”กินข้าวแกงลิง“ กับรถอีสานทัวร์ บนยอดเขาค้อตอนเที่ยงคืน

เส้นทางที่เรานั้นเลือกรถคันที่เรานั้นไม่สามารถระบุ 

การเดินทางที่มากกว่าในทุกหน หลากหลายคนต่างลุ้นในการเดินทาง

เริ่มคือในส่วนของ การกินข้าวแกงลิงสนองได้ยินในครั้งแรก 

คืนนั้นใครจะรู้ได้ว่าเราต้องเจอกับเหตุการณ์จริง 

ไม่มีการฟังจากการเล่าเพราะเรานั้นเจอของจริง

      การเดินทางในทุกครั้งนั้นแน่นอนว่าเรานั้นจะนึกถึงในส่วนของความสุข  ความสุขที่เรานั้นต้องมองในหนทางที่เรานั้นจะไปถึงในปลยทาง ความแน่นอนในตอนนั้นคือเรานั้นต้องการที่จะถึงที่หมายอีกวัน ตอนที่เรานั้นขึ้นรถเรามีความสุข เพราะทุกการเดินทางนั้นเรามีความสุข เพราะว่าเรานั้นเตรียมที่จะนอน อากาศเย็นแอร์เย็นสบาย 

    การเดินทางนั้นรถวิ่งออกไปอย่างสบายไม่รีบเรานั้นจึงนอนหลับ เพราะว่าเมื่อไฟนั้นดับลง สบายหลับฟังเพลง เมื่อถึงทางขึ้นเขาทุกอย่างนั้นได้เริ่มขึ้นในสถานที่ที่เรานั้นนั่งเพราะว่าน้ำแอร์นั้นหยดเต็มไหหมด ทำให้เรานั้นต้องขยับเพราะว่าน้ำแอร์หยดจนเย็นสบาย จากนั้นเรานั้นเดินมาอักอ้านทำให้เห็นว่าในรถนั้นมีน้ำไหลเต็มไปหมด จนทำให้ฝรั่งที่นั่งข้างเรานั้นบอกว่า มันเกิดอะไรขึ้นทำไมรถถึงดับ

     รถนั้นอยู่ดีๆ เกิดการดับบนเขาและเนินทางลงด้วย เรานั้นรู้ว่ารถเสียแต่คิดว่าเจ้าของนั้นลงไปเพื่อที่จะติดรถ รถนั้นติดยากเมื่อติดได้แล้ว พอจะออกรถก็จะดับเบรกก็ดับลง เป็นอย่างนั้นประมาณชั่วโมง เรานั้นคิดเหมือนกันว่าหากว่าเป็นที่เรานั้นเคยนั่งไปเสียมเรียบในกัมพูชานั้นเขาจะให้เรานั้นลงจากรถเพื่อที่จะเปลี่ยน แต่ว่าที่นี่ไม่มีการเปลี่ยนซ่อมอีกแล้วประมาณครึ่งชั่วโมง 

     รถคันนี้สามารถที่จะวิ่งต่อได้ลงเขามาอย่างรวดเร็วตอนแรกนั้นเราคิดเหมือนกันว่าเราจะลงจากเขาอย่างไรในเมื่อรถนั้นเบรคไม่ได้ เพราะหากว่าเบรคนั้นจะทำให้รถดับและลงจากเขาไม่ได้ เรานั้นลุ้นเหมือนกันฟีงที่คนรถนั้นคุยกัน ไม่นานก็ลงจากเขาได้ เรานั้นพยายามมองโดยรอบคือเร็วมากหากว่าใครนั้นไม่ค่อยที่จะรู้ในเส้นทางนั้นจะลำบากหน่อย แต่หากว่าคุ้นเคยนั้นจะขับได้ 

     เมื่อรถขับลงมาจากเขานั้นก็ดับอีก และพอมาตอนนี้คือซ่อมนานมาก เพราะได้ยินเหมือนการดึงในส่วนของสายเบรค หรือคันเร่งประคองยาก พอเรานั้นได้ยินว่ารถนั้นมันขับได้แล้วเราก็นอนหลับ เพราะเมื่อรถวิ่งแอร์ก็จะเย็น ตอนนั้นคือมีคนรถเดินมาสองคนเพื่อที่จะเปลี่ยนคนขับ แต่พอมาเสียจึงช่วยกันซ่อมดีหน่อยว่าคนที่ขับหนึ่งในนั้นเป็นช่างซ่อม จึงสบายหายห่วง เสียซ่อม

    ประมาณเก้านาฬิกาเรานั้นเดินทางถึงที่หมาย แต่หากว่าเรานั้นไม่มีการกินข้าวแกงลิงจะถึงประมาณหกโมงเช้าไม่เกินเจ็ดนาฬิกา แสดงว่าช้าประมาณสามชั่วโมงนิดๆ

    การกินข้าวแกงลิงในความหมายของกลุ่มของคนที่ขับรถว่า หากว่ารถเสียในระหว่างทางนั้น  เขาจะคุยกันว่า  แวะกินข้าวแงลิง นานมากประสบการณ์ที่ใครก็หาได้ยากแล้ว ถ้าในส่วนของสิ่งที่ยากกว่านี้นั้นมีเหมือนกัน 

   สิ่งสุดท้ายที่เรานั้นได้เห็นคือการที่เรานั้นลงมาจากรถด้วยอารมณ์ตื่นนอนใหม่ๆ ทำไมเราถึงต้องทำอะไร เรามีความสุขกับทุกอย่าง แม้ว่ารถเรานั้นเสียก็ตามเล่าเรื่องหรือว่าคุยได้เหมือนกัน หากว่าเรานั้นต้องอยู่ที่บ้านยาดมักจะทำให้น้ำ ถือว่าเป็นวันพักจริงของแท้นอนหลับสบายหายห่วง  จำเลยว่าไม่มีใครรักเราเท่ากับตัวเราเอง เพราะว่าเมื่อไหร่ที่อายุมากขึ้น เดินลำบาก ไปไหนมาไหนก็ไม่ได้ เราต้องเตรียมตัว   จงรักตนเองก่อนที่จะมอบความรักให้กับทุกคนบนโลกนี้