อารมณ์นี้แหละเป็นสิ่งที่สอนเรา "ต้องรู้จักวาระของอารมณ์ตัวเอง"

สีสีนของชีวิตที่ฝ่าฟัน  แสดงสีสันที่สดใส 

แม้ว่าความรักที่เรานั้นได้ยินได้  แต่เรื่องราวที่ฝันใฝ่แสดงตัวตน 

หากว่าเรานั้นต้องการที่จะคงอยู่  อารมณ์นั้นเคียงคู่สร้างสีสัน 

ในเส้นทางที่เรานั้นแสดงความสัมพันธ์  ประสบการณ์สื่อสัมพันธ์ความเข้าใจ

    หลายคนนั้นมีการเขียนในส่วนของเรื่องราวไว้ในหลากหลายเรื่อง อย่างแรกนั้นคือการสื่อสาร ในทุกครั้งที่เราเองทำงาน สถานที่จะคงอยู่เสมอ ร่างกายของเรานั้นสามารถที่จะบอกในเรื่องราวหลากหลายอย่าง ก่อนหน้านั้นเราเองไม่เคยได้ฝึกในส่วนของอารมณ์ อารมณ์ของเรานั้นสามารถที่จะเข้าใจได้ แต่หากว่าไม่สามารถที่จะแก้ไขได้ ถือว่าจิตของเรานั้นไม่สามารถที่จะแบกแยกได้ 

   ครั้งที่เดินมาเจอในป้ายหนึ่งนั้นมีการเขียนไว้ อ่านแล้วได้ความรู้สึกที่ใช่เลย เพราะว่าการที่เรานั้นจะเป็นอย่างไรนั้นอารมณ์ของเรานั้นมีความสำคัญหากว่าเรานั้นไม่เข้าใจอารมณ์ของตนเองจะมีความอึดอัดอย่างมาก แต่เมื่อไหร่ที่เรานั้นรู้เท่าทันเรื่องของอารมณ์นั้นจะดีมาก

   การเล่าเรื่องของคำเพียงไม่กี่ประโยคนั้นทำให้เรานั้นเห็นสีสันในความสุข  ความสุขแรกของเรานั้นพยายามมองเท่าไหร่ก็ไม่ได้ความแต่สำหรับเรานั้นเพียงอ่านในส่วนของประโยคเดียวนั้นทำให้เรานั้นเข้าใจเลยว่า ไม่ว่าเรานั้นจะรู้จักคนอื่นมากมายเท่าไหร่นั้น สุดท้ายแล้วเรานั้นต้องรู้จักตนเองให้มากพอ

  ธรรมชาตินั้นสามารถที่จะสร้างในส่วนที่เรานั้นเห็นได้ แต่ในส่วนของน้ำนั้นแสดงความสุขได้มากกว่า สระบัวไม่ได้เพียงสร้างความสวยงามหรือว่าสีสัน  แต่ทุกครั้งที่สื่อสารเราจะต้องมีหลายอย่างประกอบกัน  ทุกครั้งที่เรานั้นมองบ้าน บ้านที่หลากสีสันจะทำบริเวณของบ้าน บ้านแต่ละหลังประสบความพยายาม ธรรมชาตินั้นนิ่งสนิท สีสันความสุขนั้นอาจจะหยุดในส่วนของความหมาย  ทุกครั้งที่เรานั้นสร้างความสุข จะมีความงามนั้นอยู่ด้วยเสมอ