"ลาบเหนียว"เมนูสีสันคนอีสานรวมกลุ่มกันอร่อยสุขสันต์ได้ทุกที

อาหารที่เรานั้นเห็นได้ในกาลเสมอ

มากกว่าคนที่รู้จักเสนอและมอบให้ 

กี่ก้าวกี่เส้นทางของวันเรา 

ประสานเรื่องราวเก่าๆ ได้ทันเท่าที 

บางครั้งเราเองก็ต้องควรคิด 

เสนอและสร้างจิตสนองในผองฝั่งฝัน

พยายามสร้างตำนานที่แย่งชิงต่อสิ่งที่ทันควัน

เริ่มสร้าง สติและแรงฝันตำนานเรา 

    🫜อาหารคือสิ่งสำคัญมากกว่านั้นคือเรื่องราวบอกถึงสถานที่ หน้าที่การงาน และงานต่างๆ อย่างเช่นในส่วนของวัวนั้นชายแทบจะทุกคนนั้นต้องกินอย่างแน่นอน นั่นคือซอยจุ๊ ส่วนต่อมานั้นคือในส่วนของก้อยลาบเลือด ที่มีสีแดง 

   ตอนเด็กเราออกไปเที่ยวที่บ้าน แต่สิ่งที่เสมอและผันผ่านคือคุณค่าของวันวาร หากว่าเรานั้นตอบคำถาม เราจะเจอชีวิตที่คนไม่เข้าใจว่า การทานในลาบเลือดสีแดงฉ่ำนั้นรสชาติมันอย่างไร เลือดสีแดงจากนั้นนำในส่วนของเลือดที่แดงเดือดนั้นใส่ลงไป  ข้าวเหนียวใส่ลงคืออลังการอย่างแน่นอน 

   วันนี้จะพามารู้จักกับคำว่าลายเหนียว  มองดูแล้วไม่คอยมีสีสันเพราะไม่ได้ใส่เลือด หรือบางที่นั้นคั้นออกมาจนเหลือเพียงสีซีดเหมือนว่าสุกแล้ว แต่พอมาทานนั่นเรามองคือย้งไม่ค่อยสุกมากเท่าไหร่นัก หอมใส่ลงไป ชีใส่เพื่อที่จะให้มีความหอมน่าทาน ข้าวคั่วใส่ตามชอบ พริกใส่แล้วแต่อารมณ์ 

    ในการทำนั้นที่บ้านภูไทนั้นจะนำไปทำนั้นสวยงาม เหมือนว่าคือหมูเนื้อแดง  จนได้มายืนใกล้จึงรู้ว่านี่คือ รสชาติของความหอมที่เรานั้นต้องการ

   ลายเหนียว นั้นสิ่งที่เราเองไม่สามารถที่จะให้ได้นั่นคือลาบ หากว่าคนที่อมลึกเอมหรือว่ามอ3ใบ  บ้านเรานั้นหากว่ามีการล้มวัวจึงสามสรถที่จะทำบางเหนียวได้ เพราะว่าเรานั้นจะต้องเลือกในส่วนของเนื้อที่อร่อยมากกว่า

   งานแต่ง หรืองานมงคลจะมีการล้มวัวแล้วในงานนั้นชายที่ช่วยกันกางเต็นท์เองก็จะมาช่วยในการกิจ อาจจะเพราะความเข้าใจ ทุกการเดินทางนั้นมักจะมีอาหารที่หลากหลาย มุมมองและความแตกต่าง ที่ไม่อาจจะเหมือนกันทั้งหมด จริงแล้วเราในทุกคนสามาระที่จะทานได้กินได้

    เวลาของการกินนั้นอร่อยตอนที่เราสั้นมีครบในส่วนของอาหารแต่ตอนนั้นเราไม่ให้เล่นแต่เมื่อสถานการณ์นั้นหาหมูยากจึงมาเริ่มทนเก็บ สิ่งที่หอมปุ๋ยชั้น