ปราสาทกลางน้ำ หน้าโรงแรมที่พักในครั้งนั้น

บริเวณที่คนในประเทศนี้มาออกกำลังกาย เดินย่างกรายวิ่งทอดน่องขาในยามเช้า

ช่วยสร้างความสุขในทุกคราว เพราะเบื้องหน้านั้นเราเห็นคือทิวเขางามไม่มีหนทางเดิน

การสร้างปราสาทที่ว่าด้านหน้าติดทะเล ด้านหลังติดภูเขา 

มากมายเรานั้นเห็นความสุขสันต์  ออกมาเดินตอนเช้าเราเห็นส่งรอยยิ้มกัน 

ไม่ว่าเขาไม่ว่าเรานั้น สุขมากกว่าทุกยาม 

    การเดินทางมาพักในโรงแรมที่เรานั้นพักหนึ่งคืนนี้คือโรงแรมในระดับสี่ดาว ที่อาหารในตอนเช้านั้นเราไม่ต้องคิดมากเพราะว่ามีอาหารที่คนไทยเรานั้นสามารถที่จะทานได้ทั้งหมด เพราะเรานั้นเหมามากกว่าเกือบทุกห้อง เลยทำให้เมนูอาหารนั้นได้นำในส่วนของเชฟคนไทยมาทำอาหารให้  หลังจากที่ทุกคนนั้นเห็นในส่วนของเมนูอาหารในตอนที่ไปถึงนั้นถึงกับตรงเข้าไปหาในส่วนของส้มตำเลย เพราะว่าขาดหายมามากกว่าครึ่งเดือนกันเลย 

    อร่อยเหมือนกันนะหรือว่าเพราะว่าเรานั้นหิว  มากกว่านั้นคือสามารถที่จะตำเองได้เหมือนกันในส่วนของส้มตำ มีอุปกรณ์ทั้งหมด แต่ในส่วนของปลาร้าที่นี่นั้นไม่มี หากว่าเรานั้นมีคงจะดีกว่านี้  แต่ก็ถือว่ามีบางอย่างอยู่ที่สามารถที่จะทดแทนได้ 

    ในตอนเช้าของวันถัดมานั้นเรานัดกันที่เวลาประมาณหกโมงเช้าในการทานอาหาร ส่วนล้อของรถนั้นจะหมุนในเวลาแปดนาฬิกาตามเวลาของที่นั่นเพราะว่าไม่ว่าเรานั้นจะไปถึงเมืองไหน เราจะต้องมีการปรับเวลาให้เป็นเวลาของเมืองนั้นเพื่อที่จะสะดวกในการนัดเวลาในการเจอกัน 

     ตอนเช้าหลังจากที่เรานั้นทานอาหารแล้ว เลยชวนกันเดินไปด้านหน้าของโรงแรมเพื่อที่จะถ่ายภาพเก็บไว้ในตอนเช้า ในส่วนของพระราชวังกลางน้ำ  ซึ่งอยู่ไม่ห่างไกลจากที่นี่มากนัก  เดินไปไม่นานถึง แต่หลังจากทานอาหารที่เราน้ันเดินไป กลับมานั่งพักก็ยังทันเพราะว่าอากาศในยามเช้าในหุบเขานั้นอากาศดีมาก 

    การแต่งกายของพวกเรานั้นในเช้านี้คือชุดอินเดียที่ได้เดินตลาดในเมื่อวาน ที่เดินตลาดนั้นคือตลาดที่ราคานั้นไม่แพง สามารถที่จะต่อรองราคาในการซื้อหากว่าเรานั้นซื้อเยอะยังสามารถที่จะขอใน่สวนของแถมได้อีก ที่นี่นั้นลวดลายของเสื้อผ้านั้นสวยงามมาก แต่ว่าจะติดในเรื่องของความบางของเสื้อผ้าที่ไม่หนามาก บางด้วยเพราะอากาศ  หากว่าเรานั้นใส่จะต้องสวมในส่วนของเสื้อด้านในด้วยไม่อย่านั้นคือมองเห็นถึงไส้ในเลย ราคาในการซื้อนั้นเราจะมีวิธีในการซื้อที่ซับซ้อนมาก เมื่อเรานั้นเห็นเสื้อผ้าในส่วนที่เรานั้นอยากได้ เราจะต้องทำหน้าปกติ มองจับถามราคา หากว่าราคานั้นแพงให้เดินหนี หากว่าแม่ค้าต้องการที่จะขายให้กับเรานั้นเขาจะถือชุดนั้นเดินตามเรานั้นมาเอง ถึงเวลานั้นเราจะต้องต่อรองราคา ให้ถูกที่สุด หรือว่าหากต่อราคาไม่ได้คือจะต้องหาของแถม 

    ตอนนั้นที่เรานั้นได้ชุดในราคาประมาณ 20 ดอลล่า นี่คือการต่อราคาคนอินเดียต่อราคาให้ หากว่าเรานั้นซื้อเองน่าจะไม่ลดราคา ความสุขในการซื้อของนั้น ต้องใช้เวลา หากว่าเรานั้นอยากได้ ต้องทำตัวเหมือนว่าไม่อยากได้และไม่เอาก็ได้ เดินกลับไปแล้วเดินกลับมายังทันเผื่อเห็นในร้านอื่นที่ราคานั้นดีกว่าราคา ในส่วนที่มีการซื้อมากหากว่ามาที่นี่คือในส่วนของเครื่องเงิน หรือเครื่องทอง ที่ราคานั้นจะถือว่าน่ารักเพราะว่ามีจำนวนมาก จึงมีการแข่งขันในเรื่องของการตลาด  

   ลวดลายที่มีการแกะนั้นมีความหลากหลาย  เราเองนั้นได้มาสองสามชุดคือชุดเครื่องประดับที่มีการต่อราคาให้ต่ำที่สุดแล้วเพราะว่าซื้อจำนวนมากราคาเลยเป็นราคาที่รับมา เจ้าของร้านนั้นเห็นใจเลยบอกว่าหากว่าซื้อมากกว่าห้าชุดจะให้ราคาที่ถูกจริงหาไม่ได้ เรานั้นเลยได้มาด้วยหนึ่งชุดสวยจริงเดินไปดูที่ร้านอื่นนั้นราคาครึ่งต่อครึ่งและยังสวยไม่เหมือนที่เรานั้นได้มาด้วย