ทะเลสาบเฮอรไห่ สถานที่อยู่ในตำนานประวัติศาสตร์ชนชาติไทย-ไตย

ทะเลสาบในตำนานของความเชื่อ มีหลายเรื่องหลายราวให้ค้นหา 

ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ในตำนาน ก่อเกิดหลายสิ่งหลายอย่างในเมืองจีน

สถานที่แห่งนี้คือตำนานประวัติศาสตร์ไตย ไทย 

ธรรมชาติสร้างสรรค์ขึ้นมา คนเราสร้างสะพานเพื่อชมความงาม 

ปัจจุบันอยู่ในมณฑลยูนนานประเทศจีน

   ทะแลสาบที่สวยงามเมื่อได้มามองมาเดินชมริมทะเลสาบ ทำให้เรานั้นรู้สึกเข้าถึงความสุข เวลาที่มองสายน้ำกับท้องฟ้า และยังมีในส่วนของภูเขาที่รายรอบทำให้เรานั้นได้ความรู้สึกที่ดี 

   โชคดีมากที่ได้เดินทางมาเที่ยวในฝั่งของเมืองยูนนานหลายวัน หลายเดือนในการใช้ชีวิตเหมือนบ้านเรา และวันนี้ได้มีโอกาสมาเดินในสะพานด้วย ถนนริมทะเลสาบที่ยิ่งใหญ่ หากว่าเรานั้นได้ศึกษาในส่วนของประวัติศาสตร์หน่อย จะรู้ได้ว่าที่นี่นั้นเป็นสถานที่ในประวัติศาสตร์ของชาวไตย ไทย มานานแล้ว

   คนส่วนใหญ่ในสมัยโบราณนั้นจะมีการสร้างบ้านเรือนในบริเวณที่มีแหล่งของน้ำ เพราะว่าเชื่อว่าน้ำนั้นคือสิ่งที่จะนำพาให้ชีวิตนั้นอยู่รอด และในน้ำก็ยังมีในส่วนของอาหาร คนส่วนใหญ่จึงหาที่อยู่ใกล้แหล่งนี้ำ  ที่นี่ก็เช่นกัน แม้ว่าด้านหลังนั้นจะเป็นในส่วนของภูเขา แต่ด้านหน้าคือน้ำก็ยังสามาารถจะดำรงชีวินอยู่ได้

    บรรยากาศที่นี่ดีมาก  สามารถที่จะเดินข้ามแม่น้ำได้เลย ด้วยสะพาน ที่ทำขึ้นมาเหมือนว่าเป็นถนนเส้นที่เดินตัดกลางทะเลสาบ ลมเย็นบรรยากาศดีมาก ระหว่างทางจะเห็นวัยรุ่นมายืนคุยกันรับอากาศบริสุทธิ์

    เคยมีคนบอกว่าหากว่าเรานั้นรู้สึกไม่สบายใจหรือว่ามีปัญหามากมายในชีวิตที่ไม่มีทางออกนั้น ให้เรานั้นมานั่งกับสายน้ำ แต่ว่าไม่ใช่ว่าให้มากระโดดน้ำนะ ให้มายืนมองน้ำ น้ำเย็นที่ไหลไปมาอย่างไม่มีวันที่จะย่อท้อ น้ำนั้นไหลไปเรื่อยๆ เมื่อเจอกับขอนไม้ใหญ่น้ำก็ไม่ได้สนใจ ไหลไปเรื่อยของมัน   

   คนเราก็ต้องเหมือนกัน ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นเราก็ให้เย็นเหมือนสายน้ำ คนอื่นมันจะร้อนเรื่องของเขา เราเย็นค่อยๆทำไปเดี๋ยววันหนึ่งนั้นก็จะคลี่คลายไปได้ไม่มีปัญหาไหนจะอยู่กับเราไปนานจนชีวิตเราจะหาไหม้หรอกมันต้องมีทางออกเสมอ 

    การมาที่นี่เหมือนได้มาปลดพลังงานความร้อนออกไป เหลือไว้เพียงความสุขที่อยู่เบื้องหน้า ชีวิตของคนเราสั้นนักไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เรานั้นจะจากโลกใบนี้ไป ระหว่างทางเดินนั้นเจอคนที่หมดสติและสิ้นลมยิ่งทำให้เรานั้นตระหนักในการรักษาสุขภาพของตนเอง รักตัวเองให้มากไม่มีใครรักเรา จนสิ้นลมเขาก็เอาไปเผาไฟ มีเท่านี้เอง