ธรรมชาติบำบัด ปล่อยชีวิต

อยู่กับธรรมชาติคือความสุขของยุคสมัย 

ทุกอย่างเปลี่ยนไปเรื่องราวต่างภาษา 

หากว่าวันหนึ่งเรานั้นต้องเหลือเวลา 

เดินผ่านเรื่องราวอีกหลายคราสู่คุณค่าวันวาร

   ธรรมชาติมีเรื่องราว  คนเรานั้นในปัจจุบันนี้ด้วยสภาพทางสังคมและเหตุการณ์ต่างๆ นั้นได้มีการเกิดขึ้นและหากว่าเรานั้นเสพมากไปหน่อยก็จะทำให้เครียดตาม เราจึงจะต้องมีในส่วนของการผ่อนคลายไม่ว่าจะด้วยเรื่องของการใช้ชีวิต การห้ามความคิด หากว่าใครเคยที่จะฝึกฝนจิตมาแล้วไม่น่าจะยากในการที่เรานั้นจะปรับอารมณ์และหลากหลายเรื่องราวได้ 

   ครั้งนี้จะมาแนะนำวิธีในการที่เรานั้นต้องเจอในสภาพเหตุการณ์ที่กะทันหันหรือน่าตกใจ เกินที่เรานั้นจะรับได้ยาก เพราะว่าเหตุการณ์บางอย่างนั้นเราไม่ได้เตรียมตัวในการที่จะรับกับมัน เราจึงต้องตั้งมือรอรับตลอดเวลา เมื่อมันเกิดขึ้นกับเราแล้ว จิตใจของเรานั้นมันจะบอกว่าเรานั้นทำอะไรไม่ได้แล้ว เราต้องยอมรับ และต่อจากนั้นเราจะต้องทำอะไรกับมันบ้างเรานั้นต้องบอกตัวเอง การฝึกจิตนั้นสำคัญเสมอ

  โดยส่วนตัวนั้นไม่ค่อยได้จัดการกับอารมณ์ของตนเองมากเท่าไหร่นักเพราะว่าอย่างไรแล้วเรารู้อารมณ์ของเราตลอดว่าตอนนี้เราโกรธนะ  เรานั้นไม่สบายนะ เราท้อนะ แล้วต่อจากนั้นเราจะพาตัวเองนั้นออกจากอารมณ์นั้นทันที อย่าให้ตัวเองนั้นจมอยู่กับสิ่งที่มันทำให้เรานั้นไม่มีความสุขนั้นนานเกินไป เพราะจะทำให้เรานั้นเสียสุขภาพจิต เราต้องเปลี่ยนมุม ออกมาทำกิจกรรมอย่างอื่นเปลี่ยนอิริยาบถ แล้วมันก็จะหายไปเอง

    การเดินออกมาเดินเล่นในเส้นทางที่มีสายน้ำ  มีภูเขา ท้องฟ้าสวยนั้นก็เป็นสิ่งที่ดี สีเขียวนั้นทำให้สดชื่นเสมอ เท้าที่ได้ออกกำลังกาย ลมหายใจที่สูดเข้าลึกๆ ดีต่อตัวเองอย่างมาก

   หลังจากที่เรานั้นเดินในระยะทางไกลแล้วเราเองก็มานั่ง เวลาที่คนเรานั้นรู้สึกไม่ดี  สิ่งที่เขานั้นอยากที่จะทำมากที่สุดคือการอยู่กับตัวเอง นั่งคิดนั่งทบทวนอะไรบางอย่าง แต่บางครั้งหากว่าใครที่ใจไม่นิ่งใจไม่แข็ง หรือว่าเป็นโรคที่คนสมัยนี้เป็นเยอะหน่อยไม่ควรที่จะอยู่คนเดียวนั่นคือโรคซึมเศร้า เราจะต้องมีเพื่อนคอยอยู่ด้วย หากว่าทำอะไรโดยที่ไม่ได้คิดรอบคอบ 

     การพูดคุยคือการระบายอารมณ์ออกมาอีกทางหนึ่ง  เราเคยไหมเวลาที่เรานั้นไม่สบายใจ คิดมากเวลาที่เรานั้นไปเจอกับเพื่อน ทานข้าวด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน เพื่อนจะคอยเป็นที่ปรับทุกข์ให้เรา จากนั้นการคุยกันจะค่อยๆ มีเสียงหัวเราะ จากนั้นเราจะกลับมาอยู่ในคนคนเดียวคนเดิมได้อย่างแปลกใจ 

    สายน้ำคือความสุข สายลมคือเพื่อนที่คอยโอบอุ้มให้กำลังใจเรา  ส่วนท้องฟ้านั้นคอยมองเราอยู่ไม่ห่าง คอยให้กำลังใจว่า ทุกแสงของวันใหม่นั้นเราคือคนที่ผ่านพ้นหรือว่ารอดมาแล้วในหนึ่งวัน เคยมีพระบอกเราว่า ตื่นมาแล้วต้องมองไปที่กระจก หากว่าที่บ้านไม่มีก็เดินไปที่กระจกแล้ว บอกขอบคุณตนเองในทุกเช้าที่เรานั้นได้ตื่นขึ้นมาแล้วยังหายใจ 

     การนั่งเรือก็ทำให้เรานั้นมีความสุขเหมือนกัน ได้เห็นวิถีชีวิต ได้นั่งรับลมที่สัมผัสปะทะหน้าของเราอย่างโง่ๆ จริงแล้วชีวิตของเรานั้นควรหยุดพักหรือว่าหยุดอยู่กับที่บ้าง ไม่ใช่ว่าต้องเดินหน้าทำงานแบบไม่ลืมหูลืมตา จนทำให้สุขภาพไม่ดี แล้วสุดท้ายแล้วเงินที่หามาได้ทั้งหมดก็ไปพักรอบเดียวเลยยาว ในโรงพยาบาล เราต้องดูแลเขาตลอดเวลา อย่าลืมร่างกายจะได้ไม่ทำร้ายเรากลับ

   มีความสุขอยู่กับสิ่งที่ทำ หากว่าสิ่งไหนที่ทำให้เรานั้นไม่มีความสุข เราเองก็ต้องถอยห่างออกมา หากว่าคนที่เข้ามาในชีวิตเราแล้วนั้นจากที่เรราอยู่คนเดียวดีอยู่แล้ว ภาระมีแล้ว แล้วเขานั้นเข้ามาสร้างภาระให้เรานั้นต้องเดินหรือทำตาม สิ่งนี้เองควรที่จะปล่อยเขาไปอยู่อย่างเดิมอย่างที่เป็นนั้นจะดีกว่า