บนถนนของกาแฟ "แต่เรานั้นปั่นชาเขียว" ท่องโลกกว้างในทางกลิ่นอายของฝรั่งเศส

กลิ่นอายของเรื่องราวสีสันของเครื่องดื่ม ความเข้าใจที่เดินไปไหนมาไหน

หัวใจที่สร้างความบันเทิง เผชิญในส่วนของความหวัง

กาแฟที่เรานั้นอ่านอย่างผูกพัน นั่นคือภาษาที่เรานั้นเรียกกันกลิ่นอายของฝรั่งเศส

เมืองขึ้นคือสิ่งที่นำมาสู่ความเข้าใจ ในส่วนของสิ่งที่คาดหมายยากจะถามไถ่กัน

     น่าจะเป็นครั้งแรกของเราที่ได้เดินทางมาที่นี่ เพราะว่าด้วยความที่เรานั้นไม่ได้เป็นคนที่รักในการดื่มกาแฟมากเท่าไหร่นัก  ในทุกการเดินทางนั้นมีหลากหลายคนที่ค่อนข้างจะมองเรานั้นแปลกและแตกต่างไปจากคนอื่น  ไม่เคยคาดหวัง ไม่เคยเปลี่ยนใจ ในตอนนั้นเราเดินทางไปที่นั่นสิ่งที่อร่อยมากกว่านั้นคือในสิ่งที่เรานั้นชอบคือชาเขียว ทุกครั้ง ทุกร้านนั้นเรายอมรับว่าเรานั้นชิมเพียงชาเขียว  

   หากว่าในความคิดนั้นเราคิดเสมอว่าในส่วนของความชอบหรือความหมายนั้นชอบในสิ่งที่เรานั้นเรียกว่าความเขียวนั้นมีความปลอดภัยมากกว่า และหอมในส่วนของชาเขียวนั้นทำให้เรานั้นมีความสุข ไม่รู้ทำไม ครั้งแรกที่ได้เดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่คนที่ไปชวนว่าเรานั้นชอบในการทำงาน จะพาไปเปิดหูเปิดตาทำงานที่ถนนกาแฟ ที่นั่นเรียกกันเพราะว่านอกจากร้านกาแฟแล้วที่นั่นไม่มีร้านอื่นนั้นเข้าไปที่นั่นเลย มีเพียงร้านกาแฟที่แข่งขันกัน ร้านอเมซอนที่นี่นั้นน่าจะมีมากกว่า 5 ร้านในระยะที่ใกล้กัน หากว่ามองโดยรอบนั้นเราจะเห็นสไตล์การตกแต่งร้านที่สวยงาม เป็นในแนวที่แหวกกันไม่ค่อยที่จะเหมือนกันเลย 

   หากว่าในส่วนของกาแฟนั้นความสวยงามหรือว่าราคานั้นไม่ได้แตกต่าง ความแตกต่างที่เรานั้นมองคือในส่วนของรสชาติกลิ่นของกาแฟนั้นทำให้เราดูได้ว่าใช่หรือว่าไม่ ในส่วนของการจะมาอีกรอบ ความอร่อยนั้นอย่างหนึ่งคุณค่าก็อีกอย่าง ต่อให้เรานั้นจะมองว่าหน้าตาของมันไม่ได้สวยหรูแต่ว่ารสชาติของมันนั้นได้ก็ถือว่าเยี่ยม

   สิ่งที่มั่นคงไม่เปลี่ยนคือในส่วนของปั่นชาเขียว แต่หากว่าเรานั้นดูในส่วนของสีของชาเขียวนั้นทำให้เรานั้นเข้าใจได้ว่า ชาเขียวนั้นไม่ได้เข้มอย่างที่ว่า เพราะว่าที่นี่นั้นคือถนนกาแฟ  จึงดีงานในส่วนของกาแฟ แต่มากกว่านั้นไม่ได้เลยในส่วนของชา แต่ว่าทำให้เรานั้นรู้เลยว่าหากว่ามาที่นี่นั้นให้เลือกที่จะหลีกในการดื่มชาหันมาดื่มในส่วนของลาเต้ กาแฟนมที่มีความกลมกล่อมอร่อยมากขึ้นกว่าเรานั้นดื่มในส่วนของชาเขียว ที่ราคานั้นสูงแต่ว่าความอร่อยนั้นไม่ค่อยได้