ร้านอาหารลอยน้ำ สำหรับคนที่รักในการดินเนอร์

การทานอาหารคือความสุขที่ใครหลายคนชอบ แต่คงไม่บ่อยมากนักเพราะว่าต้องรอก่อน

ทุกครั้งที่ลงเรือในการทานอาหารนั้น  ต้องหยุดกับหลายเรื่อง 

ในน่านน้ำนั้นเรือจะลอยไปกลางแม่น้ำเรื่อยๆ จากนั้นจะหยุดเพื่อที่จะให้เรานั้นได้ทานอาหาร

    เคยหรือไม่การให้รางวัลตัวเองด้วยการเดินทางลงไปทานข้าวท่ามกลางแม่น้ำที่มีวิวสวย สวยมากกว่านั้นคือวิวในริมบ้าน  สิ่งที่เรานั้นมองจากด้านบนนั้นสวยแต่หากว่าจะให้สวยกว่านั้นเราจะต้องเดินทางลงไปที่ริมน้ำ จะเห็นรอบข้างนั้นงดงาม แสงไปสาดส่องมาทางด้านของหน้าต่างบริเวณนั้นมีหลากหลายอย่าง อาหารทุกอย่างน้นเหมือนการจัดวางไว้อย่างสวยงาม  หากว่าเรานั้นออกมาในตอนที่ยังไม่ได้อยู่ในความมือ สิ่งที่เรานั้นเห็นนั่นปลาตัวเลฺ็กนั้นแหวกว่ายไปมาอย่างมีความสุข

     ความเคลื่อนไหวของสายน้ำ  ริมน้ำนั้นมีความรื่นไหล สีสันของหลากหลายอย่างนั้นแสดงถึงความมั่นใจในความรู้ความสุข การมองในหลายครั้งนั้นต่อให้คนสองคนนั้นมองพร้อมกันในมุมเดียวกันอาจจะไม่ได้เหมือนกันได้เช่นกัน  

   ครั้งหนึ่งเรานั้นได้เดินทางมาทานอาหารที่ร้านอาหารที่นี่ สถานที่ในยามค่ำคืนนั้นมืดและอบอวลไปด้วยหลากหลายอย่างที่ไม่ค่อยจะมีสีมากเท่าไหร่ มันเงียบและเปลี่ยนไป  ตั้งแต่ตอนนั้นเขามองมาที่เราแต่ว่าเรานั้นไม่ได้เห็นว่าคนที่เดินมาหาเรานั้นเขาเป็นใคร แบบนี้ดีเหมือนกัน ไม่มีใครได้เจอหน้า หรือไม่มีมีใครมองเห็นว่าใครเป็นใคร อาจจะมองเห็นหน้าของเรานั้นในบางครั้งที่ไฟเทคนั้นสว่าง แต่ว่าเรานั้นเต้นไปเลยไม่ต้องไปสนใจ

      หนทางของความสุขนั้นงดงามเสมอ เวลาที่เรานั้นทำงานหรือแสดงในเรื่องของเอกสารนั้น เราลองพยายามมองในความเงียบ ความสงบ หากว่าวันหนึ่งชีวิตต้องเจอสิ่งที่เขานั้นมองว่าโหดร้าย  รายละเอียดของชีวิตที่พยายามมองแล้วมีเหมือนไม่ต้องเห็นทุกสิ่งอย่าง ความหมายที่สื่อสารคือเส้นทางที่ยากจะเข้าใจ ไม่มีใครมองเพื่อที่เขานั้นจะเหมาะ  

    จู่ๆ มีตาคนหนึ่งเดินมาหาเรานั้นแล้วเขานั้นบอกเราว่า รู้ไหมว่าในสถานที่ที่มีต้นไม้นั้นตอนนั้นหลานสาวของลุงนั้น เขากระโดดลงไปจากเรือ เพราะว่าเขานั้นมีอาการป่วยทางจิต หรือที่ใครนั้นบอกลุงว่าทำไมปล่อยให้หลานสาวของตนเองนั้นป่วยเป็นโรคซึมเศร้า เขาไม่เคยบอกในเรื่องราวที่เขาคิด ไม่ยอมคุยกับใครและไม่แสดงให้ใครนั้นรู้ว่าตัวเองนั้นไม่มีความสุข 

    การออกมาทานข้าว ออกเรือมาในทุกครั้งนั้นตาจะนึกถึงในเรื่องราวของหลานสาวอยู่ตลอด วันนี้เห็นีคนอายุเท่าหลานสาวของตา  ตาเลยเดินมาคุยเป็นเพื่อน กลัวว่่าเรานั้นจะคิดแบบนั้น เราเลยตอบไปว่า เรานั้นรักชีวิตของตนเอง โลกนี้นั้นมันมีอะไรให้เรานั้นได้เรียนรู้อีกมาก หากว่าเรานั้นตายไป เราจะสูญในทุกอย่างไม่เห็นและไม่ได้เรียนรู้อะไรอีกมากมาย  

  คำตอบของตาได้ยินกลับมาว่า คิดดีเหมือนกันนะเรา