รากไม้ที่ยิ่งใหญ่ แต่ความชุ่มฉ่ำของหัวใจนั้นไม่ได้หายไปจากความงดงามเลย

คงไม่มีอะไรที่มุ่งมั่นและมั่นคงมากกว่าธรรมชาติ 

เพราะว่าความเข้าใจนั้นบางครั้งก็ต่างความยิ่งใหญ่ 

เมื่อทำงานชีวิตั้งใจเดินเพื่อเสริมในความตั้งใจ 

กี่ครั้งที่ชีวิตล้มเราลองไปมองต้นไม้ที่ไม่ยอมที่จะเสียสละชีวิตใครไปทั้งสองฝ่ายต่างโอบกอดกันไว้

แม้ว่าเวลานั้นจะผ่านไปแต่ความห่วงใยนั้นไม่เคยหายไปจากใจของสองเรา 

     การเดินทางที่นึกถึงทุกช่วงเวลามีความสุข คือการได้เดินชมในปราสาทที่เมื่อเรานั้นเดินไปเจอสิ่งที่เรานั้นพบคือรอยยิ้มของสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เส้นทางที่เขานั้นพยายามอยู่ทั้งที่ตรงนี้นั้นมีในส่วนของความแห่งแล้งมาก  ไม่มีอะไรเลย แห้งเหี่ยวไปหมด ไม่มีแม้แต่ต้นหญ้า แต่พกลับมานึกถึงนั้นเราก็เห็นในส่วนของตัวปราสาทนั้นมีต้นไม้ที่หลากหลายเฝ้ามองดูเราเหมือนกันกับปีสาจที่จ้องจะทำร้ายตลอดเวลา เขาบอกว่าสิ่งเหล่านั้นเกิดมาคู่กัน ในทางวิทยาศาสตร์นั้นยังได้มาดูเพื่อที่จะวิเคราะห์ในเรื่องของสภาพอากาศที่ส่งผลทำให้เห็นเลย 

    ต้นไม้นั้นเราเองสามารถที่จะสัมผัสได้แล้วว่าเขามีความนุ่มเย็นไหม เพราะว่าความห่างไกลจากแหล่งน้ำ แต่พอเรานั้นจับคือมีในส่วนของน้ำนั้นจำนวนมากที่หล่อเลี้ยงไม่ขาดเลย  

   เบื้องหน้าที่ใครหลายคนนั้นพยายามมองเรา ทุกคนที่มาในบริเวณนี้นั้นเห็นคือต้องมาถ่ายภาพที่นี่ ยากมากที่เรานั้นจะมาเจอในเวลาที่ไม่มีใครเข้ามาถ่ายภาพ แม้ว่าวันนี้วันที่เรานั้นเดินมาคือในส่วนของวันธรรมดา หากว่าเรานั้นมาในช่วงของวันหยุดเราจะไม่มีเลยในเส้นทางที่เรานั้นจะเดิน   สีเขียวและสีน้ำตาลเข้มของรากไม้นั้นสามารถที่จะแยกกันออกเลย ในส่วนของปราสาท ที่ให้รากไม้นั้นไต่ลงมาเพื่อดึงในส่วนของอาหารในดิน ขึ้นไปหล่อเลี้ยงในส่วนของลำต้นใบ ที่สง่างาม ที่บ้านเรานั้นมีไหม มีเหมือนกันแต่ว่าไม่มีอลังการแบบนี้ 

    หากว่าเรานั้นเดินเข้าไปในส่วนหนึ่งนั้นเราจะเห็นว่า ฉากที่เรานั้นมองในตอนนั้นมันจะเป็นเหมือนฉากหนึ่งในภาพยนต์ระดับชาติที่สร้างรายได้ระดับโลก ซึ่งเป็นการทำให้สถานที่แห่งนี้ได้เป็นที่รู้จักมากกว่าเดิมมาก ทำให้นักท่องเที่ยวนั้นเดินมาที่นี่เพื่อที่จะได้เห็นเป็นประจักษ์กับสายตา 

       ใหญ่มากกว่าสิ่งที่แลเห็นนั้นคือร่องรอยหรือลวดลาย ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของยอดปราสาท ไม่มีอะไรที่จะต้านทานธรรมชาติได้ ในส่วนของเจ้าหน้าที่ในทุกวันนั้นเขาจะพยายามที่จะมองหา ในส่วนที่ป้องกันในการถล่มของปราสาท จะไม่ให้คนนั้นเข้าไปด้านในเลยแม้แต่ในสักครั้ง เพราะว่ากลัวว่าจะเกิดในส่วนของอันตรายที่จะเข้ามา  เราเองก็เช่นกันหากว่ามีคนเตือนเราเองก็ไม่กล้าหากว่าถล่มลงมาจะไม่มีการรับรองความปลอดภัย  สิ่งที่มีค่าคือคุณค่าของปราสาทที่ไม่ว่าเรานั้นจะกลับมามอง เขาก็ยังคงสภาพอยู่อย่างมีความสุขมีบ้างที่เปลี่ยนเส้นทางในการเดิน

     สถานที่ทุกที่ที่เรานั้นเดินทางไป ฝากเรื่องราวหลากหลายให้เรานั้นได้คิด คงไม่มีใครที่จะมองทุกอย่างลบ หากใครที่มองว่าต้นไม้นั้นพยายามทำร้ายปราสาทคงไม่ใช่ เพราะว่าปราสาทนั้นยอมให้ ต้นไม้นั้นเกาะในส่วนของนกที่นำในส่วนของเมล็ดในการมาหย่อนนั้นก็ทำให้มีการเจริญเติบโต  เข้าใจในความหมาย และความเข้าใจในสิ่งที่จะนำมาในเรื่องของความเข้าใจ สอนในเรื่องของการอยู่ร่วมกันอย่างลงตัว ไม่มีใครจะบอกว่าใครนั้นรักใครมากกว่า แต่จงยอมที่จะอยู่ด้วยกันอย่างลงตัวเท่านั้นพอ