดอกไม้ที่สวยงามแต่กลับดูเหมือนสั่นคลอนทุกครั้งที่ก้าวเดินในวันที่ต้องการใครสักคนกับมีเสียงเล็กๆขึ้นมาในหัวว่านั่นมันคือความรักจริงๆหรือได้เป็นแค่ที่พักใจชั่วคราว หรือเป็นได้แค่คนคั่นเวลา ความสุขที่ได้เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นที่ไม่มีจุดมุ่งหมายเรียกสั้นว่า มันไม่มีอนาคต และมาพร้อมกับสัมพันธ์ที่วนเวียนไม่ไปไหนซะที มาเช็คหัวใจและสัญญาณดูกันไหมว่า สถานะที่มีอยู่นี่ คือ ตั๋วของเรือสำราญที่นำไปพบกับความรักระยะยาว หรือแค่ตั๋วพักใจระยะสั้นในวันที่เขาเหงาเท่านั้น

แผนการในอนาคตที่มีไม่ชื่อเรา เราต่างมีกลุ่มเพื่อนสนิทและครอบครัวที่แตกต่างกันออกไป ถ้าเขาเห็นเราเป็นตัวจริงเขาจะกล้าเปิดเผยและนำแนะหรือไปเราไปรู้จักและเปิดเผยให้สังคมของเขาให้รับรู้เรื่องของเราอย่างเต็มใจ แต่ถ้าเขามองมองแค่คนแก้เหงาเราจะถูกเก็บไว้ในที่ลับไม่ได้ให้เราเป็นส่วนหนึ่งในสังคมของเขาจะเก็บทุกอย่างไว้เป็นส่วนตัว เพราะเขาจะเก็บพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ให้กับโอกาสที่จะได้เจอคนใหม่และไม่ต้องอธิบายใดๆเมื่อต้องเลิกราไป

เขามาหาเฉพาะตอนที่ ต้องการ หรือตอนที่ คิดถึง

ไม่ว่าจะเป็นช่วงในของชีวิตเราทั้งสุขและทุกข์เขามักจะหาเวลามาหาเราได้ตลอดในทุกครั้งเราต้องการ..ไม่ใช่เป็นเพียงแค่เจอกันในตอนที่เขาเหงาหรือแค่ต้องการเราเป็นบางช่วงเวลาเหมือนคนที่ถูกใช้คั่นเวลาเท่านั้นเอง

 การเป็นคนแก้เหงาไม่ใช่คนที่ไม่ดี เพียงแค่เราอยู่ผิดที่ผิดเวลากับคนที่ไม่ได้เห็นคุณค่าในตัวเราอย่างเต็มใจเพราะคนที่รักเราจะปล่อยให้ตั้งคำถามว่าตัวเราสำคัญแค่ไหนเพราะการกระทำของจะชัดเจนในทุกวัน การยอมรับความเจ็บปวดและเดินออกมามันยังดีกว่าอยู่ไปเรื่อยๆเพื่อรอให้เขาหายเหงาและเดินไปจากไป