การเดินทางขึ้นเขาที่มากกว่าศรัทธา เด็กน้อยผู้ขายดอกไม้เลี้ยงพ่อแม่

ช่วยซื้อดอกไม้เพื่อที่จะไปทำบุญช่วยหนูหน่อย

เย็นนี้หนูน้อยจะเอาเงินที่ได้ไปซื้ออาหาร 

เตรียมสำหรับพ่อแม่ของหนูนั้นได้ทาน 

ส่วนหนูนั้นไม่เป็นไรกันทนได้แม่พ่อมีความสุขอิ่มท้องก็พอ

   เรานั้นนั่งฟังบางทีเรานั้นก็นึกถึงพ่อกับแม่ของเรา เรานั้นมีทุกอย่างมีเวลา มีหน้าที่การงานแต่ทุกวันนี้นั้นเราไม่ได้อยู่กับเขาเลย จนเขานั้นจากไปเหลือไว้เพียงความทรงจำ เราเห็นภาพของน้องที่ได้ขายดอกไม้เพื่อที่จะเอาเงินนั้นไปซื้ออาหาร น้องบอกว่าพ่อกับแม่นั้นอายุเยอะแล้ววันนี้ไม่สบาย หนูเลยมาทำงานแทน แต่ว่าแม่นั้นเป็นคนที่นำดอกไม้มารวบรวมให้กับหนูขาย 

    ในตอนนั้นเรามองหน้าแล้วเรานั้นซื้อทั้งหมดถือว่าไม่ได้มาก แต่ว่าตอนนั้นเรานั้นมี เราให้น้องไปตอนนั้นน่าจะยี่สิบดอลล่า แต่ราคาของดอกไม้นั้นช่อละ ห้าร้อยรูปี หรือว่าห้าบาทในเงินไทย เขานั้นมานั่งเราทานอาหารกันตอนที่เรานั้นไปถึงเพื่อที่จะเก็บในส่วนของพลังในการเดินขึ้น เราเลยให้อาหารน้องไปหมดเลยเพราะว่าอิ่มกันแล้ว จะหอบไปหอบมานั้นคงยาก เรานั้นจะลงมากินอีกอยู่หลังจากที่ลงมา

     ทางขึ้นของวัด ตอนนั้นอ่านไม่ออกเดินผ่านถ่ายไว้เพราะว่าสวยดี ให้รู้ว่าตอนนี้เรานั้นมาถึงแล้ว จะอยู่ในส่วนของด้านข้างของบันไดทางขึ้น เรานั้นจะต้องเดินทางขึ้นไปมากกว่าสองร้อยขั้นได้ แต่คงไม่เยอะมากไปสำหรับเรา เพราะว่ามากกว่านี้ยังเคยเดินมาแล้ว มีทางเดียวเท่านั้นที่จะขึ้นได้ หากว่าไม่เดินขึ้นก็ไม่ถึงเท่านั้นเอง 

     ในมุมนี้นั้นเราเดินขึ้นมาได้ประมาณห้าก้าวได้ ในระหว่างทางนั้นจะมีในส่วนของเพื่อนลิงจะมาชมเรา หากว่าเรานั้นถือในส่วนของขนมมันจะวิ่งมาแย่งเลย ตอนขึ้นนั้นอย่าพยายามถืออะไรที่ทำให้ลิงนั้นอยากได้เพราะว่ามันจะวิ่งมา หากว่าเรานั้นไม่ยอมมันอาจจะแสดงท่าทางน่ากลัวได้เหมือนกัน

    เบื้องหน้าของเรานั้นมีเพื่อนร่วมทางมากมาย แต่ด้านหลังของเรานั้นไม่มีใคร พยายามในการเดินขึ้นแล้วมองรอบด้านถือขึ้นไปเพียงขวดน้ำเพียงพอแล้ว เหลืออีกไม่เยอะประมาณห้าสิบขั้นเรานั้นก็จะถึงแล้ว ด้านบนนั้นถือว่าสูงขนาดมองเห็นเมืองพนมเปญทั้งเมืองได้อย่างสบาย ลมนั้นเย็นมาก เรานั้นออกมาจากพนมเปญไม่ไกล ในเมืองพนมเปญนั้นชื่อพนมแปลว่าภูเขานั้นจริง แต่ว่าในเมืองนั้นไม่มีในส่วนของภูเขาเลยแม้แต่อันเดียวเลย  

   เราใช้เวลาในการเดินขึ้นไปไม่นานก็ถึงแต่ว่าสามารถที่จะพักนั้นมากกว่าสองครั้ง เพราะว่าทางขึ้นนั้นลักษณะของมันคือตรงดิ่งเลยไม่ได้ขนานขึ้นมา บันไดนั้นมีความสั้นและก้าวยาก แต่ไม่ได้ยากมากเท่าไหร่นักในการเดินขึ้น พอขึ้นแล้วมีลานกว้างในการเดินทำให้มีความสุขสามารถที่จะนั่งพักเอาแรงในร่มนั่งบังในส่วนของกำแพง 

     หากว่าเรานั้นพร้อมสามารถที่จะเดินขึ้นไปไหว้ในส่วนของพระด้านบน สวยงามเพราะว่าเป็นสถานที่ที่พระมหากษัตริย์นั้นจะมาทำพิธีในงานสำคัญ จึงมีในส่วนของการสร้างที่รองรับพระมหากษัตริย์ด้วยมีในส่วนของธงประดับ สิ่งที่เรานั้นชอบมากกว่าคือการได้ออกไปยืนมองเมืองพนมเปญจริงแล้วมองไปเห็นถึงวัดพระแก้วเลย สีเขียวของทุ่งนาที่ทำให้รู้ว่าเมืองนั้นไม่ได้อยู่สูงเลย 

   การเดินทางออกจากบ้านเพื่อที่จะเที่ยวนั้นทำให้เรานั้นมีความสุข แม้ว่าเรานั้นจะนั่งรถตุ๊กตุ๊กออกจากพนมเปญ ไม่นานมากหากว่าเป็นรถใหญ่นั้นหากว่ารถมีจำนวนมากเคลื่อนที่ได้ช้าอาจจะต้องใช้เวลาในการเดินทางมากกว่า ประหยัด แล้วเรานั้นได้ชมบรรยากาศได้คุยกัน หัวฟูหน่อยแต่ก็ดี ยังจะมีอีกหลายครั้งที่เรานั้นจะเดินทางไปที่นี่อีกเมื่อมีโอกาส