เมนูที่รอชิมมานาน แต่รอเพื่อนร่วมประสบการณ์ก่อนลองชิม

อาหารคือเรื่องราวคือประสบการณ์และเพื่อนร่วมทาน 

ครั้งแรกที่เปิดนั้นยังไม่ได้ลองและลงมือ 

พอน้องมาหาทั้งสองคนเริ่มมีคนนั้นชิมและลองทาน 

จึงชวนเดินเข้าไปในร้าน เพราะมีหนึ่งร้านที่ยังเปิดรอพวกเราหลังจากว่างจากการสอน 

    ครั้งนี้นั้นเป็นช่วงที่จากการที่ทานอาหารคนเดียวมาหลายวัน  วันนี้เรานั้นมาทานอาหารร่วมกันกับน้องใหม่ที่เดินทางเพื่อที่จะเปลี่ยนถ่ายกันจากการทำงาน เพราะว่าเรานั้นถือว่าครบตามกำหนดในการทำงานแล้วคือสองปี ไม่สามารถที่จะต่ออายุได้  ต้องกลับประเทศเพื่อที่จะไปพักสบายแล้วนั่นเอง กลับไปทำรายงานต่อกัน 

    วันนี้เรานั้นจึงพาน้องๆ นั้นเดินทางเพื่อที่จะตรวจหรือว่าเยี่ยมในสถานที่ทำงาน พาแนะนำในหลากหลายอย่างในโต๊ะทำงานบ้างห้องทำงาน ห้องสอน รวมถึงได้พบปะและสนทนากับนักเรียนด้วยเช่นกัน หากว่าเรานั้นต้องกลับสิ่งที่เรานั้นต้องให้น้องๆ คือการส่งงานต่อในสิ่งที่เรานั้นได้ทำมา 

    วันนี้ตอนเย็นหลังจากที่วันนี้นั้นเป็นวันหยุดจึงเดินทางเพื่อที่จะสอนในเรื่องของสถานที่ว่ามีที่ไหนบ้าง อาหารตรงไหนบ้างที่เรานั้นทานแล้วคือโอเคร และในส่วนที่โอเครหลายร้านนั้นไม่มีร้านไหนที่จะเปิดให้เรา เราจึงมาในสถานที่แห่งใหม่ตรงนี้ เพื่อที่จะทานในส่วนของ ชูชิที่ไส้นั้นคือซีส อร่อยหวานหอมมัน   

   ในส่วนของด้านบนนั้นเป็นไก่ทอดของเกาหลีที่อร่อยหอมหวาน มีในส่วนของน้ำพริกอร่อยมาก   ไก่ด้านบนนั้นไม่มีกระดูก วันนี้นั้นเราถือว่าเป็นวันที่เรานั้นเลี้ยงน้องๆ  แต่ว่าหลังจากนั้นน้องนั้นเลี้ยงพี่เพราะว่าน้องบอกว่าเลี้ยงเยอะไปแล้วขอเลี้ยงคืน 

    บางครั้งการเจอกันนั้นเราอาจจะไม่รู้จักกัน แต่เรานั้นเข้าใจความรู้สึกของคนที่ต้องจากบ้านจากคนที่เรานั้นรักมาทำงานเพื่ออนาคตของตนเอง คือหลังจากนั้นหากว่า เรานั้นไม่ต้องการในเรื่องของเพื่อนคงไม่เดินมาหาเรา เราเองก็เช่นกัน ด้วยควาที่เรานั้นเป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียว แต่หลังจากนั้นเรามาในที่ใหม่ เพื่อนเรานั้นก็ต้องมี การเดินทางนั้นเราก็จะต้องไปกับเพื่อน เพราะว่าบางครั้งนั้นการไปคนเดียวเราไม่รู้ว่าใครบ้างมองเรานั้นอยู่ และมีใครไหมที่ไม่ได้หวังดีกับเรา เราควรมีเพื่อนไปด้วยเพื่อที่จะช่วยเราในหลากหลายเส้นทาง 

   เรามาจากประเทศเดียวกัน ถือว่าเรานั้นก็เป็นพี่น้องกัน มีอะไรเรานั้นสามารถที่จะคุยกันได้ในทุกเรื่อง ไม่มีอะไรที่ทำผิดแล้วเรานั้นจะปล่อย ทุกอย่างนั้นเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาก่อนแล้ว มีเรื่องราวมากกว่าที่เรานั้นคิด สี่ปีของเรานั้นถือว่าประสบการณ์นั้นมากกว่าเสมอ  ห่วงก็ห่วงแต่เรานั้นก็ต้องกลับแล้ว  ปล่อยให้น้องนั้นสานต่อในเรื่องราวและการเรียนการสอนต่อ เราวางมือแล้วตอนนี้คิดถึงบ้านแล้ว

     รอยยิ้มที่อบอุ่นและการต้อนรับที่มีความสุขนั้น เราควรที่จะเก็บมันไว้ในความทรงจำ  รักเสมอเพราะว่าเธอทั้งนั้นเคยร่วมในการใช้ชีวิตด้วยกันในต่างแดน