อาหารเช้าที่พุทธคยา ประเทศอินเดีย อร่อยเท่าที่เป็นมารยาท

หากว่าอาหารนั้นคือสิ่งที่ทำให้เรานั้นสามารถที่จะดำเนินชีวิต 

การทานอาหารนั้นก็เป็นกิจที่เรานั้นต้องกระทำเสมอ 

เช้า กลางวัน เย็น ทำงานได้อย่างไรให้พบเจอ

เสมอเหมือน เตือนกันได้หากว่าใครต้องการเจอ 

ไม่มีใคร ไม่สามารถที่จะเดินเพื่อเผชิญฝัน หลากหลายช่องทางผ่านกันสื่อสารได้

อาหารที่นี่นั้นถามว่าอร่อยไหม ค่อยว่ากัน แต่ว่าตอนนี้เรานั้นทานก่อนเพื่อเป็นมารยาท

   อาหารคือสิ่งที่เรานั้นต้องการกันทุกทั่วตัวตน ทานอาหารอย่างไรนั้นเราจะมีความชอบหรือว่าความต้องการเสมอ ไม่มีใครบอกว่าเรานั้นไม่ต้องทานอาหารชีวิตดำรงอยู่ได้ แม้ว่าการที่เรานั้นเปลี่ยนในส่วนของสถานที่หรือว่าบริเวณที่เรานั้นต้องอยู่ เราเคียงข้างในส่วนของคนอื่นเสมอ แต่สิ่งที่อยากจะบอกว่า ไม่อร่อยหรือว่าไม่ต้องการที่จะทานนั้นคือตัวของคนที่รับประทานเอง 

     หากว่าทุกอย่างหรือว่ารสชาตินั้นคนเราชอบเหมือนกันหมด คงไม่ต้องมีเครื่องปรุงที่หลากหลายขายให้บริโภค  หลากหลายอย่างนั้นสร้างในส่วนของรสชาติที่แตกต่างกัน คนที่เลือกใช้นั้นคือคนที่เขานั้นชอบ ชอบในความหมายชอบในกลิ่นหรือว่าชอบในส่วนของความกลมกล่อมได้ทั้งหมด  ทุกครั้งที่ไปอินเดียนั้นอาหารคือสิ่งที่เรานั้นต้องปรับตัว ในวันแรกนั้นเราจะต้องเริ่มในส่วนของอาหารที่เรานั้นลองก่อน เพราะว่าบางสิ่งนั้นร่างกายของเรานั้นไม่สามารถที่จะรับได้ เราต้องลองชิมทีละนิด  ตอนนั้นเพื่อที่ไปด้วยกันนั้นบอกกับเราว่าอาหารนี้อร่อยมากแล้วทานสองจานสามจาน จนอิ่มแต่หลังจากนั้นไม่ถึงชั่วโมง อาหารทุกอย่างนั้นดันออกมาทั้งหมด จนไม่สามารถที่จะยับยั้งได้ จนสุดท้ายแล้วเขานั้นต้องนอนในส่วนของโรงพยาบาลไปเพราะว่าความไม่พอดี

      สิ่งที่ทดลองในตรงนี้คือมันฝรั่ง ที่เรานั้นไม่ว่าจะไปตรงไหนเรานั้นจะสามารถที่จะทานได้ เพราะว่ามีความเหมือนและรสชาติไม่ได้แตกต่างอย่างไรกับบ้านเรา มันฝรั่งของอินเดียนั้นอร่อยกว่า ในเรื่องของความมัน ความสุขในการทาน แต่ว่าในบางครั้งนั้นมีการทำมานานแล้ว ความเหนียวเหล่านั้นกลับมาหาอีกรอบ 

   ความหวานในส่วนของโดยรอบอาหารชิ้นนี้คือจะมีในส่วนของความหวานที่มีความแตกต่างได้  นุ่มกรอบและอร่อยไม่แตกต่าง คงเป็นร้านแรกที่เรานั้นลองชิม 

   อาหารเช้าจานนี้นั้นสิ่งที่เรานั้นเลือกเพื่อที่จะชิมนั้นคือข้าวสาลีที่เม็ดเล็กน่าอร่อยมาก นุ่มมากกว่าข้าวไทยเพราะว่าในส่วนของเมล็ดนั้นเล็กแต่หากว่าจะอร่อยก็ได้เหมือนกัน แต่จะไม่ค่อยอ้วนเหมือนบ้านเรา ต่อมาสิ่งที่เรานั้นเลือกคือปลาทอด และในส่วนของไข่ที่เหมือนไข่ลูกเขยแต่ว่าไม่ใช่ และสุดท้ายที่เรานั้นเลือกที่จะตักคือแกงกะหรี่ที่มีความเหมือนแกงเผ็ดบ้านเรา 

   ไม่ว่าเรานั้นจะเลือกทานอะไรนั้น เราจะต้องเลือกในส่วนที่รสชาตินั้นมีความไปในทางเดียวกัน หากว่าเรานั้นเลือกที่รสชาตินั้นไปคนละทาง จะทำให้ในส่วนของท้องเรานั้นแยกยาก และอาจจะทำให้กลิ่นหรือว่าเครื่องปรุงบางอย่างนั้นไปทำให้เกิดการท้องร่วงหรือการถ่ายไม่หยุดเพราะว่าธาตุของคนเรานั้นมีความแตกต่างกันอย่างมาก ลองชิมทีละนิดหากว่าเรานั้นต้องการ แต่หากว่าไม่แน่ใจลองที่จะเลี่ยงมากกว่า เพราะว่าหากว่าเรานั้นมีอาการที่รุนแรงนั้นจะต้องเผากันที่ประเทศอินเดียกันเลย ข้างแม่น้ำคงคา อย่าทำเป็นเล่นกับชีวิต ร่างกายนั้นจะสื่อสารออกมาเมื่อเรานั้นได้เดินทางในถิ่นที่เรานั้นไม่เคยอยู่บางคนนั้นมีอาการไม่ดีตลอดทั้งสิบสี่วันในการเดินทางในประเทศอินเดีย