พิพิธภัณฑ์เล่าเรื่องสถานที่ ตำนานจะอยู่ไม่มีวันจางสถานที่ประวัติศาสตร์สุโขทัย

จากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน กลาวถึงเรื่องตำนานความสุขสันต์

มีชีวิตที่หลากหลายตำนานการณ์ แปรเปลี่ยนผันผ่าน ชั่วกาลกัน

หากว่าเรานั้นต้องการที่จะเล่าเรื่อง สามารถอ่านหรือเพิ่มเติมในบอร์ดสาย

ยิ้มและทักทายช่วงวันกาลผ่านไป เก็บความรู้ในชีวิตตำนานผ่านสายตา

    จากอดีตถึงปัจจุบันนั้นผ่านมาถึง  เรื่องราวที่เล่าตราตรึงมากกว่าที่เราเห็น อาจจะเป็นเรื่องราวที่คนโบราณนั้นเล่าเท่าที่จำเป็น เพราะว่าเหตุเพราะว่าผลจึงเป็นสิ่งที่ก่อเกิดมา อดีตนั้นเป็นสิ่งที่น่าจดจำ แต่ปัจจุบันนั้นต้องเรียนรู้สู่เป้าหมาย เรียกว่าชีวิตตำนานและความเปลี่ยนไป แล้วเรานั้นจะเข้าใจเรื่องที่ใช่ในอดีตที่ผ่านมา

    อุทยานแห่งชาติประวัติศาสตร์สุโชทัยนั้นสร้างมาอย่างยาวนาน ก่อนที่เรานั้นจะเดินทางเพื่อที่จะสำรวจสถานที่ของอุทยานนั้นก่อนอื่นเรานั้นจะต้องไปเดินชมในส่วนของพิพิธภัณฑ์ที่ให้ความรู้เสียก่อน เพราะว่าในนั้นจะมีภาพจำลองของสถานที่ในทุกที่ที่ให้เรานั้นได้เข้าใจในสิ่งที่สร้างขึ้น  ก่อนหน้านั้นเราจะเรียกว่าสถานที่แห่งนี้เคยมีความเจริญรุ่งเรืองและสวยงามมากในสมัยก่อน แต่เมื่อกาลเวลาผ่านมามากหลายร้อยปีชั่วอายุคนรุ่นแล้วรุ่นเล่านั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงไป อะไรที่มีกาลเวลาผ่านมาอย่างยาวนานจะกลายเป็นประวัติศาสตร์ไป 

      ในส่วนของตรงนี้เขานั้นเรียกว่าการจัดการน้ำ การผันน้ำเพื่อที่จะมาใช้ในเทวสถาน ในแต่ละที่ในอุทยาน มีการนำน้ำขึ้นมาใช้ด้วยแนวคิดหรือที่เรานั้นเรียกกันว่าภูมิปัญญาชาวบ้าน หากว่าเรานั้นได้ศึกษานั้นมีความเหลือเชื่อเหนือความคาดหมาย แต่ก่อนนั้นไม่ได้มีในส่วนของเครื่องจักรอะไรมากมาย แต่จะมีในส่วนของกำลังคนที่ช่วยกัน 

   หากว่าเรานั้นจะเล่าไปนั้น เคยอ่านในสมัยห่อนนั้นเขามีการเล่าหรืออธิบายในส่วนของรูปร่างคนสมัยก่อนนั้นว่า มีรูปร่างหรือว่าร่างกายนั้นใหญ่มาก ประมาณสามศอกได้ นั่นแสดงว่าตัวใหญ่มาก จนสามารถที่จะยกในส่วนของก้อนหินก้อนใหญ่ หรือว่าจะการคิดค้นในการใช้เครื่องทุ่นแรงจากภูมิปัญญาชาวบ้าน ทำให้สร้างสิ่งก่อสร้างนั้นขึ้นมาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

    น้ำในสมัยก่อนนั้นไม่ได้แห้งแล้ง นอกจากนั้นก็ไม่ได้มีในส่วนของเรื่องปัญหาน้ำมากมาย อาจจะเป็นเพราะว่าในสมัยก่อนนั้นไม่ได้มีประชากรที่สร้างในส่วนของบ้านเรือนหรือโรงเรือนขวางทางน้ำมากนักยังมีเส้นทางให้น้ำนั้นเดินทางได้ แต่เมื่อคนนั้นมีจำนวนมากขึ้นบ้านเรือนสิ่งก่อสร้างนั้นจะเพิ่มมากขึ้นด้วย เลยทำให้เกิดการขวางทางน้ำ เมื่อน้ำไม่มีที่ไปธรรมชาติจะไม่มีอะไรนั้นมาขวางได้

    การเที่ยวและเรียนรู้ในสถานที่แห่งประวัติศาสตร์นั้นเป็นสิ่งที่ให้ความรู้กับเราที่อยู่ในวงการการศึกษา เชื่อว่าในอนาคตนั้นคนเราจะห่างหายจากสิ่งนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยที่จะมีการเรียนรู้ในสถานที่จริง อาจจะมีเพียงการเรียนรู้ในภาพจำลองในจอโทรศัพท์หรือว่าโน๊ตบุ๊คที่เห็นทุกอย่างโดยที่เรานั้นไม่ต้องลงไปเดินสำรวจกับสภาพจริง 

    สิ่งที่มีค่านั้นจะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อเรานั้นต้องการที่จะนำไปใช้ เหตุการณ์ที่ผ่านมานั้นทำให้เราเข้าใจในส่วนที่แสดงให้เรานั้นเห็นอย่าได้มองข้ามหรือคิดว่าในอดีตนั้นไม่เหมือนสมัยนี้ แต่เรื่องของความขยันความอดทนนั้นมีมากว่าในสมัยนี้อย่างแน่นอน หากว่าวันหนึ่งเราทุกคนที่เกิดมาคนรุ่นหลังนั้นได้มาดูกับสถานที่นี้ สิ่งที่มีค่านั้นจะเกิดก็ต่อเมื่อมีการเรียนรู้ และยังคงอยู่ต่อไป