"เราเลือกพ่อ แต่พ่อเลือกก้อย" 14 ล้านเสัยงเลือกพ่อ หมดกันพ่อรักก้อย

วันแห่งความรักถือว่าฮือฮามาก

ความรักที่ก่อเกิดและสร้างจนเป็นตำนาน

สวยงามหวานออกมาจนล้นจอ 

จนเป็นที่มาให้ได้เห็น ประจักษ์กันเต็มตา 

ว่าประชาย 14 ล้านเสียงเลือกพ่อ แต่พ่อเลือกก่อน ในวันแห่งความรัก น่ารักละลายใจ

  ชีวิตที่เปลี่ยนผ่าน การเลือกต้้งนั้นยังไม่ห่างไกลเสมอ ก่อนที่ทุกคนนั้นจะต้องนับและประสบพบเจอ ยังมีเธอได้อยู่เคียงข้าง พิธาเองนั้นคือนักการเมืองที่เคยมีชื่อเสียงในส่วนของหน้าตาในทางสังคม คือการลงสมัครในการเลือกตั้ง ในส่วนของพรรคประชาชน ที่ถือว่าหน้าตานั้นค่อนข้างที่จะโดดเด่นในความหล่อ 

   การขึ้นหาเสียงในวันนั้นจนทำให้ผลคะแนนนั้นออกมาค่อนข้างที่จะโดดเด่น คือทั้งประเทศนั้นเลือกพรรคส้มมากถึง สิบสี่ล้านเสียง แต่สุดท้ายแล้วปีนี้วันแห่งความรัก ถึงกับต้องบอกว่าพ่อนั้นพ่อส้มกับเลือกก้อย ใครที่เห็นในส่วนของบทความนี้อาจจะตกใจ ว่าคืออะไรหากว่าไม่ได้สนใจในเรื่องของการเมือง 

   เพียงวาทะไม่กี่คำ ไม่กี่ประโยคกลับทำให้ดูน่ารักเข้ากับสถานการณ์ของวันแห่งความรัก รอคอยยิ้มเมื่อเรานั้นเห็นข้อความที่มีควาสุข ในทุกการเดินทาง คนเรานั้นจะต้องการอะไรที่มากกว่าความสุขของตนเอง 

   ความรักนั้นสุดท้ายแล้วคนเราทุกคนนั้นก็ต้องรักตนเองและมีพื้นที่ของตนเองเสมอ พื้นที่ที่ค่อนข้างนำเสนอในส่วนของความรัก รักมากกว่าที่เรานั้นเจอ และรักเสมอหากว่าต้อวการที่จะเดินทางไปไหนมาไหนอย่างมีความสุข 

   ก่อนหน้านั้นอาจจะไม่ดัง แต่พอมาเลือกตั้งแล้วด้วยมองจากหน้าตาแล้วดูหล่อยิ่งกว่าดาราพระเอกหนังอีก จึงทไให้แมวมองออกมาทาบทามแต่ความสนใจต่างกันจึงเป็นที่มาของคนดัง ใครอาจจะมองแล้วคุ้นหน้าตา

   การเดินทาวของบางสิ่งบางอย่างนั้นไม่มีใครที่เลือกหรือบอกได้ว่าจะได้หรือไม่ได้ การลงในส่วนของเงินนั้นยากกว่าสิ่งไหน เงินที่มากกว่าจะนำมาในสิ่งที่เรานั้นไม่สามารถทึีจะค้นหาได้อย่างไม่กวาดหวั่น เส้นทางของการเดินมีทั้งรอยยิ้มและเสียงร่ำไห้ มีเพียวคนที่ไม่ยอมแพ้เท่านั้นที่จะยังคงไม่เปลี่ยนไปในทุกเส้นทางของการเดิน  ยิ้มเท่านั้นที่สื่อว่าคนเรามีความสุขในการทำงาน