Riverhouse Lounge Night Club Phnom Penh ลองเที่ยวในแบบปารีสกัน

คงเป็นครั้งแรกในการเข้าเที่ยวในเทค ความตื่นเต้นนั้นคือการตรวจในส่วนของบัตรประชาชน

หากว่าในบ้านเรานั้นก็คงเป็นตะวันแดง  แต่ที่นี่นั้นสำแดงคือไม่มีแม้แสงไฟ

ไม่ต้องมองหาใบหน้าของใครหลายคน เพราะว่าขนาดคนที่ไปด้วยยังไม่เห็น

มืดมนและมืดมิดสนิทแน่น เดินตามแสงนั้นเข้าไปโต๊ะที่จอง 

เมนูหลายเมนูนั้นนำมาให้ได้ทดลอง เพื่อซุ่มสองแดนสุดหยุดอย่างมัน

      น่าจะเป็นครั้งแรกในการเที่ยวกลางคืนในพนมเปญจริงแล้วจะว่าไม่เคยเที่ยวได้เพราะว่าไม่ค่อยชอบ ตอนเย็นสอนเสร็จคือหาแต่ที่นอนกินแล้วนอนมีความสุขแล้ว ตื่นมาทำงานอย่างสดชื่น ส่วนในครั้งนี้นั้นเรามาเที่ยวกับนักเรียนเพราะว่าบอกว่าจองไว้แล้วต้องไป กว่าจะเปิดคือสี่ทุ่ม ต้องไปหาทานอาหารรอก่อนก่อนที่จะเปิด หากว่าเรานั้นจะเข้าไปก่อนได้เหมือนกันแต่ว่าจะต้องเข้าไปนั่งกินไม่ได้ทำอะไร มีเพียงคลอไปเรื่อยๆ   นักดนตรีนั้นยังไม่มา 

   สนุกเหมือนกันแต่ว่ามืดไปหน่อยสำหรับเรา ไม่สามารถที่จะหาเพื่อนเจอ เวลาไปไหนคือจูงมือกันเดินไปเรื่อยๆ  โต๊ะที่เรานั้นจองไว้นั้นสามารถที่จะนั่งได้  แต่ว่าหากว่าเรานั้นออกไปเต้นคือไม่มีที่นั่ง ยืนดริ้งกันแบบยุโรปเลย

     โฉมหน้าผู้ที่ผ่านเข้ามา แสดงว่าอายุนั้นได้ แน่นอนว่าบางคนนั้นอาจจะขอดูบัตร แต่ว่าผ่านหมดเพราะว่าอายุครบแล้วเที่ยวได้  ตอนที่เข้ามาในคร้้งแรกคือเดินมาตามแสงที่เขาส่องให้ จนมาถึงที่นั่งไม่มีแสงอะไรเลย นอกนั้น เงียบเพราะว่าทุกคนยังอยู่ในช่วงของการทานอาหาร ยังไม่เริ่ม

    ชุดในการมาเที่ยวของเรานั้นชุดหลังจากเรียนไม่ได้เปลี่ยนอะไรมาก คิดว่าตั้งใจที่จะมาเต้นอย่างเดียวไม่ได้ตั้งใจมาทานข้าว หลังจากที่เที่ยวเราถึงจะไปทานอาหารหลังเที่ยงคืน

   ตอนนี้คือจิบและชิมน้ำบลูไปก่อน สิ่งที่แปลกในที่นี่คือเกลือในขอบแก้วนั้นอร่อย นอกจากนั้นนักเรียนยังได้สอนในการจิบ เพื่อให้เรานั้นไม่โดนในความเค็มของแก้ว  ไม่นานชิมไปชิมมาหมดเลย ที่นี่ชอบเหมือนกันนะมืดมากและกว่าจะปรับได้ใช้เวลากว่าสิบนาที แต่ก็ยังไม่เจอหน้ากันใช้โทรศัพท์ส่องเอา 

   วันนี้ทิ้งความเป็นอาจารย์นักเรียนก่อน เป็นเพื่อนกันเพราะว่าอายุเท่ากันหรือบางคนนั้นมากกว่าอาจารย์อีก เขาบอกว่าหากว่าไม่อยากพาอาจารย์มาพวกเรานั้นไม่ได้มาที่นี่อย่างแน่นอน

   คนนี้เลยคนดูแล รู้ทุกอย่างเพราะว่ามาบ่อย มานั่งชมการเต้นเท่านั้นบอกเรา ไม่นานเสียงดนตรีนั้นก็ขึ้นที่นี่นั้นหากว่าเรานั้นต้องการที่จะมีความสุขนั้นให้เราเดินเข้าไปในบริเวณที่เขานั้นให้เราเต้น แต่ว่าหากเราเต้นไปมาจะมีคนที่ยืนบริเวณที่เรานั้นเต้นนั่นคือคนที่คอยรักษาความปลอดภัยเยอะมากและก็ไม่ยอมที่จะเต้นกับเราอีกหน้าก็ไม่ยิ้ม

   เรียงรายพร้อมขอให้บอกจะเรียงแถวมาหาเราเลย แก้วแล้วแก้วอีก เราเพียงแก้วเดียวพอแล้ว ส่วนในเรื่องของอาหารที่นี่ไม่เน้น เน้นในเรื่องของเครื่องดื่มน้ำต่างๆ ไม่มีอาหารการกินให้มาก มีแต่แกล้มเท่านั้นเอง เพราะว่าเรานั้นมาสนุกไม่ได้มาฝากท้องแต่อย่างใด

       ตอนนี้เพลงมันมากในรอบแรก  ในการเล่นเพลงนั้นจะมีดีเจในการจัดเพลงและจะพูดไปเรื่อยๆ ทำให้คนเต้นนั้นสนุก จากช้าจะเร็วขึ้นจนกระทืบอย่างไม่หายใจ การเต้นของเรานั้นต้องระวังในเรื่องของการเหยียบเท้าเพราะว่าใกล้กันมาก  เต้นไปดื่มไปมีความสุขเหมือนกัน เพราะว่าเราเองเต้นสุด ไม่มีใครเห็น เห็นเราเพียงดวงตา ดวงหน้ามืดไปถ่ายรูปนี่ขนาดว่าใช้แสงแล้วยังไม่ชัดเจนกันเลย 

   เป็นการเที่ยวกลางคืนในครั้งแรกเหมือนกัน ที่มีการเที่ยวในแบบยุโรปเต้นเหมือนเอเชีย แต่ว่าไม่มีใครนั้นจำเราได้แน่นอนเพราะว่าเรานั้นไปเพียงครั้งเดียวเรานั้นเต้นกันประมาณห้าชั่วโมงพากันออกมาตอนเที่ยงคืนพอดี หาอะไรกินต่อเพราะว่าพากันเต้นจนหมดแล้วอาหารในท้องที่ทานกันก่อนเข้า