สาวบ้านสวน สวนที่ปลูกทุกอย่างเริ่มต้นจากศูนย์

บ้านเรือนไทยไม้มือสองหลังนี้สวยงามในยามเย็น เป็นที่เก็บซ่อนเร้นเรื่องราวเสมอ

เคยนอนค้างคืนข้างบ้านหลังเธอ ในเต้นท์น้อยที่กางไว้สุขใจจริง

อากาศเย็นบ้านหลังนี้ก็ยังร้อน แม้หน้าต่างประตูลงกลอนมีหลากหลาย

จะกี่ปี กี่วันที่กล้ำกราย ใช่เลยว่าฉันเคยได้นอนพักพิง

   หลังคาที่ทำจากไม้เรือนไทยหลังนี้ ทำจากไม้มือสองในตอนนั้นที่มีการทำคือราคาที่ได้มาสองแสนกว่า ตอนนี้เวลาผ่านไปมากกกว่าสิบห้าปี บ้านหลังนี้คงถูกเจ้าปลวกเขาครอบครองไปแล้วเพราะว่าเรานั้นไม่ได้ไปดูนานตั้งแต่จบมา  บ้านหลังนี้หลังคาสวย นอนได้ในช่วงของฤดูหนาว แต่บ้านหลังนี้จะอยู่ยากหน่อยหากว่าในนั้นตกหนักเพราะว่าแรงลมนั้นปะทะ ผนังทำให้ทะลุเข้ามาในบ้าน หากว่าปลูกไว้กลางแจ้งจึงมีความน่ากลัวเล็กน้อย แต่ไม้นั้นสวยและหนางาม พื้นก็ราบเรียบนอนได้ 

   บ้านหลังนี้เคยมีเรื่องราวที่เร้นลับเหมือนกัน แน่นอนว่าเรานั้นคงเคยได้เห็นบ้านไม้เรือนไทยที่มีเรื่องเล่า หลังนี้นั้นไม้ที่นำมาทำนั้นก็คือไม้มือสองเหมือนกัน เป็นไม้ที่มีคนตามติดมาด้วย แต่ว่าเรานั้นไม่เคยเจอเพียงได้ยินเพียงเสียงเท่านั้น แต่ไม่ได้กลัวช่างมันอยู่ใครอยู่เรา คนที่เดินผ่านหรือขับรถผ่านบ้านหลังนี้จะเจอเสมอ จนไม่มีคนกล้าที่จะผ่านในช่วงของตะวันตกดิน บางคนก็จะว่าอยู่กอไผ่บ้างแต่ช่างเลยเราไม่เคยเจอและจะไม่กลัวด้วยเช่นกัน

  ทุกเช้าของวันใหม่นั้นเราจะออกมาที่สวน เพื่อที่จะมารดน่ำต้นไม้ บางครั้งก็มาในตอนเย็นต้นไม้ที่นี่ปลูกหลายอย่าง แต่ที่ปลูกเยอะหน่อยนั้นจะเป็นไม้ป่าที่เมื่อเขานั้นเจริญเติบโตแล้วเขานั้นไม่ต้องการน้ำเพราะว่าแข็งแรงและรากสามารถที่จะดูดน้่ำจากใต้ดินได้แล้ว แต่ที่เรานั้นต้องมารดวันเว้นวันคือเจ้าต้นมะนาว 

   ตอนที่เรียนในมหาวิทยาลัยนั้นเราเองจะมีวันว่างจากการเรียน แน่นอนคือวันเสาร์อาทิตย์ที่จะไม่มีเรียน จะออกมาที่สวนเพราะว่าหากนอนที่ห้องนั้นได้เหมือนกัน แต่จะไม่ได้อะไรเลย นอนไปนอนมากินข้าวค่ำพอดี 

  ชุดมาในตอนเช้า ที่อากาศนั้นดีแต่ว่าเรานั้นเป็นหวัด วันนี้ออกมาตั้งแต่ตีห้าครึ่งจากนั้นคือมานอนต่อที่บ้านเรือนไทยเพราะว่าง่วงนอน เมื่อคืนนั้นไม่ได้นอนเพราะว่าหายใจไม่ออก  ขนของหนังสือและงานเพื่อที่จะมาเขียนที่นี่ เพราะว่าเงียบและสงบดี พอประมาณบ่ายสี่โมงหรือบ่ายสามครึ้งจะได้ไปปล่อยน้ำใส่ต้นมะนาวรดน้ำต้นมะนาวที่ใหญ๋และให้ลูกดกแล้ว

      ชุดทำงานในตอนเย็น ไม่ต้องใส่เสื้อแขนยาว เพราะว่าเย็นแล้วไม่มีแสงแดด ตอนที่เรานั้นรดน้ำต้นไม้จะถอนหญ้ารอบโคนต้นมะนาวด้วยเพื่อที่จะช่วยให้ต้นมะนาวนั้นได้รับน้ำอย่างเต็มที่

   หมวกใบนี้นั้นนำเข้าจากเวียดนาม เพราะว่าเป็นหมวกที่ปีกกว้างสามารถที่จะเดินไปไหนมาไหนได้อย่างสบายเพราะว่าปีกกว้างบดบังแดดได้ทั้งหมด เรามีความสุขในแบบสาวชาวสวน  บางครั้งคนเราเมื่อต้องไปอยู่ในสังคมเพื่อนสังคมที่ต้องเข้าร่วมกิจกรรม และวุ่นวายกับการต้อนรับ พอมาถึงในจุดหนึ่งก็อยากที่จะนั่งเฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรไม่ต้องคิดอะไร นั่งมองบ้าน มองต้นไม้ มองสายน้ำ แล้วก็อาจจะเปิดเพลงคลอเบาๆ เท่านั้นก็พอแล้ว 

   สวนแห่งนี้นั้นเราอยู่ตั้งแต่ที่ยังไม่มีต้นไม้แม้แต่ต้นเดียวเพราะว่าตอนแรกนั้นนำดินมาถมมากกว่าสองร้อยคันเพื่อที่จะทำการเกษตร ขุดสระสร้างบ้านสองหลัง รวมถึงระบบน้ำอย่างดี จนมีทุกอย่างพร้อมต้นไม้ที่ปลูกนั้นหลายเป็นป่าใหญ่ มากว่าสองร้อยต้น สุดท้ายแล้วก็ต้องจากลาและทิ้งทุกอย่างไปตามกาลเวลาของมัน จากเจ้าของเก่าสู่เจ้าของใหม่ แม้ว่าที่นั่นจะน้ำท่วมแต่ก็ไม่เคยถึงในสวนแต่รอบสวนนั้นเต็มไปด้วยน้ำ เรื่องราววันเก่ายังคงอยู่ที่นั่นเสมอ มีเวลาก็อยากกลับไปมองสวนที่เรานั้นปลูกขึ้นมาทีละต้นจนเติบใหญ่ สิบปีเขาน่าจะโตเท่ากับคนโอบกอดแล้วสินะ