รุ่งอรุณของยามเช้า เรื่องราวของเรานั้นไม่เก่าเลย แสงแรกของวันใหม่ของใครหลายคนที่ไม่ได้ตื่นมาเจอ

ทุกเช้าที่เรานั้นเดินทาง ประสานความร่วมฟังในความสงสัย 

กี่รักที่เรานั้นสร้างมาด้วยพลังใจ  ต่อให้มีความสุขใหม่ในทุกการเดินทาง

มีเพียงบางคนที่ร่ำไห้ การจากไปไม่มีในส่วนของสถาน

ความรักของคนเรานั้นต่างเดินทาง สิ้นสุดความห่วงใยห่วงหาในทุกเส้นทาง 

    คงไม่มีใครที่อยากที่จะตื่นมาเจอในส่วนของความเสียใจ หรือเงาดำที่ห่างหายไป แต่ต้องการมากกว่านั้นคือความสุข  การยิ้มแย้มและมองไปในเส้นทางที่ห่วงหาทั้งหมด  การออกไปดูดวงตะวันสิ้นแสงนั้นก็เช่นกัน ไม่มีความหมายที่สร้างในส่วนของการเดินทาง  ความสุขของการมองนั้นมีความหมายเสมอ ก่อนหน้านั้นเราเองมีความผูกพันในส่วนของธรรมชาติ แต่หลังจากที่เรานั้นทำงานกลับทำให้เรานั้นไม่ค่อยที่จะมี

   ความรักความเห็นใจทุกครั้งที่มองเรานั้นอาจจะสร้างความเข้าใจที่แตกต่างกัน  ไม่มีใครนั้นบอกเราได้ว่าชีวิตของเรานั้นต้องการสิ่งไหน อากาศที่ดีนั้นสร้างความสุขเสมอ การมองในส่วนของต้นไม้ในยามเช้า จะยืนยันในความงามเสมอ ทุกครั้งที่เรานั้นมอง เราจะเห็นในส่วนของเรื่องราวของความสุข 

   รุ่งเช้าของวันใหม่ สร้างให้ความสุขประสาน สีเขียวพร้อมสำหรับสร้างผลงาน แสงสีเสียงห่วงใยเท่าที่หาความหม่นของสายหมอก ที่พยายามที่จะเดินกลับไปยังสถานที่ กี่ครั้งที่เรานั้นมองแสง ที่กำลังจะทอรุ้ง  ใบไม้นั้นพริ้งไหว ก่อนหน้านั้นที่เรานั้นต่างที่จะเดินไป  อีกก้าวของวันใหม่ในเส้นทางที่งดงาม 

     หญ้าที่รอแสงอาทิตย์พยายามที่จะยืดและชูกิ่งก้านในส่วนของความงดงาม บางครั้งสิ่งที่เรานั้นประสานนั้นจึงมากกว่าที่เรานั้นมองผ่านเสมอ 

      คนเรานั้นกลัวในส่วนของความมืดในเส้นทางที่ฝึกฝนเสมอ กี่ครั้งที่เส้นทางเรานั้นเดินฝ่าฟันไป แล้วหัวใจความสุข แสงที่ส่องสว่างแล้วงดงาม มีเส้นใยส่องทางสว่างไสว เรื่องราวของชีวิตเรานั้นจะเข้าใจ หากว่าเรานั้นจะแสดงถึงการเปลี่ยนแปลง จากสีเทางามนั้นกลายเป็นสีทองมีความสดใส