ค่ำคืนที่เรานั้นบอกว่าไร้แสงเงา แต่ยังมีในแสงของใจเราที่ส่องประกายด้วยศรัทธา

ไหว้พระเจดีย์ยามค่ำคืน หลายคนนั้นเคยนั่งและเม่อมอง 

ความสุขนั้นมากกว่าทุกสิ่งที่ใฝ่ฝัน ความสวยงามสื่อสารผ่านช่วงวัน 

แล้วท้ายแล้วเราต่างมุ่งมั่นการเดินทาง 

พระธาตุที่ศักดิ์สิทธิ์  เรืองฤทธิ์ด้วยสิ่งที่คาดหวัง 

เส้นทางในชีวิตหลากหลายความสัมพันธ์

แท้ที่สุดแล้วเราต่างมุ่งมั่นเส้นทางเพื่อการเดินที่ฝืนทน

    ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่สามของการเดินทางมายังพระธาตุที่มีในเรื่องของความศักดิ์สิทธิ์มากกว่าทุกชีวิตในเชียงใหม่ สำหรับการที่เรานั้นมายังสถานที่เชียงใหม่นั้นแน่นอนว่าเรานั้นจะต้องเดินทางมาเพื่อกราบไหว้วัดแห่งนี้เสมอ

    สีสันแห่งความสุขและดวงตาที่ส่องประกาย ไม่มีอะไรมีค่ามากกว่าความสงบและความสุขตอนนั้นเราขึ้นไปอยู่เชียงใหม่นั้นประมาณห้าวันเพื่อที่จะเดินทางในการไหว้พระ เพราะว่าตั๋วเครื่องบินที่เรานั้นจองไว้ ในราคาคนละสามร้อยบาทบินไปกลับแต่ว่าสามารถที่จะโหลดในส่วนของกระเป๋าได้เพียงใบเดียว เราจึงออกเดินทางเที่ยว สถานที่ในการเที่ยวนั้นจองไว้ที่นอกเมือง เพราะว่าเรานั้นเช่ารถจากสนามบินเมื่อถึงสนามบินเชียงใหม่ รับรถแล้วก็ขับวนได้เลยอยากไปไหนไปได้สบาย  จัดทริปเอง ไหว้พระนั้นน่าจะมากกว่าสิบห้าวัด จนเกือบจะไปถึงในส่วนของประเทศหม่า  การขึ้นไปในส่วนของดอยม่อนแจ่ม สวนสตรอเบอรี่ ตอนที่ไปนั้นถือว่ายังไมไ่ด้ออกผล แต่จะเห็นความงามของต้นอยู่ 

   การเที่ยวที่เรานั้นจะไปเที่ยวที่ไหนนั้นขับรถไปเลย เหนื่อยมานอนพัก ไม่อยากออกเช้าหรือว่าจะออกเช้านั้นแล้วแต่เรา ตื่นอนนมานั่งเล่น หรือว่าวันนี้อาจจับอกว่าไม่ออกไปไหนแล้วเพราะว่าอากาศไม่ดี นอนเล่นในโรงแรมอย่างมีความสุข เพราะว่าเรานั้นมาเที่ยวในแบบของครอบครัว 

     เรื่องราวของที่นี่นั้นเราเคยมาในตอนกลางวันนั้นคนเยอะมาก และด้วยแสงแดดที่แผดเผาลงมาที่พื้นทำให้การเดินประทักษิณหรือที่เรานั้นว่าการเวียนเทียนนั้นค่อนข้างที่จะลำบากเพราะว่าพื้นนั้นร้อน แต่ว่าพอมาในครั้งนี้คือคนในพื้นที่บอกว่าเรามากันตอนเย็นนั้นจะมีความสุขเย็นตาเย็นใจมากกว่านั้นเราสามารถที่จะนั่งสมาธิหรือว่าเรานั้นจะเดินรอบ เพื่อหยอดน้ำมันในตะเกียงนั้นได้ทั้งหมด 

   ไม่ว่าจะตอนเย็นหรือว่าในตอนเช้านั้นสวยงามทั้งหมดเลย ยิ่งแสงจากไฟคืนเดือนหงายนั้นยิ่งสวย หากว่าเรานั้นจะต้องมาวัดในตอนเช้าเพื่อทำบุญหรือว่ามาตอนเย็นนั้นไม่ได้มีคนกล่าวไว้  สามารถที่จะมาได้ตลอดเวลา 

  ทุกครั้งที่ไม่ว่าจะเข้าไปในวัดไหน พอเรานั้นก้าวเท้าผ่านในส่วนของธรณีประตูเรานั้นจะมองขึ้นไปด้านบน จากนั้นก็จะมองลงมายังด้านล่าง ชอบมากคือสายตาของพระพุทธรูปที่ไม่ร้อนเย็นหรือหวั่นไหวกับสิ่งไหนเลย ทำให้เรานั้นมองแล้วมีความสุข  การกราบพระนั้นเรากราบด้วยความศรัทธาในความสุขของเรา  หากว่าเรานั้นไม่มีแล้ว การกราบก็จะไม่มีความหมายอะไรเลย 

   มีคนบอกว่าการที่เรานั้นกราบพระหรือว่าเรานั้นไปทำบุญด้วยความไม่พอใจ เราควรทำไม หากว่าเรานั้นไม่ต้องการที่จะทำ เราก็ไม่ต้องทำอะไรเลย หากว่าเรานั้นทำด้วยความโกรธสิ่งที่ได้นั้นอาจจะไม่ใช่ความสุขหรือว่าบุญจากการกระทำแล้ว ยังได้ในส่วนของบาปเพิ่มมาอีกด้วย