"ด่านช่องผักกาด" เส้นทางที่สวยงามธรรมชาติที่ไร้เสียงและการแบ่งแยก

การเดินทางข้ามด่านช่องผักกาด  เมื่อเรานั้นเดินผ่านในส่วนของทะเลใส

อีกด้านหนึ่งเรานั้นมองว่าทะเลนั้นไม่ได้อยู่ฝั่งบ้านเรา  แต่เมื่อมองในส่วนของสายน้ำนั้นมีความเชื่อมโยงกันทั้งหมด

ธรรมชาตินั้นมีหน้าที่ของมันในทุกเส้นทาง แม้ว่าคนเรานั้นจะแบ่งเขตเพื่อสร้างในสิ่งที่หมาย

ความรักท้องฟ้าโอบกอดทะเลกว้างเท่าไร ความสุขที่ได้นั้นคือความงามตราตรึงใจ

   สายน้ำไม่เคยแยกความสัมพันระหว่างสองแผ่นดิน นั่นคือความจริงที่เรานั้นยากจะแก้ไข กี่พันเส้นทางที่สร้างกำแพงกลั้นนั้นบางที สิ่งมีชีวิตเรานั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องการอะไร หลายครั้งเรานั้นเดินทางมาเที่ยวที่นี่ และเดินผ่านออกมาทางช่องผักกาด เพราะว่าค่อนข้างที่จะออกง่าย แต่เพราะว่าการเดินทางในประเทศอีกฝั่งนั้นไม่ค่อยสะดวกในส่วนของเรื่องรถ ไม่มีรถตอนกลางคืน 

   เส้นทางที่จะเดินมาถึงชายแดนนั้นหากว่าเรานั้นคิดอย่างจริงจัง มันคือเส้นทางที่เรานั้นต้องนั่งรถข้ามเขามาหลายลูกกว่าที่จะถึง ในความจริงนั้นหากว่าจะถามว่า เรานั้นไม่ได้ต้องการหรือว่าแค้นหรือกับการที่ไปอยู่ในส่วนของเมืองที่ไม่ค่อยญาติดีกับเราเท่าไหร่ สำหรับเรานั้นที่ไหนเหมือนบ้านเรา การที่เรานั้นไม่รู้ในสิ่งที่ไม่ดีกันนั้นดี จะใช้ชีวิตง่ายขึ้นหน่อย แต่เรานั้นจะต้องเรียนรู้แน่นอนในการที่เรานั้นเดินทางไปที่ไหน การเรียนรู้นั้นเกิดจากประสบการณ์แน่นอน เราได้เดินทางไปในทุกสถานที่ท่องเที่ยว ประวัติศาสตร์ รวมถึงสถานที่ที่ไม่น่าจดจำ วัดต่างๆ ได้พบและสัมผัสแล้ว 

     จะว่าที่นี่ที่เรานั้นเดินผ่านมา เป็นสถานที่แบ่งปันเขตแดนธรรมชาติที่ยากมากในการที่จะแบ่ง เพราะว่าใจกลางของเขตแดนนั้นเป็นทะเล หากว่าเรานั้นจะสร้างอะไรเราจะต้องถมทะเลเพื่อที่จะสร้าง ถือว่ายาก หากว่าเรานั้นมองในส่วนของธงชาตินั้นเป็นการบอกว่าเรานั้นเหยียบอยู่ประเทศใด  สีของน้ำไม่มีความแตกต่างกันอย่างยิ่ง ชีวิตความเป็นอยู่หน้าตาของเรานั้นไม่ได้มีแตกต่างกันเลย แม้แต่เส้นทางหรือว่าถนนเรานั้นสามารถที่จะเดินมาเดินไปได้เลย เราเป็นเหมือนเพื่อนบ้าน  ทะเลนั้นคือครึ่งการแบ่ง เพราะฉะนั้นการที่จะสูบน้ำออกแล้วทำกำแพงกั้นคงไม่ได้ ถึงแม้ต้องลงทุนมหาศาลก็ยากจะแบ่ง 

    อยากให้เรานั้นมองว่า ไม่ว่าเรานั้นจะเป็นคนชาติไหนหรือว่าศาสนาอะไร แท้ที่สุดแล้วชะตาของเรานั้นสิ้นสุดลงเพียงการหยุดลมหายใจเท่านั้นเอง ไม่มีใครอยู่ตลอดกาล การที่เรานั้นจะมาทำร้ายกันไม่ควรที่จะเสียเวลา ใช้ชีวิตนั้นให้มีความสุข ทำหน้าที่ของตนเองให้เหมาะสมเท่านั้นเอง หากว่านึกย้อนไปความสุขนั้นไม่เคยจากเราไปไหนเพียงแต่เรานั้นมองไม่เห็นความสุขเลยทำให้มากกว่าครึ่งชีวิตนั้นเราอยู่กับความทุกข์เยอะ อยู่กับความสุขเพียงนิดเดียว