ร่องรอยบนใบหน้านั้นอาจจะเลือนลาง พระพักตร์ของพระโพธิสัตว์อวโลติเตศวร

เมื่อครั้งเรานั้นเดินทางไปท่องเที่ยว  ไม่เคยเหนื่อยเรื่องเที่ยวสักครั้งเลยหนา 

เที่ยวปราสาทเที่ยววัด ปีนเขาต่างๆ นานา  เพราะความสุขนั้นไม่ได้หามาโดยง่ายครัน 

เคยเที่ยวในส่วนของปราสาท เพราะว่ายากมากในการเที่ยวสิ่งหลากหลาย 

โดยเรานั้นเข้าเที่ยวจ่ายทั้งหมดไฟ  สิบปราสาทนั้นหลากหลายเดินขาลากสนุกปากกับตามอง

    เคยไหมเวลาที่เรานั้นไปเที่ยวปราสาทแล้วเรานั้นลองที่จะมองไปโดยรอบเรานั้นไปเจอในส่วนของบนปราสาทด้านบนหรือว่ายอดนั้นเหมือนว่ามคนและสายตานั้นกำลังที่จะจับจ้องมาหาเรา  พอเรานั้นมาศึกษาเรื่องราวเพิ่มเติมได้บอกว่าสิ่งนั้นคือ พระพักตร์ปริศนา เกิดจากการที่ปราสาทหลังนั้นมีในส่วนของการแกะสลักรูปจากก้อนหินนั้นเป็นเหมือนใบหน้าคนขนาดใหญ่มาก มีความเชื่อว่ามีทั้งหมด 54  ปรางค์ มากกว่าสองร้อยหน้า 

    เรานั้นพยายามที่จะเดินมองเพราะว่าทุกครั้งที่เรานั้นมองเหมือนว่าสายตาทั้งหมดนั้นกำลังที่จะจ้องมาหาเรา  บางใบหน้านั้นมีการยิ้มและสื่อสารว่ามีความสุข  มีพระพักตร์ของบุคคลหลายคน หากว่าเรานั้นจะพระโพธิ์สัตว์อวโลติเตศวรนั้นสร้างปราสาทในส่วนของหลายแห่งเลยได้มีการสร้างใบหน้าคนที่จะแผ่ในส่วนของความเมตตา และเพื่อเหมือนว่าเป็นการสอดส่องดูแลนส่วนของราชอาณาจักร ตอนที่เรานั้นไปเที่ยวตอนเด็ก ครูบอกว่าให้เรานั้นพยายามที่จะมองในส่วนของใบหน้าในยอดปราสาทหิน นั้นสวยงามอย่างไร ปัจจุบันนี้ยากมากที่จะแกะได้สวยงามแบบนี้  เหมือนจนว่าเวลาที่เรานั้นเดินเข้าไปในส่วนของสถานที่แห่งนั้น  จะเห็นสายตาพยายามมองเรานั้นให้ทั่วทิศ

     แต่ที่นำมาในวันนี้นั้นเป็นใบหน้าของคนนั้นอยู่ในยอดของปราสาท แต่ว่าเรานั้นมองจะเห็นเพียงนิดๆ  แต่หากว่าเรานั้นพยายามที่จะมองว่านี่นะปราสาทนี้คือใคร เขาจะคอยปกป้องแบบไหน  อาคารหรือว่าหินในทุกก้อนนั้น มีการวางอยู่ในสถานที่ราชการนั้นไม่มีใครที่จะมายุ่ง  แม้แต่การที่เดินเข้ามานั้นยังยากเลยในการที่จะมองหรือว่าพยายามสื่อสาร  หากว่าเรานั้นได้มีการทำขึ้นมาใหม่ นั้นจะมีความงดงาม แต่หากว่าการสร้างใหม่นั้นเป็นการทำลาย เพราะว่าหากว่าปราสาทฟัง เรานั้นห้ามไปอยู่ใกล้เพราะว่าไม่มีอะไรแน่นอน เพราะว่าการจัดวางของหินในทุกก้อนนั้นเป็นการวางหินทับซ้อน ไม่มีในส่วนของการเลือกในการที่จะตกใส่ 

     การเรียบเรียงนั้นสามารถที่จะสร้างในส่วนของความเป็นระเบียบนั้นให้เสมอ ใครจะบอกว่าเรานั้นยากมากในการที่จะตัดสินความถูกต้องว่าใบหน้านี้เป็นอย่างไร การตอบคำถามคือสิ่งที่เรานั้นพยายามมอง ใบหน้าที่จ้องมองเรานั้นเมื่อเราไปเที่ยว จึงทำให้สถานที่บางที่นั้นปิดรับคนตอนสี่โมงเย็น การเที่ยวนั้นจะเที่ยวในตอนเย็นไม่ได้เป็นความเชื่อว่า หากว่ามีการทานข้าวในตอนกลางคืนนั้นอาจจะทำให้นอนลำบาก 

   พยายามแกะสลักและจัดวางเรียงอย่างสวยงาม มีค่ามากกว่าทุกอย่างบนโลกใบนี้อย่างแน่นอน กี่ครั้งที่เรานั้นพยายามหา กี่ปัญญาที่เรานั้นพยายามมอง ใบหน้าและสายตานั้นอัศจรรย์มากเหมือนว่ามีชีวิตบางหน้านั้นทะลุขึ้นมาได้เลยอย่างไม่มีอะไรผิดเพี้ยน