ข้าวน้ำนม ขนมที่ห่างหายไปจากชีวิตตอนวัยเด็กๆ ที่อร่อยหนึบ

ข้าวน้ำนม  หรือบ้านเรานั้นเรียกว่าข้าวคั่ว 

ชื่อนั้นเกิดจากวิธีในการทำ ให้นำข้าวคลุกกับเจ้ามะพราวอ่อน ต้มให้ร้อนอ่อนนุ่มอร่อยหอม

ฤดูที่ข้าวดอออกรวงเริ่มแอบเห็น ชาวบ้านจากที่อื่นเต้นมาขายให้  มีทั้งแบบเม็ดอ่อนเม็ดนุ่มตามใจ 

อยากจะกินแบบไหนทักได้ลองชิม

   คงเป็นเรื่องที่ยากการที่เรานั้นจะได้กินในส่วนของข้าวคั่วที่บ้านนั้นเรียกแบบนั้น แต่ว่าอร่อย ตอนที่ยังไม่ได้นำมาผสมจะเรียกว่าข้าวน้ำนม  พอนำมาจึงมีการนำมาใส่กับมะพร้าวอ่อน  เพื่อที่จะกินอย่างอร่อย บางครั้งอาจจะไม่ต้องนำไปต้มได้เช่นกัน นำมาราดด้วยน้ำกะทิมะพร้าวน้ำตาล คนให้เข้ากันอร่อยที่สุด

    ตอนเด็กจัได้กินในช่วงก่อนถึงฤดูหนาว ป้าจะชอบซื้อและนำมาทำมาก เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่ต้องมีในทุกมื้ออาหารเลย  จึงทำให้บางครั้งนั้น เราเองก็กินข้าวสีเขียวอันหอมหวานมะพร้าวอ่อนนี้ไป จนทำให้อิ่มอาหารในบางมื้อ แม่ก็ไม่ได้บังคับให้ทานข้าวเพราะว่าเราทานแล้ว มีประโยชน์เท่ากับกินข้าวแล้ว  

   ทุกวันนี้หากว่ากลับบ้านในช่วงที่มีข้าวคั่ว ก็จะได้กินเช่นกัน ข้าวคั่วที่เอาไปตำเพื่อที่จะได้เม็ดที่ออกมาอย่างสวยงาม   หากว่านำมาบดเองแต่ก่อนนั้นก็จะใช้วิธีในการนวดข้าวในแบบนี้ แต่ปัจจุบันนั้นอาจจะห่างหายไปจากสังคม แต่ยังคงไว้ซึ่งอุปกรณ์ ทำที่บางครั้งเรานั้นต้องไปดูในพิพิธภัณฑ์แล้ว เพราะว่าไม่มีให้เห็นโดยทั่วไป แต่บ้างเรานั้นยังมีเพราะว่าคนเฒ่าคนแก่ยังใช้ในการทำข้าวต้มแดก ตำละเอียดอร่อย 

   ต่อมามาดูขนมนี้เรียกว่า กอย  กอยคือขนมที่หากินได้ยาก วันไหนอยากจะกินจะต้องมีคนนำมาแลกกับข้าวเหนียว หรือว่านำมาขายจากต่างหมู่บ้าน ที่บ้านเรานั้นไม่เคยมีหายากเลย ต้องเข้าไปในป่า   

    วิธีในการทำให้สามารถที่จะกินได้นั้นอย่างแรกคือการนำมานึ่งหรือทำให้สุกด้วยความร้อน ก่อนหน้านั้นอย่าลืมล้างให้สะอาด บางรายนั้นจะมีแป้งเคลือบสีขาวด้วยมีเช่นกัน หลังจากนั้น เมื่อสุกแล้วจะฟูขึ้นที่หม้อ นำออกมาจากหม้อที่นึ่งนำมาใสภาชนะที่สามารถที่จะคลุกได้ใหญ่หน่อยจากนั้น นำมะพร้าวหรือว่าฟักทองใส่ด้วยแล้วแต่ความชอบ บางทีใส่เพียงทะพร้าวอ่อนก็อร่อยแล้ว จากนั้นให้ใส่นำ้ตาลทีละนิดๆ ไม่ใส่ทีเดียวค่อยใส่ หากว่าเรานั้นใส่จำนวนมากจะหวานนำจะไม่ค่อยอร่อย ต้องหวานมัน 

    เพราะน้ำตาลหลังจากที่ใส่แล้วจะละลาย กลายเป็นน้ำเชื่อม เราต้องใส่พอดีอร่อย จึงจะทานได้เยอะ

   ในส่วนของสีกอยนั้นจะเปลี่ยนไปตามสถานที่ ดิน หรือสิ่งที่นึ่งใส่  ในการทำนั้นหากว่าเราทำไม่เป็นต้องถามเพราะว่าหากว่าทำมั่วเวลาที่นำมาทำอาหาร อาจจะทำให้เกิดในส่วนที่เรานั้นเรียกว่าอาการคัน  หากว่าต้องการทำแล้วไม่รู้จะต้องถามก่อนที่จะมีการลงมือทำ 

   ขนมอย่างที่สองคือขนมข้าวเหนียวดำ โรยด้วยงาขาว อร่อยข้าวเหนียวหวาน บางที่นั้นอาจจะมีในส่วนของการราดกะทิลงไปให้มีความหวานมันเค็มนิดหน่อย บางคนก็ไม่ชอบใส่แล้วแต่ความชอบ 

    แต่สำหรับเรานั้นตอนที่กินจะชอบในการนำน้ำตาลมาโรย โรยหน้าเวลาที่กินนั้นจะรู้สึกหนึบๆ ในเม็ดน้ำตาล อร่อยมาก คงยากหากว่าเราจะต้องเข้าใจในบริบทของการกินขนมหวาน เพราะว่าทุกคนนั้นชอบไม่เหมือนกัน บางคนชอบเค็ม มัน บางคนชอบหวานเยิ้ม 

   การกินขนมพื้นบ้านจึงมีความแตกต่างกันไปตามกลุ่มคน หรือความชอบของแต่ละคน แต่สรุปแล้วก็คือขนมที่อร่อยสุดฝีมือของคนทำที่ตั้งใจทำสูตรของตนนั้นออกมาให้ดีที่สุด