กัมปงโสม สีหนุวิวล์ (กัมพูชา)

การเที่ยวทะเลครั้งแรกจึงเกิดขึ้น หลังจากภาระงานทั้งหมดนั้นกองไว้ก่อนนะ

ออกเดินทางจากที่พักหลายเพลา เตรียมเดินหาเส้นทางที่ฝันหนึ่งวันเรา 

ตอนแรกนั้นคิดว่าจะไม่เล่นน้ำ แต่พอเห็นในเส้นทางในฝั่งฝัน 

ทะเลนั้นใสความเข้าใจได้เดินผ่าน สนุกสุขและมีความสุขกันเรามาเล่นน้ำ

       คนเรามีเวลาอยู่ด้วยกันหลายวัน ทำงานด้วยกันมากกว่าสี่ปี ในสามร้อยหกสิบห้าวันนั้นเราเที่ยวด้วยกัน เดินด้วยกันอย่างมีความสุข บางครั้งนั้นอาจจะมีในส่วนของการพักและหันมาคุยกันบ้าง  ในหน้างานนั้นเราคือคนที่ร่วมงานกันเราจะต้องมีเวลาในการเดินทางที่มากกว่าเสมอ

    ครั้งนี้เรานั้นมีเวลาในการเที่ยวลงทะเลอยู่ที่นี่ประมาณสองชั่วโมง ปูเสื่อและนั่งทานอาหารว่างเล่นริมหาด ถือว่าเวลาที่เรานั้นเล่นไม่มีใครเลยเคลียร์สถานที่กันเลย แน่นอนว่ามันสนุกเพราะว่ากลุ่มของพวกเรานั้นเดินทางมาจากในเมืองที่ห่างไกลจากทะเล สถานที่แห่งนี้คือถือว่าเป็นทะเลที่มีความงาม และสวยสะอาดที่สุด แต่หากว่าเรานั้นต้องการที่จะไปชมในส่วนที่สวยกว่านี้จะต้องนั่งเรือข้ามเข้าไปอีก ต้องมีเวลาเยอะหน่อยกับการเข้าไปนอนเกาะ อยากไปแต่ว่าไม่เคยมีเวลาเดินทางมาเที่ยวเลย 

       ในส่วนของน้ำที่นี่ โอเครถือว่าไม่ใสและก็ไม่สกปรก เพราะไม่ใช่หาดที่คนเล่นกัน แต่เรานั้นเล่น ตอนนี้คือตอนที่อากาศนั้นยังไม่ร้อนค่อนข้างดีเลย แดดไม่มี มาเล่นทะเลเหมือนการมาออกกำลังกายในการกระโดด ทำไมไม่รู้เหมือนกันเรานั้นมาทะเลทำไมต้องมากระโดด 

    นอกจากการกระโดดแล้ว หลังจากนั้นเราไปเปลี่ยนในส่วนของชุดในการเล่นน้ำที่เรานั้นเตรียมมา ตอนแรกคือสองจิตสองใจ แต่หลังจากลงไปในน้ำแล้วเปียกเลยตัดสินใจเล่นน้ำเลย  เรานั้นนำผ้าเช็ดตัวมาจากโรงแรมเพื่อที่จะมาเปลี่ยนในการเล่นน้ำ สนุกและงานนี้

    อากาศดีมาก น้ำทะเลประเทศกัมพูชาเขานั้นก็เค็มเหมือนกันนะ ไม่ได้ตั้งใจชิมแต่ว่าได้ชิม  ในการเล่นน้ำทะเลนั้นหากว่าเรานั้นลงไปในน้ำแล้วจะแช่อยู่นานเพราะว่าหากเรานั้นขึ้นมาคือจะหนาว แต่หากว่าเรานั้นลอยอยู่ในน้ำนั้นจะอบอุ่น เรานั้นใช้เวลาในการเล่นน้ำมากกว่าหนึ่งชั่วโมงจากนั้นเปลี่ยนชุดไปทานอาหารเย็น 

    ชีวิตนั้นตอนที่เล่นน้ำเหมือนว่าเรานั้นได้กลับไปเป็นเด็กอีกรอบ ตอนที่เรานั้นยังเด็กไม่เคยได้ไปทะเลเพราะว่าพ่อแม่ไม่มีเงินไม่มีรถในการที่จะพาเรานั้นไป  แต่พอเรานั้นโตขึ้นทะเลในครั้งแรกคือทะเลระยองไปกับทางโรงเรียนตอนนั้นจำได้ว่าค่าในการเดินทางไปทัศนศึกษาตอนนั้นคือสามร้อยบาท กว่าที่แม่นั้นจะหาให้ได้คือยากลำบากมาก ตอนนี้ผ่านมาแล้วเกือบยี่สิบปี จากวันนั้นถึงวันนี้เรานั้นไปทะเลทั่วประเทศไทยแล้ว ไปเที่ยวทะเลเป็นเดือน ทะเลทุกที่ จนถึงนอนแพ ดำน้ำเกาะนั้นเกาะนี้ จนเบื่อกันไปข้างหนึ่งเลยกับคำว่าทะเล 

   ทุกวันนี้หากว่าเรานั้นไปทะเล ไม่ต้องการเล่นน้ำอีกแล้ว มีแต่อยากไปนั่งชมคลื่น บรรยากาศแถวทะเล นั่งดูคลื่นเอาบรรยากาศก็พอ ช่วงอายุเปลี่ยนไป ช่วงชีวิตก็ไม่เหมือนเดิม ตอนนี้เรานั้นอายุมากกว่าจะเล่นน้ำทะเลแล้วกระมัง แต่ก็ยังชอบดูน้ำทะเลใส หรือการนั่งเรือไปตามเกาะถึงตอนนั้นหากว่าเกาะนั้นสวยเรานั้นก็คงเล่นน้ำทะเลเหมือนกัน  แต่หากว่ามีสระว่ายน้ำจะเลือกในส่วนของสระว่ายน้ำมากกว่าเพราะว่าไม่เหนียว เหมือนกับตอนนั้นที่สระว่ายน้ำกับทะเลอยู่ติดกันเราเลือกจะเล่นน้ำจืดมากกว่าน้ำเค็ม เพราะว่าอุ่นกว่า และไม่เหนียวตัวหลังจากเล่นแต่เสื้อที่ใส่นั้นเปลี่ยนสีเพราะว่าน้ำใช้ในส่วนของฟอมมาลีนเยอะไปหน่อย