ฮ่องกง สีสันความงามและความสุข เหมาะกับการพักผ่อนได้อย่างดี

ชีวิตคือความสุขที่ได้เดินทาง  ที่หลายคนนั้นคิดได้หลากหลาย 

เดินทางด้วยบัตรเพียงใบเดียว สามารถเที่ยวเล่นได้ในทุกอนู

เรานั้นได้เดินทางเพื่อเข้าถึง  ในใบหน้านั้นตราตรึงความสุขสันต์ 

 กระเป๋าเพียงหนึ่งใบสะพายไป เก็บเรื่องราวเรื่อยไปในความสุขสำราญ

      หลายคนนั้นให้ความตั้งใจกับตนเองได้เสมอว่าในวันหนึ่งนั้นเราจะทำอย่างไรด้วยการเดินทางไปในสถานที่ที่เรานั้นต้องการ การสอบถามเรื่องราวที่ต้องมีการเดินทาง  อิสระในความคิด  วันที่เรานั้นเดินทางนั้น มีเพื่อนร่วมทางนั้นด้วยกันเพียงสี่คนเท่านั้น   ชุดในการเดินทางนั้นเรามีสิ่งที่น่าคิดและหลายอย่างวางไว้ที่ปลายทางกัน 

    ตอนที่เรานั้นอยู่ฮ่องกงนั้นเราจะตื่นตั้งแต่ตอนเช้าเพื่อที่จะเดินไปขึ้นรถไฟก่อนเดินทางไปยังสถานที่ที่เรานั้นได้พักคือในวัด จีนเราจะเห็นได้ว่าคนจีนนั้นมีความศรัทธา เพราะไม่ว่าเรานั้นจะเดินไปบริเวณวัดไหน จะมีกลิ่นของธูปที่ไม่ได้เพียงแท่งเดียวเพราะว่ารวมกันทั้งหมดด้วยกันคือเป็นกำมือมากกว่าหนึ่งร้อย จากนั้นก็นั่งลงกราบไหว้ไม่หยุด ความศรัทธาที่แตกต่างนั้นนำมาซึ่งเรื่องราวหลากหลายอย่าง 

    การอ้อนวอนขอสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์นั้นถือว่าเป็นสิ่งที่คนเรายังคงถือปฏิบัติ  เพราะว่าถ้าหากว่าเรานั้นทำและสร้างสิ่งต่างๆ เหล่านี้จะยังคงมีความเปลี่ยนแปลงในหลากหลายอย่างเสมอ  คนที่เรานั้นบอกว่าเขาจะอยู่ด้วยกับเราวันที่เรานั้นขอพร กลับไม่ใช่ 

    คนเรานั้นมีเวลาในโลกใบนี้นั้นไม่มากนัก หากว่าเรานั้นรู้สึกอย่างไร ต้องการอะไรขอให้มีการสนทนาบอกกล่าวกันไว้เลย และแสดงความรักให้เห็นเต็มที่ แม้ว่าเขานั้นจะไม่ได้รับในรักของเรานั้นก็ตาม เรามีความสุขในการทำเป็นพอ  เช่นกันกับสิ่งที่เรานั้นระลึกตอนที่เดินทางไปในสถานที่ต่างๆ  

    สิ่งที่เรานั้นขอในวันนั้นกลับได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่เรานั้นไม่ได้รู้เลยว่าคนที่อยู่ข้างๆ นั้นขอในส่วนของเขาว่าขอในส่วนไหน แต่เขานั้นมาบอกเรานั้นในภายหลังว่า ขอเพียงสักเวลาเท่านั้นที่อยากที่จะได้อยู่กับเรานั้นสองต่อสอง 

   ความรักระหว่างคนสองคนที่เป็นไปไม่ได้  สำหรับเรานั้นมันไม่ใช่ความรัแน่นอนแต่มันคือความเกรงใจและรักในสิ่งที่เรานั้นมองว่าไม่ได้แล้วนะ หากว่าเรานั้นรู้ว่าเขานั้นจะมีเวลาบนโลกนี้เพียงอีกไม่กี่ปี เราจะยังมอบในส่วนของความรัก  หลังจากนั้นไม่นานเรานั้นรู้ว่าเขานั้นไม่สู้แล้วกับโรคร้ายที่ทรมานมาก  สายตาในวันนั้นที่เขานั้นมองมาที่เรา เราเองนั้นไม่เคยรู่ว่าเขานั้นรักเรามากขนาดไหนแต่ทุกอย่างดำเนินไปด้วยความสุขที่มากกว่าอย่างอื่น ในครั้งสุดท้ายขอให้รู้ว่ายังไงแล้วเราเองก็ยังเคารพเขาเหมือนกับว่าเขานั้นคือพ่อของเขาเอง