เข้าพรรษา หลายหลากเมนูละลานตา ชิมมากกว่าพันถ้วยไม่ไหวใช่เพราะว่าความศรัทธา

ออกพรรษาอาหารถวายพระ  มากมายนักเรียงรายเกินจะฉัน

ทั้งของคาวของหวานตามตามกัน สดใสอร่อยนั้นยากจะชิมหมดไป

ในส่วนที่ถ่ายเหล่านี้คือของหวาน ยังไม่รวมของคาวเรียงรายเสมอ

วางจนไม่มีที่จะวางเลยเธอ ขนาดว่าเทเหมือนกันใส่ด้วยกันเจอก็ยังเรียงราย

    เข้าเทศกาลของการออกพรรษา ในทุกที่นั้นจะมีการทำอาหารหรือว่านำในส่วนของขนมหวานนั้นไปทำบุญที่วัด หากว่าเรานั้นพูดคือสถานที่แห่งนี้คือแหล่งรวบรวมผู้คน ในตอนเช้านั้นเราออกมาจากบ้าน ในตอนสายของวัน แต่กลับรู้สึกว่าไม่ค่อยเจอรถมากเท่าไหร่นัก แต่พอผ่านหน้าวัดเท่านั้น รถนั้นจอดเรียงราย ยายข้างบ้านพักเรานั้นบอกว่า เขาพากันไปวัดกันเรานั้นไม่ไปหรือ

     ออกพรรษาครั้งนี้นั้นมาเร็วมากยังไม่ได้กลับบ้าน หากว่ากลับบ้านคือจะต้องลงวัดเพื่อที่จะไปกวนข้าวทิพย์แต่ที่นี่นั้นไม่มี มีเพียงการตักบาตรเทโว ในช่วงเช้า เพื่อเป็นการระลึกถึงว่าวันนี้นั้นเป็นวันที่พระพุทธเจ้านั้นเสด็จลงมาจากชั้นดาวดึงส์ลงมายังโลกมนุษย์นี้ คนจึงนิยมไปทำบุญที่วัด จนทำให้สภาพอาหารและของหวานนั้นมากมายหลายถ้วยจนไม่มีที่วาง

     ทุกอย่างของทุกคนนั้นได้รับการจัดวางรวมกันที่วัดไม่ว่าจะเป็นอาหารแกง อาหารผัด ส้มตำ ไข่พะโล้ หลากหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน ตอนที่เรานั้นเห็นในวัดนี้มีเพียงพระทั้งหมด 4 องค์เท่านั้น แต่ว่าท่านเองก็มองดูอาหารเหมือนกัน มากกว่าสี่ร้อยถ้วยรวมทั้งของหวานด้วย วัดนี้ถือว่าเป็นวัดใหญ่ เราเองหากว่าเรานั้นเป็นคนที่ทานอาหาร สิ่งที่เรานั้นต้องการคืออยากให้พระนั้นได้ฉันในสิ่งที่เรานั้นทำมา แต่หากว่าทานทั้งหมด น่าจะกลายเป็นชูชกท้องแตกแน่นอน 

   ถือว่าอาหารการกินที่นี่นั้นสมบูรณ์มาก ต่างคนตื่นมาตั้งแต่เช้า ตีห้าออกจากบ้านเพื่อที่จะให้ทันในการตักบาตรในตอนเช้า และรวมถึงการฟังเทศน์ตามกาลเวลาด้วย กว่าจะได้ทานในส่วนของอาหารคือนานมาก  ส่วนพระนั้นก็ตักสิ่งนั้นสิ่งนี้ใส่ในบาตร พระป่านั้นหากว่าทานอาหารนั้นจะเทรวมในบาตรของตนเองเลย แล้วตักทานรวมกันทั้งหมด ที่เหลือนั้นคือบุญของโยม 

  สิ่งนี้นั้นทำให้เรานั้นได้เห็นจริงว่าการที่เรานั้นทำบุญเราก็ต้องได้บุญในสิ่งที่เรานั้นทำ  ทำอะไรไปได้ในสิ่งนั้นคืนมา คืนมาเยอะด้วยมากจนบางครั้งพอแล้ว

   ตอนสมัยยังเด็กนั้นเราไปวัดกับยายก่อนที่หลังจากพระฉันเสร็จแล้ว เราก็จะเดินไปเพื่อที่จะยกถาดอาหารมาวางไว้ให้คุณยายหรือว่าโยมที่มาในวัด จากนั้นเราก็จะหยิบในสิ่งที่เรานั้นต้องการที่จะกิน ทานอาหารไม่นานจากนั้นเราก็เดินไปประจำที่บริเวณล้างจาน เริ่มในการล้างจาน และกินขนมไปด้วย จะมีคุณยายนั้นทยอยในการเก็บถ้วยชามมาให้ เล่นน้ำไปด้วย พระอาจารย์ก็จะนำขนมนั้นมาให้ พอได้กินอร่อย 

     อาหารหรือว่าเรานั้นเรียกว่าข้าวก้นบาตรพระนั้นมีคนบอกว่าทานแล้วเรานั้นอายุยืน สุขภาพร่างกายแข็งแรงมีความสุขในชีวิต และในการทำงานนั้นเราจะทำงานอย่างมีความสุข ในส่วนของการล้างถ้วยชามวัดนั้นจะทำให้เรานั้นเป็นคนที่ เกลี้ยงสะอาด และผิวพรรณขาวงดงาม ยายบอกตลอดว่าล้างจานเป็นบุญ เราก็คิดว่าจริงหลังจากนั้นแล้วเราก็จะได้กินขนมซองบ้าง ขนมไทยบ้างที่พระอาจารย์นั้นเก็บมาให้เรา 

   ความศรัทธานั้นคือสิ่งที่ดี ไม่ว่าเวลาหรือเทคโนโลยีนั้นจะเปลี่ยนไปขนาดไหน แต่ความดี ความสุขของคนเรานั้นจะยังคงอยู่เสมอไปอย่ามองตนเองในด้านลบหรือว่ามองตนเองไร้ค่า เราควรมีความสุขของการที่เรานั้นได้เกิดมาเป็นคนและได้พบพระพุทธศาสนา และสามารถที่จะทำความดีและทำบุญตามที่เรานั้นต้องการ อย่ายอมในสิ่งที่เรานั้นยังไม่ได้ลองทำ