สมุนไพร รากไม้ ตักให้ไวอุ่นกายอุ่นใจ หวานเป็นลม ขมเป็นยา

    ตั้งแต่รู้ความเรานั้นก็เห็นยาย เตรียมหลังจากหุงข้าวในตอนเช้ามืด

นำในส่วนของกาที่มีสมุนไพร  ขึ้นตั้งไฟแล้วนั่งรอให้เดือดสิ้น 

รินน้ำนั้นใส่ในส่วนของแก้วสแตนเลส  ดื่มเสียงดังเสมอเหมือนที่เห็นใส

พอเรานั้นชิมยกและดื่มเข้าไป รู้สึกได้ถึงความขมไม่อยากดมกลิ่นหอมเลย

     เรื่องราวของเรานั้นส่วนใหญ่ อยู่กับสมุนไพรนั้นมาตลอด ตั้งแต่ยังเด็ก ตอนนั้นเราเองยังจำได้ว่าครั้งที่เรานั้นไม่สบาย เป็นหวัดไอจนไม่สามารถที่จะนอนได้ สิ่งที่ยายกับแม่นั้นทำให้เรานั้นคือ การนำในส่วนของใบน้อยหน่า นำมาขยำๆ ให้น้ำของใบบักเขียบนั้นออกมาจนเป็นสีเขียวยืด จากนั้นแม่บังคับให้เรานั้นกลั้นใจในการกลืนเข้าไป ทั้งจะอวกทั้งไม่พอใจในกลิ่น แต่ว่าเมื่อเรานั้นชิมเข้าไปแล้วนั้นทำให้เรานั้นพยายามในการที่จะกิน จนหายไปสามารถที่จะนอนได้ 

    สมุนไพรยังคงหลีกหนีตลอดเพราะว่าไม่ชอบในส่วนของกลิ่น แต่หากว่าเป็นตะไคร้แล้วเรานั้นค่อนข้างที่จะชอบเหมือนกัน หากว่าเรื่องราวที่เรานั้นต้องการหน่อยจะเข้ามาหามากเท่าที่เรานั้นต้องการ ทุกครั้งที่ได้เดินในส่วนของถนนคนเดินที่นำมาแสดงในถิ่นบ้านเรานั้นมีกลุ่มของสมุนไพร บำรุงเลือด บำรุงร่างกายนั้นกลายมาเป็นสิ่งที่คนที่ค่อนข้างที่จะมีอายุนั้นดื่มกันในส่วนของยามเช้า 

   กาละมังต้มสมุนไพรที่มีการทำในส่วนของการต้มในหลากหลายใบจากนั้นน้ำนั้นมารวมกันตรงกลางให้เรานั้นได้ตักในการนำมาดื่ม ชื่นใจและทำให้ภายในเรานั้นเหมือนว่าอุ่นกายสบายใจ ไม่มีอะไรที่อร่อยและหอมหวานอย่างนี้เหมือนว่าเรานั้นได้ยินจากลุงคนหนึ่ง ลุงบอกว่าลุงนั้นดื่มในทุกเช้าทำให้ลุงนั้นไม่ค่อยที่จะเจ็บป่วยมากเท่าไหร่นัก 

   สีสันของการทำนั้นสวยงาม เหมือนว่ามีศิลปะในการจัดวาง แต่จริงแล้วไม่ได้มีการจัดวางเลย มีอะไรที่ยังคงหอมนั้นก็วางใส่ไปได้เลย มีทั้งในส่วนของความสดและหากว่าเรานั้นใช้ในส่วนของรากหญ้า ที่สด หากว่ามมีการต้มนั้นจะมีสีสันของใบนั้นเปลี่ยนเข้ามาเป็นสีน้ำตาล

   ความชุ่มชื่นคอยังคงความสุขและความหวังที่ดี เมื่อเรานั้นดื่มแล้วนั่งด้วยกัน ไม้ได้ดื่มเยอะมากเท่าไหร่ สามารถที่จะดื่มจิบทีละนิด