หมูสะเต๊ะรสเด็ด ที่สุดของความอร่อยการันตี มากกว่าหลายช่อง เดินเท้ามากกว่ากิโลแต่อร่อยคุ้มค่า (ปิ่นเกล้ากรุงเทพฯ)

กี่พันก้าวที่เรานั้นย่ำเดิน เพื่อเผชิญกับฝุ่นยังค้นหา

เดินทางนั่งเรือนั่งรถดำเนินมา  หากถามว่าจะไปไหนได้คำตอบไป

จะไปกินหมูสะเต๊ะอร่อยครัน เรานั้นยังไม่เคยจะมากินที่นี่ 

อร่อยทุกไม้รสชาตินั้นครบครันดี สามสิบห้าสิบไม้เร็วรี่อร่อยจริง 

    เช้าของวันใหม่ เมื่อถามกันว่าวันนี้นั้นจะทานอะไรในตอนเช้า คำตอบก็คือเรานั้นจะเดินทางไกลขึ้นรถลงเรือ นั่งรถไฟ ปีนสะพานลอย กว่าเราัน้้นจะเดินมาถึงในร้านของหมูสะเต๊ะรสเด็ดอีกคือนานมาก  และพร้อมมากสำหรับการกินเพราะว่าหิวจนจะตาลาย เมื่อไปถึงนั้นสั่งก่อนเลยสามคนห้าสิบไม้ หนึ่งไม้ที่นี่นั้นราคาเพียงไม้ละหกบาท และในส่วนของหมูนั้นอร่อยกัดคำแรกคือว้าวมาก เพราะว่าจริงแล้วเคยทานในส่วนของหมูสะเต๊ะหนึ่งคำจากนั้นเราไม่ทานเลยเพราะว่าไม่อร่อยและปิดกลั้นในส่วนของอาหารนี้ไปเลยเพราะว่าไม่ค่อยชอบกลิ่น

    แต่ว่าพอได้มาที่นี่นั้นแล้วชิม เรานั้นกลับชอบแต่ว่าไม่กล้าที่จะจิ้มทานในแบบธรรมดาเลย ร้านนี้นั้นเมื่อตอนที่เรานั้นเดินมาถึงแทบจะไม่มีที่สำหรับที่เรานั้นนั่งเลย และที่มากกว่านั้นแถวนั้นจะต้องรอคอยประมาณแปดคิว  พวกเราพากันเดินเพื่อที่จะไปนั่งด้านใน และเขียนในส่วนที่เรานั้นสั่งเพื่อที่จะยื่นให้เจ้าของร้านรับออเดอร์  

    เส้นทางในการเดินทางของเราเอง เรามาเดินตลาดสดเพราะว่าวันนี้มีตลาด แต่ว่ามาไกลมาก ตอนที่ชวนนั้นบอกเราว่าเคยกินหรือยังหมูสะเต๊ะอร่อยที่สุดเขานั้นมาทำข่าวในทุกช่องเลยนะ เรานั้นไม่เคยเพราะว่าส่วนตัวแล้วเป็นคนบ้านนอกที่หลงมาอยู่ในเมืองกรุงเท่านั้นเอง ก่อนที่เรานั้นจะเดินทางเพื่อที่จะไปทำงานต่างประเทศเลยมาทานกันสามคน แต่ว่าหมดไปมากกว่าห้าสิบไม้ คงอิ่มไปจนถึงเที่ยงเย็นแน่นอน 

   คงเป็นเหมือนที่ว่าอาหารที่อร่อยนั้นเราจะหาทานได้ยากหน่อย จะต้องเดินทางไกลเพื่อที่จะไปทาน

   ความอร่อยของหมูสะเต๊ะที่นี่นั้น อย่างแรกคือในการเลือกหมูนั้นจะต้องมีความพิถีพิถันในการเลือก ในการเสียบ หากว่าเรานั้นซื้อมาเสียบเองจะไม่ค่อยอร่อยเพราะว่าเนื้อนั้นนานแล้ว เรานั้นเน้นในเรื่องของเนื้อสดที่นำมาทำนั้นจะไม่มีแน่นอนในเรื่องของกลิ่นที่ไม่อร่อย เนื้อที่นำมานั้นจะนิ่มและอร่อยหอม ยี่สิบไม้นั้นใช้เวลาไม่ถึงห้านาที 

      อาหารนั้นคือความสุข  คือความพยายาม แม้ว่าจะอยู่ไหนหนทางไกล อดข้าวเพื่อที่จะไปกินหมูสะเต๊ะบางวันนั้นเราไม่ได้โทรถามตั้งใจจะพาเพื่อนมาลองชิมพอมาถึงไม่ขายวันนี้ อาหารที่ต้องมีบุญวาสนาจริง บางครั้งนั้นพอมาถึงคือหมดแล้วก็มี เพราะว่าขายดีอร่อยต้องกลับมาทานอีกรอบแน่นอน มีความสุขกับเวลาในปัจจุบัน ไม่ควรคิดล่วงหน้าหรืออนาคตเพียงเรานั้นตั้งเป้าแล้วไปตามก็พอ