หากนับหยดน้ำตา คงมากมากกว่าน้ำในคงคาที่ไหลเอื่อย สายน้ำแห่งไฟสลายร่างไร้วิญญาณ

สายน้ำกับอาคารนั้นต่างมองข้ามได้ 

แต่ร่างชีวิตที่ไร้ลมหายใจนอนรอขึ้นเชิงตะกอน

ไม่มีวันไหนจะไร้ร่างนอนนิ่ง 

ไม่ไหวติงกับเรื่องราวเหตุการณ์ทั้งหลาย 

มองไม่เห็นคอบไม่ได้ เลือกไม่เป็น 

สุดท้ายที่มองเห็นทำได้เพียงแค่ปลงใจในสังขาร

  หากเรานั้นนั่งเรือชมริมสองฝั่งแม้น้ำคงคาสายน้ำที่ไม่ว่าเรานั้นจะมากี่ปี ก็ไม่เคยได้หยุดในการเผาศพ เราเองเคยเดินเข้าไปใกล้แล้วถามว่า มีไหมวันไหนที่ไม่มีคนเสียชีวิต สิ่งที่เรานั้นได้คำตอบ คือสิ่งที่เรานั้นคิดไม่ถึง 

    เขาตอบกลับเรามาว่า ยากมากที่จะมีน้อยกว่าห้าศพในแต่ละวัน นี่คือแยกแล้วศพเผากับศพโยนลงไปในน้ำ ทำอะไรไม่ได้ พยายามมองในส่วนที่แตกต่างว่า  หากว่าเรานั้นไม่ได้เผาหนึ่งวัน สิ่งที่นอนอยู่ตรงหน้านั้นจะเกิดกลิ่นไหม 

    แน่นอนในการทำพิธีนั้นไม่มีในการให้บริการฟรี หากว่าใครที่ไม่มีการเตรียมการสำหรับคนที่จะส่งดวงวิญญาณบ้าง หรือว่าจะมีแยกกันออก แต่หากว่าไม่ทำพิธีจะไม่ได้ไปสวรรค์ตามความเชื่อ คนที่สามารถที่จะทำพิธีได้นั้นจะต้องเคยหรือบ้านเรานั้นเรียกว่า "สับปะเหร่อ" คนที่พร้อมจะส่งทุกดวงวิญญาณกลับบ้านของตนเองหรือว่าไปใช้กรรมที่มีการทำมานานแล้ว 

   หากว่าเรานั้นมอง เราลองมองในส่วนของเรือ เรือที่เรานั้นเห็นต่อหน้า คือเรือลำที่จะพาเรานั้นเดินทางในหน้าน้ำเพื่อที่จะดูในส่วนของวิถีชีวิต การล้างบาป บางครั้งนั้นเราไม่สามรถที่จะลงเหมือนเขานั้นเราสามารถที่จะนั่งมอง แบบไกลๆ  หากว่าเรานั้นมองเหมือนท่านี้คือในส่วนของนักบวช ที่มีการปฏิบัติอยู่ตามสถานที่ต่างๆ  เดินทางมาตั้งแต่เช้ามืดเพื่อที่จะมาในส่วนของการชำระล้างบาป  

    สิ่งที่ชอบมากตอนที่ล่องเรือนั้นคือในวันของแสงแรกโผล้พ้นขอบฟ้า เรานั้นได้เวลาในการขับเคลื่อนรถกลับเข้าไปในฝั่งเพื่อความปลอดภัย เรือนั้นหากว่าต้องการที่จะเข้าไปใกล้บริเวณนั้นจะเข้าไปใกล้มากไม่ได้ และจะต้องกับเครื่องยนต์ด้วยเพื่อเป็นหารเคารพและให้เกียรติในส่วนของพิธีกรรมและความเชื่อ

     สายน้ำคงคาคือเส้นทางแห่งการส่งทุกชีวิตหลังความตายให้ไปสู่สุคติอย่างงดงาม งามอย่างที่หลายๆคนนั้นต้องมองข้ามอย่างงดงาม ไม่มีใครที่จะต้องเปลี่ยนแปลงกับเส้นทางที่งดงามเหล่านี้  ลองมองสองฟากฝั่งเสมอ เพราะทุกการเคลื่อนไหวของสายน้ำคือหนทางของวาระสุดท้ายของทุกคน