การเดินป่าล่าตำนาน "โซกพระร่วงรองพระขรรค์" สุโขทัยที่ใช่ตำนาน

ออกเดินทางตั้งแต่เช้าเรานั้นตื่นเต้น ไม่ใช่เพราะว่าเป็นในครั้งแรก

แน่นอนว่าป่าที่แสนจะแปลก เส้นทางที่ไม่ค่อยแลกด้วยผู้คน

สิ่งที่สำคัญคือคนนำทาง ต้องมีขวานมีมีดคอยถากถาง 

เส้นทางที่เรานั้นเดินไปตามทาง ไม่มีคนผ่านมานานเนิ่น

อาจจะมีในส่วนของกิ่งไม้ป่ายปีนหน้า เพราะหลายปีกว่าไม่มีใครเข้าไปหา

โซกพระร่วงคือตำนานของพรานป่า เดินนำหน้าเราเดินตามอย่างตามติด

    การเดินป่าที่หาได้ยากหากว่าใครไม่ไขว่หา การเดินป่าในครั้งนี้นั้นถือว่าเป็นเส้นทางที่เปิดประสบการณ์มาก เพราะว่าที่เรานั้นจะไปเป็นสถานที่ที่คนนั้นไม่ค่อยรู้จักและไม่ค่อยเดินเข้าไปในส่วนของด้านใน เพราะว่าค่อนข้างที่จะลึกและหากว่าไม่รู้ในเส้นทางนั้นเราอาจจะหลงและไม่สามารถที่จะออกมาได้เลย ในป่านั้นไม่มีในส่วนของลูกศร เพราะว่ายังไม่ถือว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ปลอดภัย คนในพื้นที่เท่านั้นที่สามารถที่จะรู้ได้ 

    เดินในครั้งนี้นั้นถือว่าเรานั้นมาไกลมาก ออกเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อที่จะมาโซกพระระร่วงในตำนาน หลากหลายความเชื่อและเรื่องราวที่เล่ากันมานั้นเสมือนว่า คนเรานั้นต้องการที่จะสื่อสารอะไรบางอย่าง หากว่าเรานั้นจะเล่าถึงเรื่องราวนั้นมันคงจะยาวมากจนไม่มีกระดาษนั้นมารองรับได้เลย

   สถานที่แห่งนี้เรานั้นต้องนั่งรถใหญ่เข้าไป หากว่าจะเข้าไปจริงๆ ต้องเป็นรถที่สามารถที่จะทนในส่วนของกิ่งไม้และหญ้ารอบทางได้ รกเหมือนกัน อาจจะมีในส่วนของรอยขีดข่วนได้เหมือนกันเราออกเดินทางกันในยามเช้า มีการเตรียมในส่วนของอาหารห่อข้าวที่เรานั้นจะหอบไปทานในส่วนของอาหารเที่ยง นั่งรถเข้าไปประมาณครึ่งชั่วโมงตอนนี้เรานั้นถึงแล้วในส่วนของป้ายทางเข้า มีการเขียนบอกว่าทางไปโซกพระร่วง คนที่นำทางนั้นเริ่มก่อนเลยในการที่จะถางหญ้าหรือว่าปัดตัดในกิ่งไม้ที่ขวางทางเดิน 

   พวกเรานั้นใช้เวลาในการเดินขึ้นไปตรงบริเวณโซกพระร่วงนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะว่าลักษณะของถนนในการเดินนั้นไม่มี เราต้องข้ามในส่วนของแม่น้ำก้อนหิน ปีนขึ้นสไลด์ลง หรือกระโดดบ้าง ตามเส้นทางน้ำ  ในป่านั้นหากว่าเราเดินตามเส้นทางน้ำเราจะพบในส่วนของต้นน้ำ โซกพระร่วงนั้นถือว่าเป็นต้นน้ำของที่นี่ เมื่อเรานั้นเดินไปถึงเราจะเห็นภูเขาขนาดใหญ่ และมีในส่วนของรอยแยกที่ห่างออกมาเหมือนรอยขวานตามที่เขานั้นได้กล่าวไว้เช่นกัน 

    บริเวณโดยรอบนั้นเป็นภูเขาที่มิดชิดไม่สามารถที่เรานั้นจะเดินไปได้ทางไหนแล้วนอกจากการปีนขึ้นไปบนก้อนหินขนาดใหญ่ เส้นทางที่เรานั้นเข้าไปในจุดด้านในนั้นถือว่าลำบากหน่อยเพราะว่าเราต้องเดินฝ่าน้ำเข้าไป ด้านในนั้นจะเป็นบ่อน้ำที่มีน้ำตามโขดหินสวยงาม ความลึกนั้นประมาณสองเมตรได้ แต่ส่วนบริเวณที่มีความลึกมากกว่าห้าเมตรนั้นเราต้องว่ายน้ำเก่งเรานั้นถึงเข้าไปได้  น้ำด้านในนั้นเย็นสบายและหนาวมากแต่สิ่งที่ชอบคือความสว่างของน้ำในนั้นมีสีฟ้าขาวสวย เพราะว่าด้านล่างนั้นไม่ค่อยที่จะมีดิน จะมีเพียงก้อนหินที่ซ้อนกันจำนวนมากสามารถที่จะดำลงไปด้านล่าง แต่ถือว่าเป็นสิ่งที่น่ากลัวเหมือนกันหากว่าเรานั้นไม่สามารถที่จะลอยน้ำได้ ต้องระวังห้ามในส่วนของมือห้ามหลุด

     หลังจากที่เรานั้นลอยน้ำหนาวแล้วก็มาในส่วนของกิจกรรมการปีนเขาเพื่อที่จะถ่ายภาพ สวยงามมาก เพราะว่าเขานั้นมีความสูงหากว่าเราสามารถที่จะปีนขึ้นไปจนด้านบนเรานั้นจะเห็นสันเขาและป่าที่สวยงามแต่ยากเพราะว่าลักษณะของเขานั้นบังมิดชิดมีขาดเฉพาะตรงกลางที่กล่าวว่าโดนพระขรรค์ แหว่งเป็นร่องรอย