ทำไม "นกกระจอกเทศ" จึงไม่ใช่พาหนะเหมือนม้า?

นกกระจอกเทศเป็นนกที่ใหญ่ที่สุดในโลก สามารถวิ่งได้เร็ว และมีศักยภาพในการรับน้ำหนักได้ดี ทำให้เกิดคำถามว่าทำไมมันถึงไม่ถูกนำมาใช้เป็นพาหนะเช่นเดียวกับม้า วัว หรือลา ทั้งๆ ที่บางครั้งเราก็เห็นคนขี่นกกระจอกเทศเพื่อความบันเทิง

สาเหตุหลักๆ ที่นกกระจอกเทศไม่สามารถเป็นพาหนะที่แท้จริงได้มีดังนี้:

• ยังไม่ถูกฝึกให้เชื่องสมบูรณ์: แม้จะสามารถฝึกฝนได้ แต่นกกระจอกเทศยังคงมีสัญชาตญาณความเป็นสัตว์ป่าสูง มีความก้าวร้าว และสามารถเป็นอันตรายต่อผู้ขี่ได้ง่าย ต่างจากสัตว์พาหนะที่ถูกเพาะพันธุ์และฝึกฝนให้มีอุปนิสัยที่มั่นคงและควบคุมได้

  

• ขาดความเสถียรและความยากในการควบคุม: หลังของนกกระจอกเทศกว้างทำให้ยากต่อการติดตั้งอานม้าหรืออุปกรณ์ช่วยทรงตัวอื่นๆ คอของพวกมันก็บอบบางเกินไปที่จะจับยึดได้ดี เมื่อถูกขี่ พวกมันมักจะวิ่งด้วยความเร็วสูง ทำให้ผู้ขี่มีโอกาสตกลงมาสูงมาก และการควบคุมทิศทางก็ทำได้ยาก

  

• พละกำลังและอดทนจำกัด: แม้นกกระจอกเทศจะวิ่งเร็วได้ แต่พละกำลังในการแบกน้ำหนักของมนุษย์นั้นมีจำกัด พวกมันไม่สามารถวิ่งเป็นระยะทางไกลๆ ได้เหมือนม้า และข้อต่อก็ไม่สามารถรับน้ำหนักได้นาน

  

สรุปได้ว่า การขี่นกกระจอกเทศส่วนใหญ่จึงเป็นไปเพื่อการแสดงหรือความแปลกใหม่เท่านั้น ไม่ใช่เพื่อการเดินทางหรือใช้งานจริงเหมือนสัตว์พาหนะอื่นๆ คุณค่าหลักของนกกระจอกเทศจึงอยู่ที่ผลผลิตทางเศรษฐกิจ เช่น เนื้อและขน มากกว่าการนำมาใช้เป็นพาหนะ