บ้านในฝันหรือแค่ภาพลวง เปิดอินไซต์ปี 2025 คนไทย 42เปอร์เซ็นต์ รอแยกบ้าน – แต่กว่า 40เปอร์เซ็นต์ ถูกธนาคารปฏิเสธกู้ ความจริงเจ็บกว่าที่คิด

เมื่อครู่นี้ ดิฉันเพิ่งได้อ่านบทความหนึ่งซึ่งต้องบอกตามตรงว่า ชวนให้ใจหายไม่น้อย เพราะสะท้อนภาพวิถีชีวิตคนไทยยุคนี้ได้อย่างชัดเจนเหลือเกิน โดยเฉพาะเรื่อง “การมีบ้านเป็นของตัวเอง” ซึ่งแต่ก่อนเคยเป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของครอบครัว แต่วันนี้กลับกลายเป็นความฝันที่ต้องยืดเยื้อออกไปแบบไม่รู้กำหนด

ข้อมูลระบุว่า 42% ของคนวัยทำงาน เล็งจะย้ายออกไปอยู่เองภายใน 1 ปี และในจำนวนนี้กว่า 63% ตั้งใจ “ซื้อบ้าน” ไม่ใช่เช่า แสดงให้เห็นว่าความต้องการอยากมีบ้านนั้นยังคงแรงไม่เคยลดลง แต่เศรษฐกิจที่ผันผวน ค่าครองชีพที่สูงขึ้น รวมถึงหนี้สินที่ต้องแบกรับ กลับกดทับจนหลายคนต้องพับแผนชั่วคราว

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้ดิฉันตกใจไม่น้อยคือ ตัวเลขผู้ถูกธนาคาร “ปฏิเสธสินเชื่อ” ที่สูงกว่า 39-40% ต่อเนื่อง ทั้งที่หลายคนมีความตั้งใจ มีเงินเก็บ และอยากสร้างความมั่นคงให้ครอบครัว แต่กลับติดเงื่อนไขสำคัญอย่าง DSR หรือสัดส่วนหนี้ต่อรายได้ จนไม่ผ่านเกณฑ์กู้บ้านเสียอย่างนั้น

ในอีกมุมหนึ่ง คนไทยไม่น้อยกว่า 36% เก็บเงินพร้อมซื้อบ้านแล้ว และอีก 38% กำลังออมเงินอย่างจริงจัง สะท้อนว่าความฝันยังคงอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้หลายคนต้องหยุดคิด คือความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจ และภาระหนี้สินที่ตามจี้ทุกฝีก้าว

ขณะเดียวกัน กระแส “เช่าชั่วคราว” ก็เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ที่มองว่าราคาบ้านยังสูงเกินรับไหว กว่า 57% ของผู้เช่าวางแผนจะเช่าไม่เกิน 2 ปี ก่อนตัดสินใจซื้อจริง ถือเป็นการ “พักกำลังซื้อ” ในวันที่สภาพเศรษฐกิจไม่เอื้อ

สิ่งที่น่าคิดคือ ผู้บริโภคจำนวนมากมีความหวังว่า หากภาครัฐออกมาตรการที่ตรงจุด เช่น

ลดดอกเบี้ยสินเชื่อบ้าน

ลดภาษีหรือค่าธรรมเนียมโอน-จดจำนอง

และขยายระยะเวลาผ่อนบ้าน

ก็อาจช่วยให้คนไทยจำนวนมาก “เอื้อมถึงบ้านหลังแรก” ได้ง่ายขึ้นจริง ๆ

อ่านแล้วดิฉันรู้สึกว่า ความฝันเรื่องบ้านยังไม่จางหายจากสังคมไทย เพียงแต่เส้นทางในวันนี้เต็มไปด้วยแรงเสียดทานมากกว่าสมัยเมื่อก่อน หากภาครัฐและสถาบันการเงินร่วมกันออกมาตรการที่สอดคล้องกับชีวิตจริงของผู้คน ดิฉันเชื่อว่าพลังความหวังของคนไทยจะกลับมาชัดเจนขึ้นอีกครั้งค่ะ