ครอบครัวใหญ่ในอินเดีย ไร้การคุมกำเนิดเพียงเพราะความเชื่อในเรื่องของการห้ามการเกิดนั้นบาปยิ่งกว่า

ความเชื่อในอินเดียที่เรานั้นรับรู้มาได้ คือในส่วนของการมีลูกนั้นเป็นหน้าที่ของฝ่ายหญิง 

มีมากเท่าไหร่โตขึ้นมาได้ช่วยงานในครอบครัว  ชายหรือหญิงนั้นมีทั่วมากกว่าหลังละห้าคน

สำหรับมีมามากไม่เกี่ยวนั้นรู้ได้ แต่การที่จะให้การเลี้ยงดูได้ผลดีไม่ค่อยประสบผล

 อย่างบ้านหลังนี้นั้นมีลูกทั้งหมดเก้าคน คนโตและผู้ชายตนออกไปทำงานหาเงิน

   อินเดียนั้นแน่นอนใครที่เดินทางไปอินเดียสามารถที่จะรับรู้ได้ในส่วนของเรื่องราวครอบครัวที่สามารถที่จะมีลูกเป็นขบวน เรานั้นได้คุยกับเด็กน้อยคนหนึ่งที่มาเรียนภาษาไทยที่วัดไทย เขานั้นบอกว่าที่บ้านนั้นมีลูกมาก จนบางครั้งแม่นั้นไม่สามารถที่จะหาอาหารให้พวกเรานั้นทานได้ทั้งหมดทุกคนให้อิ่ม บางคืนนั้นนอนหลับไปเพราะว่าความหิว และตอนเช้ามายังต้องช่วยในการทำงานไม่ได้ในส่วนของการทานข้าวก่อนเลย 

   พี่ทั้งหมดนั้นตื่นนอน ด้วยความที่อายุนั้นเพียงพอที่จะช่วยในการหาเงินมาจุนเจือครอบครัวจึงออกไปทำงานตอนเช้าพร้อมกับพ่อ ส่วนเรานั้นเป็นหญิงแม่บอกว่าหญิงนั้นไม่ต้องเรียนหนังสือ เรียนในเรื่องของการบ้านการเรือน เพราะว่าเมื่อเรานั้นโตขึ้นเราเองจะต้องออกเรือนไม่ได้ใช้ในส่วนของความรู้ในการทำอะไร เพียงทำหน้าที่ภรรยาให้ดีเท่านั้นเอง 

   แต่ด้วยความพยายามของเรานั้นทำให้เราต้องการที่จะเรียนหนังสือ  กลางวันหลังจากที่ทำงานบ้านเสร็จเรานั้นพักผ่อนสองชั่วโมงจึงขอเวลานี้นั้นออกมาจากบ้านเพื่อบอกแม่ว่าจะมาช่วยงานที่วัดเพื่อที่จะขออาหารไปทานในตอนเย็นกับครอบครัว แต่ทุกครั้งที่มานั้นจะมาช่วยในการกวาดวัดและเรียนในส่วนของภาษาไทยจากครูที่สอน จึงสามารถที่จะสื่อสารกับคนไทยได้บ้าง และมีอาหารการกินกลับไปบ้านทำให้ครอบครัวนั้นไม่ต้องลำบากในเรื่องของการทานอาหาร ไม่ต้องแย่งข้าวกันทาน อิ่มท้องนอนอย่างมีความสุขในทุกวัน

   หลายครอบครัวที่นี่นั้นมีลูกเยอะมากว่าห้าคน ข้างบ้านของเรานั้นมีลูกทั้งหมดสิบสองคนจากภรรยาทั้งสาม เพราะว่าเขานั้นค่อนข้างที่จะมีฐานะหน่อย  แต่เมื่อถึงในส่วนของอากาศดีนั้นจะต้องมีในส่วนของการมารับในของทานจากวัด  เรานั้นจะมาทั้งหมด เพราะว่าแต่ละคนนั้นสามารถที่จะขอได้เพียงไม่กี่ชิ้นต่อคน แต่หากว่าข้างบ้านนั้นมาทั้งหมดสิบสามนั้นจะสามารถที่จะขอของนั้นออกไปจำนวนมาก

   ความรักความอบอุ่นนั้นสร้างขึ้นด้วยการกระทำ การมอบในส่วนของผ้าห่มนั้นให้เรา การมีในส่วนของรองเท้า ส่วนของเครื่องนุ่งห่มที่ให้อากาศนั้นเย็นลงนั้นคือความสุขของเราเท่านั้นเอง อากาศที่นี่นั้นเย็นมากบางวันนั้นลงไปที่ แปดองศาแต่ว่าเรานั้นสามารถที่จะทนได้ด้วยการนอนเบียดกันเพื่อสร้างในส่วนของไออุ่น

    คำว่าครอบครัวคือสิ่งที่บอกว่าเรานั้นรักกันมากเท่าไหร่ บางครั้งการกอดนั้นหาได้ยากจากผู้พ่อหรือว่าแม่ เพราะว่ากว่าที่จะกอดทุกคนนั้นคงไม่ได้ไปทำอะไรทั้งนั้น เราจึงรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ที่แม่นั้นมีน้องใหม่ แม่จะต้องดูแลในส่วนของน้องนั้นมากกว่าคนอื่น เราเองก็จะได้รับการดูแลจากพี่ของเรา ถามว่าน้อยใจไหม เราเองกลับสงสารเพราะว่าพ่อบอกว่า เรานั้นต้องเห็นใจเพราะว่าน้องนั้นตัวเล็กมาก  แต่เรานั้นมีความสุขมากที่ได้เจอกับคนที่รักและคุยกับเราในทุกครั้งมันเหมือนว่าเรานั้นได้แชร์ในส่วนของความทุกข์ให้บ้าง