"กระแตคู่รัก"ความเชื่อสมัยโบราณควรที่จะมีในงานแต่งงานสักครั้งเพื่อความสุขนิรันดร์

ใช้ดอกไม้พูดสดอย่างพุดสร้อย 

เป็นตัวร้อยกระแตสองตัวเกาะคู่บนกาบแก้ว

และประดับหางด้วยดอกบานไม่รู้โรยกัน

หรืออาจจะใช้ดอกที่มีสีสันเปลี่ยนแปลงไป 

สีสันของคยามสุขของการมีคู่ในวันวิวาห์

ความเชื่อนี้แต่โบราณกล่าวขานตำนานเสมอ

    เดือนแห่งการสร้างความสัมพันธ์กันแบบครอบครัวนั้นจะเกิดขึ้นในช่วงนี้ คงเพราะในช่วงเวลาของกลีบสีชมพูกำลังเบ่งบาน ก่อนหน้านั้นอาจจะมีการปะทะคารมย์กันบ้างไม่ถผึกใจกันบ้าง แต่เมื่อเวลาเดินผ่านมา คนเราทั้งสองคนนั้นจะกลายเป็นกระแตคู่ที่งดงาม เหมือนในขันบายศรี 

     จะพูดถึงการร้อยมาลัยนั้นเป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนและคนเรานั้นยังคงรักษาไว้ เพราะว่าความงามของสิ่งที่มองเห็น และสร้างความสุขให้เมื่อได้มอง  เรานั้นเกิดมาน่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้เจอเพราะว่าไม่เคยได้ยินเลยในเรื่องของการร้อยมาลัยกระแตคู่  ที่มาของมาลัยนี้นั้น

   เปรียบได้กับความรัก กว่าที่จะมาครบองค์รวมและตกลงใจกันนั้นมันแสนยากมาก จะต้องมีในหลากหลายส่วน  มีในส่วนของก้น ลำตัว ท้อง หู ตา และปาก นำมาประกอบเข้าด้วยกันเพื่อที่จะกลายเป็นกระแตคู่ที่สมบูรณ์  หากว่าเรานั้นทำได้จะนำไปเป็นส่วนของของขวัญให้กับคู่บ่าวสาวในวันแต่งงาน สวยงามมาก เหมือนจริงการสลับทั้งสีของดอกไม้ ความละเอียดในการเลือกดอกพุดที่สดใส และไม่เหี่ยวเฉาน้้นเป็นสิ่งที่ดี 

  การใช้ในส่วนของใบไม้นั้นมีความสำคัญเช่นกันใบแก้ว ใบมะยม ตกแต่งในส่วนของก้าน  ยากมากในการที่จะทำขึ้นในปัจจุบัน เราคงไม่แปลกที่เกิดมามากกว่าสามสิบปีนั้นไม่เคยเห็นและมีการกล่าวถึงในส่วนของพวงมาลัยกระแตคู่ 

   หากว่าเราน้้นมองเข้าไปลึกอีก จะมีในส่วนของดอกจำปาสีสวน ตาของกระแตนั้นมีสีแดง หูของกระแตทำด้วยใบไม้  งานประณีตที่หาดูไก็ยากมาก งานใบตองความละเอียด และยังส่วนของโดยรอบนั้นงดงาม กลีบของดอกไม้สีชมพูนั้นให้ความงดงาม ไร้ในส่วนของการเดินทาง ทุกการเดินทางของชีวิตจึงบอกว่า การเรียนรู้นั้นไม่มีที่สิ้นสุด จนกว่าเรานั้นจะหยุดในการหายใจ เหมือนมาลัยกระแตคู่ที่เคยเจอในครั้งแรก และสวยงามมีค่ามาก

   การแต่งงานส่วนมากนั้นจะเห็นแต่บายศรี และพวงมาลัยคล้องคอเจ้าบ่าวเจ้าสาวเหมือนในอินเดีย  เพราะว่าเจ้ากระแตคู่นั้นต้องใช้ในคนที่มีฝีมืออย่างมากจึงทำขึ้นมาได้