โรงเรียนแต่ก่อนคือที่ให้ความรู้ กลับกลายเป็นที่ขังความอิสระและสังหารผู้คนนับล้าน จากการตอบคำถามเพียงไม่กี่วินาที

อาควรตระหง่านกลางกรุง  มองแล้วดูว่าไม่มุ่งในความหมาย 

เราเดินเข้ามานั้นเสียค่าใช้จ่ายมากมาย แต่พอเข้ามาถึงได้เห็นเพียงอาคารเรียน

การเล่าขานว่าที่นี่คือโรงเรียนในอดีต คนนั้นต่างหลีกหนีการจับหนา 

นำในส่วนของคนในเมืองนั้นเข้ามา ถามคำถามต่างๆนานาให้ตอบครัน

เพียงฉุดคิดร่างนั้นก็ปลิดไป ชีวิตนั้นไม่ค่อยได้ในส่วนที่สร้างสรรค์

ทรมานร่างกายนับประมาณวิธีการเกินพัน มีการดัดแปลงส่วนของใช้นั้นสร้างเป็นอาวุธสังหาร

    ความหดหู่นั้นเกิดขึ้นหลังจากที่เรานั้นเดินเข้ามาในตรงส่วนนี้ ตอนแรกนั้นเราไม่ได้คิดอะไรมากเพราะว่าเป็นการออกเที่ยวในครั้งแรกเมื่อมาอยู่ที่นี่ เมื่อเรานั้นเข้ามา เหมือนว่าไม่มีอะไรนั้นเกิดขึ้นเลย เดินเข้ามาเหมือนว่าเรานั้นมายังในส่วนของโรงเรียน มีอาคารเรียนพร้อมมากสำหรับการเรียน แต่ว่าในส่วนของด้านในนั้นคือสถานที่ในการกักขังของคนที่เป็นคนของบ้านเมือง 

  หากว่าเรานั้นเข้าไป ในส่วนของห้องใหญ่นั้นจะขังในส่วนของคนที่มีฐานะหน่อย จะขังเดี่ยวแต่ส่วนของชาวบ้านที่ไม่ค่อยจะมีชื่อเสียงหรือว่ามีหน้าที่การงาน จะโดนนำไปทรมานร่างกาย ด้วยหลากหลายวิธี แล้วแต่การดัดแปลง เมื่อมีการสอบถามจนหมดสิ้นแล้ว การที่จะนำมาขังไว้นั้นแน่นอนว่ายากมากเพราะ สถานที่นั้นมีจำกัด การทำร้ายนั้นจึงมีการเพิ่มในส่วนของความทวีคูณ

    ตรงนี้นั้นเราขึ้นมาเรามาเจอในส่วนของกองสีขาวนั้นวางเรียงราย เรานั้นไม่ได้สนใจคิดว่าน่าจะเป็นที่นั่ง แต่เมื่อเรานั้นได้ฟังในส่วนของการอธิบายแน่นอนว่าที่นี่นั้นคือหลุมฝังศพนั่นเอง  การนำในส่วนของโรงเรียนนั้นมาทำเป็นที่ในการขังคนกัมพูชาที่ค่อนข้างจะมีความรู้หน่อย อาหารที่ใช้ในการมอบให้คือในส่วนของน้ำต้มข้าวที่ไม่มีแม้แต่เม็ดข้าว จะเอาไว้ทำไมเพราะว่าไม่มีเรี่ยวแรง 

  การให้อาหารของนักโทษหรือว่าคนทำงานนั้นก็เหมือนกัน น้ำข้าวแต่ว่าต้องไปทำงานหนักให้ จะเอาในส่วนของเรี่ยวแรงที่ไหนนั้นมาช่วยให้ทำงานได้ 

    ตรงบริเวณนี้คือการขังคุกที่มีจำนวนมากมีการติดในส่วนของเหล็กในการผูกขาไว้กับห้องไม่ให้ไปไหน และจะมีการนำมาตอบคำถาม หากว่ามีการหยุดคิดปืนนั้นจะลั่นไปในส่วนของสมองทะลุไป  ที่นี่นั้นอาคารค่อนข้างที่จะหนามาก ไม่สามารถที่จะทำการทุบ 

    ในทุกชั้นหากว่าเรานั้นขึ้นไปจะมีในส่วนของใบหน้าของผู้คนจำนวนมากที่เรียงรายกัน เพราะว่าการที่จะมีการฆ่าในแต่ละคนนั้นจะมีการสเก็ทหรือว่าถ่ายภาพหน้าตรงไว้ เขียนโดยนักวาดภาพที่ปัจจุบันนั้นเขารอดเพราะว่ามีศิลปะในเรื่องของการวาดภาพหน้าเหมือนของนักโทษ 

    เรามาดูในส่วนของเครื่องที่ใช้ในการทรมานนนักโทษที่มีการจับมาเพื่อที่จะขัง นั้นด้วยการที่จับผูกขาและแขนจากนั้นใช้หัวหย่อนลงไปในโอ่งขนาดใหญ่ที่มีน้ำ หลายๆ รอบ ทำอยู่อย่างนั้นจนสิ้นในส่วนของลมหายใจ นั่นคือการแสดงในการทรมานที่น่าสงสาร หากว่าเสียชีวิตแล้วจะไม่มีในส่วนของการสนใจเพราะว่าคนนั้นเสียชีวิตเป็นล้านคน 

   มากกว่าหมื่นแสนคนนั้นต้องจบชีวิตที่นี่ ได้นำในส่วนของศพนั้นไปทิ้งที่ทุ่งสังหาร สถานที่นี้ไม่ได้ห่างไกลมากกับทุ่งสังหารที่เชื่อว่าคนที่เสียชีวิตอยู่ตรงนั้นมากกว่วาสองล้านคน ไม่มากก็ประมาณนี้ ในส่วนของอาคารที่นี่นั้นจะวนกันเหมือนโรงเรียนเพราะว่าที่นี่คือสถานที่ที่เด็กๆ นั้นมาเรียน กลายเป็นที่ทรมานและฆ่าคนนั้นอย่างเลือดเย็น หากว่าเรานั้นได้มาที่นี่นั้นจะหดหู่มากเพราะว่าคนที่เสียชีวิตส่วนมากนั้นไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย เพียงเพราะว่าการเดินทางกลับมาตามหนังสือที่ได้รับ แต่ไม่นึกเลยว่าจะเป็นการที่นำมาให้ตนนั้นโดนฆ่า

   ปัจจุบันนี้คุกตรวนสแลงนั้นยังคงอยู่เหมือนเดิม แต่ว่าได้ถูกทำความสะอาดไปบ้างแล้ว แต่ก่อนนั้นกลิ่นคาวเลือดนั้นคละฟุ้งมาก อยู่ในเมืองด้วยส่งกลิ่นได้ยาก ไม่อยากคิดสภาพในตอนนั้นเลยว่าจะมีกลิ่นนั้นมากมายขนาดไหน จากคาวเลือดจากกลิ่นน้ำเลือดน้ำหนองที่ไหลอย่างไม่มีใครนั้นมาเก็บใคร หากว่าครอบครัวนั้นยังอยู่ยากที่จะหากันเจอ แล้วแต่โชคชะตามากที่จะอยู่รอดหรือว่าจะหนีเอาตัวรอดได้