จังหวัดที่เจริญกับจังหวัดที่น่าอยู่อาจไม่ใช่จังหวัดเดียวกัน

ในสังคมปัจจุบันที่เหล่าผู้คนส่วนมากต้องสะพายเป้ลากกระเป๋าเดินเข้าหาเมืองใหญ่หลังจากที่เรียนจบเพื่อหาโอกาส เริ่มต้นการทำงานเนื่องจากความเจริญและโอกาสในการเติบโตมีมากกว่าในเมืองใหญ่แต่ทว่าความเจริญและโอกาสกับความน่าอยู่นั้นอาจจะเป็นคนละอย่างกันเมื่อถึงจุดหนึ่งของชีวิตหากคนเรามีทุกอย่างพร้อมแล้วอาจอยากทิ้งความเจริญไปหาความสงบ อากาศดี ผู้คนเป็นมิตร และค่าครองชีพที่ถูกกว่าใน ตจว. ปัจจุบันเหล่าคนเมืองที่มีทุกอย่างพร้อม ข้าราชการเกษียณ รวมถึงอินฟลูเอนเซอร์ที่สามารถทำงานผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ได้เลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ตามจังหวัดเมืองรองหรือแม้แต่ตามชนบทที่ห่างออกจากตัวเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย มลภาวะ สภาพสังคม ถึงแม้มันอาจจะแลกมาด้วยการเข้าถึงการรักษาเมื่อเจ็บป่วยได้ช้าห่างไกลจากจุดบริการต่างๆที่อาจจะทำให้ชีวิตไม่สะดวกสบายเหมือนตอนอยู่ในเมืองใหญ่

ในต่างจังหวัดความเจริญไม่ได้มีมากแต่สิ่งที่มีมากกว่าคือ ธรรมชาติ สังคมที่ไม่ต้องแข่งขันและสร้างภาพมีน้ำใจเป็นมิตรและช่วยเหลือกันรวมถึงค่าครองชีพที่ต่ำกว่า ด้วยปัจจัยพื้นฐานและสภาพสังคมดังกล่าวจึงทำให้หลายครั้งเรามักจะเห็นเหล่าผู้คนที่ใช้ชีวิตตาม ตจว. แลดูมีความสุขมากกว่าเหล่าคนเมืองทั้งที่พวกเค้า โอกาสน้อยกว่า เจริญน้อยกว่า และรวยน้อยกว่า

สุดท้ายแล้วการจะตัดสินความน่าอยู่อาจจะอยู่ที่ความชอบ อายุ ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมารวมถึงนิสัยใจคอของตัวบุคคล แต่หากนำสภาพสังคม ปัจจัยพื้นฐาน รวมถึงปัจจัยอื่นๆมาร่วมประกอบในการตัดสินใจเราอาจจะตอบได้ว่าจังหวัดที่เจริญแล้วกับจังหวัดที่น่าอยู่อาจจะไม่ใช่จังหวัดเดียวกัน.