สะพานไม้ สังขละบุรี เส้นทางการสื่อสารระหว่างสองประเทศที่มีมนต์เสน่ห์

หลากหลายความสุขนั้นเริ่มขึ้นในวันใหม่  เส้นทางของความห่วงใยและห่วงหา

ไม่มีแล้วชีวิตของความล้างลา  ชีวิตที่เรานั้นพร่ำหาไม่มีวันเปลี่ยนไป

ก่อนหน้านั้นเรายังสื่อสารด้วยหลากหลาย ประสานกายประสานใจพร้อมสื่อสาร

กี่พันเส้นทาง เดินสายมาผ่านกัน  รักของเรารักของมันรักของเธอ

     การเดินทางเที่ยวในครั้งนี้เรานั้นเดินทางมายังสถานที่ใหม่ที่เรานั้นเรียกว่า ชิดกับเพื่อนบ้านมาก สุดเลย คือในส่วนของสังขละบุรี สะพานที่ถือว่าสะพานผ่านประเทศเพื่อนบ้านของเรา สถานที่แห่งนี้คือสถานที่ที่เรานั้นจะพากันมาในส่วนของช่วงระยะเวลาที่ไม่สั้นไม่ยาวเพราะว่าเรานั้นจะมีสถานที่ในการเดินเที่ยวเล่น ในมุมของสถานที่ที่มีความสำคัญในตำนานของไทย 

   การเดินทางไปที่เรานั้นเรียกว่าสามเหลี่ยมทองคำที่เรานั้นเดินข้ามไปยังประเทศเพื่อนบ้านของเรานั่นคือในส่วนของประเทศะพม่า ในบริเวณนี้นั้นจะมีการเล่าถึงอาหารที่เรานั้นสามารถที่จะหาทานได้ง่ายนั่นคือ บริเวณของขายคือของใช้ของพม่า คือทานาคา 

    ตอนเช้าที่เรานั้นต้องยทำคือการตื่นตั้งแต่ตีห้า แล้วเดินทางไปยังสะพาน ถือว่าเรานั้นจองสถานที่พักไม่ไกลจากสะพานสามารถที่จะเดินไปได้ไม่ถึงห้าร้อยเมตร เดินมาในยามเช้า ตื่นแล้วลุกขึ้นมาเลยเพื่อที่จะมาชมในส่วนของบรรยากาศที่งดงาม ไม่มีสิ่งไหนที่จะบอกเรานั้นว่าไม่อย่างนั้นคืออะไร   

  ของทุกอย่างนั้นมีการเตรียมการไว้อย่างดี  มีครบผลไม้ ขนม อละในส่วนของนมน้ำหวาน มากกว่านั้นคือของขวัญที่งดงาม การเตรียมในการใส่บาตรนั้นเราเองเตรียมไปจะดีกว่าเพราะว่าราคานั้นจะไม่ค่อยสูง  พอเรานั้นนำไปใส่จะดีมากมีความสุขในทุกครั้ง 

   หลังจากนั้นเราเองเดินทางลงไปยังสะพานเพื่อที่จะดูในส่วนของความงาม หากว่าเรานั้นมาในช่วงของอากาศหนาวในตอนนี้ไม่สามารถที่จะมองรอบข้างได้เลย  สะพานนั้นไม่ต้องกลัวเพราะว่าเรานั้นได้เห็นในสิ่งที่แข็งแรงถามว่าการสร้างมานานแล้วน่ากลัวไหม ต้องบอกว่าแข็งแรงมากจากการที่เรานั้นลงไปมองในส่วนของฐานคือทำจากเหล็กที่แข็งแรง 

   ความสวยงามในยามเช้านั้นสีสันอาจจะไม่มี แต่หากว่าเรานั้นได้สัมผัสในส่วนของบรรยากาศนั้นแสดงว่า สวยสดและงดงามอย่างมาก

   การเดินทางของเรานั้นสร้างด้วยความต้องการของเราเสมอ ไม่มีใครไม่ต้องการหรือว่าไม่มีใครสื่อสารเสมอ หัวใจของเรานั้นเราสามาถที่จะเข้าถึง มากกว่านั้นคือสีสันที่แตกต่างและเหมาะสม