ความงามนั้นสื่อสาร ส่วนการแต่งกายนั้นบ่งบอกถึงศิลปะความงาม

การสื่อสารนั้นบ่งบอกถึงเชื้อชาติ  ตามตำนานได้มุ่งมั่นในความหมาย 

สิ่งสวยงามสื่อสารผ่านร่างกาย ได้สวมใส่ได้มองต้องเข้าใจ 

ในคนเรานั้นเสื้อผ้าคืออาภรณ์ สวมเพื่อได้ปกป้องเรือนร่างของ

ให้ร่างกายสวยงามใบหน้าน่ามอง รอยยิ้มต้องสวยงามตามวิถี

    การแสดงการแต่งกายให้ความหมายและความงามของในทุกคน  หากว่าเรานั้นมีเพื่อนหลายคนเราลองนั่งมองว่าเขานั้นมีความงามหรือว่าเสน่ห์อยู่ตรงไหน สวยหรือไม่ คำตอบของหลายคนนั้นอาจจะไม่เหมือนกัน เพราะว่านี่คือสัญลักษณ์ที่พิเศษกว่าสัตว์ทั่วไปนั่นคือความคิด  ความคิดที่สามารถที่จะแยกแยะได้ 

   หากว่ามนุษย์เรานั้นไม่แยกแยะความสวยงามความที่แตกต่างกัน ลองคิดดูว่าโลกนี้จะเป็นอย่างไร อาจจะต้องเจอหลายสิ่งที่ว่า สามีภรรยานั้นคงจะไม่มีเพราะว่าคนเรานั้นชอบเหมือนกันทั้งหมด และสิ่งนี้คือสิ่งที่เหลือเชื่อตั้งแต่เรานั้นเกิดมา เคยสงสัยว่าแต่ละคนนั้นเจอกันได้อย่างไร บางคนนั้นห่างกันมากกว่าสองพันไมค์ หรือว่าคนละประเทศ แต่จู่ๆ ได้มาเจอกันในสถานที่เดียวกัน และได้คุยกันสุดท้ายนั้นเป็นครอบครัวเดียวกัน

   ครั้งนี้จะมาเล่าถึงการแต่งกายในการร่วมงานของญี่ปุ่น ที่อยู่ไม่ห่างจากที่ทำงาน เรานั้นมีเวลาว่างในการที่จะเดินไปซื้ออาหารในตอนพักกลางวัน ได้ไปชมในส่วนของการแสดง

   สิ่งที่ชอบมากกว่าการแสดงนั้นคือการร้องเพลงประสานเสียง ที่มีความไพเราะมากแม้ว่าไม่มีแม้เสียงของดนตรี แต่เสียงคนที่มากกว่าสิบคนนั้นรวมเหมือนเป็นเสียงเดียว  แต่ก่อนนั้นที่เราไปใหม่ๆ เราเองคิดเหมือนกันนะว่าการใช้ชีวิตของต่างชาตินั้นเขาเหมือนกับเราไหม เขาคิดเหมือนเราไหม  สุดท้ายแล้วได้ไปคุยกับเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เขานั้นบอกว่าเราคิดเหมือนกันนั่นหละ เพียงแค่ว่าภาษาและการสื่อสารนั้นไม่เหมือนกัน 

    ในการชมการแสดง คนที่แสดงนั้นบอกกับเราว่าเขานั้นตื่นเต้นมาก เพราะว่ามีคนจำนวนมากมารอรับชม ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ การแสดงนี้เรียกกันว่าละครในหากว่าเทียบกับการแสดงในบ้าน เรา ยากที่จะได้ชม ในการแสดงนั้นมีเพียงหญิงเท่านั้นที่แสดง ไม่มีชาย หากว่าการแต่งกายเป็นตัวพระ นั้นจะเป็นผู้หญิงที่มีตัวโตกว่าเพื่อน บางครั้งแต่งกายเป็นชาย  แต่หากว่าเรานั้นดูมีท่วงท่าที่แสดงว่าเป็นหญิงเช่นกัน แต่มีความสุขเมื่อได้ชม ทุกคนช่วงที่แสดงคือเงียบมาก 

     มาดูการแสดงของญี่ปุ่น แต่จริงแล้วคือนักเรียนของเราเขาสามารถที่จะพูดได้มากกว่าสามภาษา พอมาใส่ชุดญี่ปุ่นก็เหมือน การแต่งกายนั้นสามารถที่จะบ่งบอกในส่วนของการเป็นชนชาติก็จริง แต่ว่าไม่สามารถที่จะบอกได้ว่าผู้ที่สวมใส่นั้นเป็นชนชาติที่ใส่เสื้อผ้าไหม เพราะว่ามันคือการแสดง 

   ชุดของญี่ปุ่นนั้นสวยงามและหนา มีความนุ่มในการสวมใส่ ส่วนมากนั้นเป็นผ้าผืนเดียวเท่านั้น  มีที่รัดตรงเอว ลำบากกว่าชุดบ้านเรา หากเทียบน่าจะเป็นเหมือนชุดประจำชาติเท่านั้นไม่ได้ใส่ตลอด จะออกจากบ้านคนญี่ปุ่นค่อยใส่ 

      ต่อมานั่นคือในส่วนของดนตรี ไม่ว่าจะชาติไหน สิ่งที่ต้องมีคือในส่วนของดนตรี เพราะว่าดนตรีนั้นจะช่วยในการผ่อนคลายในความเครียดของคนเรา คนเรานั้นในหนึ่งวันสามารถที่จะมีได้หลากหลายอารมณ์ เราจะต้องมีดนตรีในหัวใจเพื่อที่จะได้ประคองใจให้มีความสุขในการดำเนินชีวิต 

    การมาร่วมงาน และเดินชมงานนั้นนอกจากว่าเรานั้นจะได้ในความรู้แล้ว เรายังได้ในส่วนของอาหารการกิน ที่หลากหลาย และนอกจากนั้นยังได้ในส่วนของที่ระลึก ในการซื้อสร้อยที่ทำจากลูกกระสุนปืน  และกำไลจากลูกปัดที่เรานั้นร้อยออกมาเป็นชื่อ  และยังได้เข้าไปเรียนรู้ในการเขียนอักษรด้วย  เราเดินออกจากห้องทำงานเพื่อที่จะได้เรียนรู้และได้ฝึกประสบการณ์ ไม่ยอมทิ้งเวลาให้ไร้ค่า