ธรรมชาติไม่เคยทำร้ายเรา มีแต่สร้างความสวยงามให้คนที่มองเป็น

โชคดีแค่ไหนที่เรานั้นได้ตื่นขึ้นมาเพื่อที่จะเจอในความสวยงาม 

โชคดีแค่ไหนที่หัวใจของเรานั้นยังเต้นอยู่ 

สีเขียวนั้นสร้างความสุขให้โลกอย่างไร สีฟ้าก็ช่วยเสริมเติมแต่งให้สวยงามเสมอกัน

    ชีวิตของคนเรานั้นผ่านอะไรมาไม่เหมือนกัน เรานั้นลองมองในส่วนของต้นข้าว หรือว่าต้นหญ้า ต้นไม้ในภูเขานั้นได้เลย มีต้นข้าวสีเขียวขึ้นปกคลุมมากมาย บางรวงนั้นเริ่มที่จะแทรกออกมาจากการตั้งท้อง บ้านเรานั้นแม่จะบอกว่าอากาศหนาวนั้นจะเริ่มมาแล้วเพราะว่าข้าวนั้นตั้งท้องแล้ว เตรียมสำหรับการที่จะออกพรรษา  อากาศหนาวนั้นหลายคนอาจจะไม่ชอบแต่สิ่งที่ชอบคือออกพรรษานั้นจะต่อด้วยในส่วนของกิจกรรมการลอยกระทง 

    จริงแล้วชอบนั่งมองหรือว่าเดินเข้าไปในหญ้าเขียวมาก เพราะว่าเหมือนเรานั้นเป็นอิสระอย่างมาก  ทุกอย่างพยายามที่จะพยุงตัวเองเพื่อที่จะเอาตัวรอด ช่องทางไหนที่จะสร้างให้ตนเองเขานั้นจะพยายามในการทำเสมอ

   ภูเขาที่อยู่เบื้องหน้านั้น ยิ้มให้เรานั้นเสมอเมื่อเรานั้นมองไปข้างหน้า การสลับสี สีเขียวอ่อนบ้างสีเขียวเข้มบ้าง สื่อสารไปถึงว่า ดินในส่วนไหนดี ในการปลูกข้าวจะไม่ค่อยมีสารอาหารเยอะเพราะว่ามีการปลูกในทุกปี  การที่เรานั้นจะช่วยในการบำรุงดินนั้นหลังจากที่เรานั้นเก็บเกี่ยวข้าวเรียบร้อยเรานั้นจะต้องนำในส่วนของต้นปอเทืองนั้นมาหว่านลงดินเพื่อที่จะสร้างในส่วนที่เรานั้นเรียกว่าต้นบำรุงดิน สะอาดและสดใสทั้งหมด

    กระท่อมน้อยที่อยู่ปลายนา มองเห็นยอดของหลังคา ดอกไม้นั้นออกดอกบานสะพรั่งมากสีสันงามตา นั่นแสดงถึงความงามของธรรมชาติ ต้นข้าวทุกต้นนั้นเริ่มมาจากหนึ่งเมล็ด แต่เมื่อมีการนำลงไปปักดินตั้งท้องขึ้นมาจากหนึ่งเม็ดนั้นหลายเป็นสองสามร้อยเม็ด เพิ่มมากขึ้น เชื่อว่าคงไม่มีใครที่ไม่ชอบในสิ่งที่เรานั้นเรียกว่าท้องทุ่งนาสีเขียว ไม่นานท้องทุ่งก็จะกลายเป็นสีทอง

  ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยทดลองในการเป็นชาวนา เช้าตื่นนอนขึ้นมาขับรถออกไปที่ท้องทุ่งนาเพื่อที่จะเกี่ยวข้าว และทำงานตอนนั้นคือมีความสุขมากเพราะว่าช่วงที่ตนเองนั้นน้ำหนักเยอะและที่แน่ ๆ คือว่างงานไม่ได้ทำงานอะไรเลย หน้าที่ไปส่งเด็กไปโรงเรียนและกลับมารับเด็ก ทำให้เรานั้นได้เห็นว่า แม้ว่าจะเป็นเพียงชาวนานั้นก็จะต้องทำงานแข่งกับเวลาเหมือนกัน ในตอนที่ข้าวสุกสีทองทั้งทุ่งนานั้น จะสุกพร้อมกัน หากว่าชาวนานั้นไม่สามารถที่จะทำทันนั้นอาจจะต้องร่วงโรยหรือว่าข้าวนั้นจะหล่นไป  

   ตอนเด็กเห็นแม่ทำงาน เกี่ยวข้าวบางครั้งนั้นเรานอนก่อนเพราะว่ารอไม่ไหว ตอนนั้นเที่ยงคืนก็ยังไม่มา เพราะว่าแม่บอกว่าทำงานในตอนกลางคืนนั้นไม่ร้อน และวันนี้คือคืนเดือนสว่างไสวมาก  เกี่ยวข้าวไปเรื่อยๆ ด้วยหม้อแบตที่ใส่ไว้ที่หน้าผากและไม่ได้พกโทรศัพท์ เวลาก็ไม่รู้และติดต่อก็ไม่ได้ เลยกลับหลังเที่ยงคืน ถือว่าขยันมากแต่ว่าไม่ได้พักผ่อนตามเวลาที่ตนนั้นต้องนอน อาจจะทำให้ร่างกายนั้นไม่แข็งแรง

   อย่าลืมให้ความสุขกับตัวเองบ้าง ไม่ใช่แต่ให้ความสุขกับคนอื่นจนตนเองทุกข์ใจ รักตนเองให้เป็นก่อนค่อยกลับไปรักคนอื่น