การพังทลายของปราสาทที่รอการบูรณะซ่อมแซม (กัมพูชา)

การตกกระจายไปคนละทางของก้อนหิน ศิลาแลงนั้นบิ่นออกมาจากสิ่งใหญ่

เป็นเรื่องปกติที่จะเป็นไป แต่หากว่าไม่มีการบูรณะไปเหมือนพื้นที่ร้าง

 จากที่สีนวลอมชมพู ลงมาข้างล่างนั้นดูเริ่มเปลี่ยนสี 

เขียวเข้มสดใสลื่นได้ดี ต่อมาก็เป็นที่ของมอสมาเดินตีแผ่นขยายตัว

     หลายครั้งที่เรานั้นไปเที่ยวในส่วนของปราสาท เรานั้นมองไปเห็นในส่วนของก้อนหินที่กระจัดกระจายลงมาจากที่สูงอย่างหลากหลายนั้น หากว่ามีการนำในชิ้นส่วนต่างๆ ที่มีการจัดวางอยู่ตรงไหนนั้นทำใหม่ขึ้นมาเรียงตั้งแต่แรก พื้นที่ในการเดินของเรานั้นจะมีความมากมายขึ้นกว่าที่เป็นอยู่  บางครั้งนั้นเราเองอยากเดินเพื่อที่จะชมในส่วนของความงาม แต่พอเรานั้นเดินมามันเหมือนว่าเรานั้นไม่ค่อยจะน่ามองเพราะว่าหินนั้นลงมากองไม่มีรูปร่าง อย่างไม่มีความหมาย 

    มีคนเคยบอกว่า หากว่าสถานที่นั้นเขาไม่ให้เรานั้นเข้าไป หลังจากเข้าไปได้สองก้าวนั้นได้ยินเสียงการเสียดสีเลยวิ่งลงมาไม่เอาแล้วกับการเดินขึ้นไปดู    แต่ละที่นั้นสวย และแต่ละมุมนั้นมีความลงตัว หัวใจของคนเรานั้นหากว่าเจอในส่วนของพื้นที่ที่สวยงาม มองไปแล้วมีปราสาทก่อตัวสมบูรณ์  แต่หากว่าเรานั้นไม่มีการแก้ไขนั้นจะเป็นที่มาของคำว่า การพังทลายของปราสาท ก็จะไม่มีใครที่จะเดินมาเพื่อที่จะเที่ยวและชม 

         การเดินทางของเรานั้นเราเดินตามถนนมาเรื่อยๆ เลาะในส่วนของขอบระเบียงมา พอเรานั้นมาเจอในส่วนของทางออกแต่กลับไม่สามารถที่จะออกได้ เพราะว่าซุ้มตรงหน้าประตูนั้นมีความเสื่อมและไม่ค่อยสวยเลย  หินแต่ละก้อนอีกอยู่ตรงไหน  พอเรานั้นเดินมามันมีการกระจายมากกว่าที่เคยเห็น  แต่ว่าตรงผนังหรือว่าตรงด้านหน้านั้นยังคงงดงามแน่นอน มุมของทุกสิ่งนั้นเราสามารถที่จะแก้ไขทุกอย่างไม่ได้ 

   ถามว่าคนอื่นนั้นคิดเหมือนเราได้ไหม คิดได้แต่ว่าการที่จะนำในส่วนของสิ่งมากมายนั้นมาวางและทำเองนั้นได้ยาก เพราะหากว่าคือบ้านเราจะมีในส่วนของกรมศิลป์ที่คอยบูรณะจนกลับมาสวยงามมากกว่าองค์ปราสาทเดิม และมีความเนียนมากด้วยในการที่จะทำ 

   เรานั้นเดินมาตรงนี้กับเพื่อนที่เดินถ่ายภาพด้านใน  ในส่วนของตรงนี้นั้นไม่ได้มีในบริเวณนี้ สายเชือกที่มีการขึงนั้นประหนึ่งบอกคนที่เดินผ่านไปมาว่า ไม่นะเราไม่ต้องการที่จะสนใจอะไรทั้งหมด แต่ยากกว่าการสนใจ คือหัวใจของเราทุกุคน อาชีพที่มากกว่าการทำคือการยกแต่ทุกวันนี้บ้านเรานั้นดีหน่อยบังคับไม่นาน แต่การซ่อมปราสาทเหล่านี้นั้นไม่เหมือน ยากและต้องใช้เวลา อีกอย่างคือต้องพยายามยกรถอีก จึงไม่มีการบูรณะเพราะว่าไม่มีในส่วนของหน่วยงานเหล่านี้มาช่วยในการบำรุงรักษาดูแล

    เจอเพื่อนในขณะที่เรานั้นเดินชมปราสาท เพื่อนนั้นเดินมาบอกว่าให้เรานั้นกลับเพราะว่าไม่มีอะไรเลยในตอนนี้  การสำรวจนั้นยากมากก่อนที่คนเรานั้นจะทำอะไร การถูกต้องนั้นเป็นสิ่งสำคัญหากว่าเรานั้นต่อในส่วนของปราสาทไม่ถูกก็ไม่งดงาม  สุขที่หาได้ยากคือสุขที่ได้มองในสิ่งที่เรานั้นต้องการ