เล่าเรื่องจารึก วรรณกรรมลายลักษณ์อักษรที่มีมนต์ขลัง

    ศิลาจารึกความงามในแผ่นหิน  คนตื่นเห็นบางครั้งให้สุขสันต์ เคาะบ้างเขียนบ้างขูดบ้างตามความมัน

พอเราเห็นนั้นไม่ได้เรียน เขียนอ่านไม่เป็น 

หากว่าเรานั้นสนใจที่จะอ่าน จารึกนั้นความหมายมันคือการเขียน

ไม่ใช่ใครหลายคนจะต้องเพียร เขียนไม่ได้อ่านไม่เป็นไม่เห็นเรื่องราว

     แน่นอนเลยว่าเราทุกคนนั้นจะต้องมีแน่นอนในเรื่องของความฝัน ตอนเราเช่นกันตอนนั้นฝันเหมือนกันว่าเรานั้นอยากที่จะอ่านในเรื่องของจารึกหลายอย่าง  เพราะว่าจารึกส่วนใหญ่นั้นจะเล่าเรื่องราวต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของประวัติศาสตร์  ประวัติศาสตร์คือการอ้างถึงชีวิตความเป็นอยู่ในอดีตว่าเรานั้นมีการทำอย่างไรบ้าง

   เราจะเห็นได้ว่าในดารบันทึกจารึกนั้นเราจะมีการบันทึกในศิลา มีในหลากหลายรูปแบบไม่ว่าจะในแผ่นหรือการบันทึกเป็นแท่ง  ในการบันทึกนั้นจะมีการขูด ซึ่งจะใช้โลหะแหลมขูดให้เป็นตัวอักษรนั้นเรียกว่า  จาร  หรือเราจะพากันเรียกว่าจารึก

    ในการจารึกนั้น คนที่จะจารึกได้นั้นจะต้องไม่ใช่คนที่ธรรมดาอย่างเรานั้นจะสามารถที่จะจารึกได้  ในสมัยก่อนนั้นคนที่จะจารึกได้นั้นจะต้องจะเป็นคนที่มีอำนาจ หากว่าเรานั้นจะจารึกหากว่าเรานั้นอ่าน และมีความหลากหลายแต่คือความประสงค์สำหรับคนที่จะจารึก 

    ตัวอย่างเช่นในเรื่องของการจารึกในประวัติศาสตร์ เล่าเหตุการณ์ต่างๆ มีการบันทึกในเรื่องราวของศาสนา   อย่างที่เคยเจอและอ่านนั้นส่วนมากจะเป็นการแพทย์ ตำราแพทย์นั้นจะเยอะมากมีการเขียนในเรื่องของตำหรับยาต่างๆ ที่ใช้ในการรักษาในสมัยก่อน ในอินเดียนั้นจะมีการบันทึกในเรื่องตำหรับยา ตัวหนังสือนั้นจะมีความแตกต่างกันไปตามผู้จารึก หากว่าเรานั้นอ่านก็คงจะเหมือนในปัจจุบันที่มีการเขียนหลากหลายลายมือที่ไม่เหมือนกัน 

     การอ่านนั้นจะมีหลักการในการอ่าน มีทั้งตัวลอยตัวจม  หากว่าเรานั้นนั่งมองไม่ได้เรียนมา เราจะไม่สามารถที่จะอ่านได้เลยเพราะว่าตัวหนังสือนั้นมีความละเอียดในเรื่องของการอ่าน 

    ตอนนั้นเคยมีอาจารย์ถามว่า ทำไมเรานั้นถึงมาเรียนในการอ่านพวกนี้ เพราะว่าไม่ค่อยมีใครเขานั้นอยากมาอ่าน เพราะว่าเป็นเรื่องราวโบราณ แต่เอกสารในปัจจุบันนี้ มีเยอะมากเพื่อที่จะรอให้อ่าน แต่ไม่ค่อยมีคนที่จะสนใจในการอ่าน 

  เคยมีน้องคนหนึ่งที่สามารถที่จะอ่านตัวหนังสือนั้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นตัวหนังสือแบบไหน เพราะว่าเขานั้นเรียนในคณะโบราณคดี ที่สามารถที่จะอ่านตัวหนังสือโบราณได้ แต่ไม่เพียงแต่อ่านได้เท่านั้นยังสามารถที่จะเขียนได้ และพูดได้ในภาษาฮินดี  เคยถามว่าอ่านยากไหม เขาบอกว่าไม่ยากเหมือนการอ่านภาษาไทยแต่ว่าเรานั้นจะต้องสังเกต เพราะว่าคนแต่ละคนนั้นเขียนไม่เหมือนกัน ตัวหนังสือตัวเดียวแต่อาจจะเขียนในรูปแบบที่ไม่เหมือนกัน เมื่อมีการค้นพบ อย่างแรกคือเรานั้นต้องดูก่อนว่าเป็นตัวหนังสือในสมัยไหน อ่านอย่างไร และในการอ่านนั้นเราจะต้องอ่านให้จบก่อนถึงจะรู้ว่เป็นเรื่องอะไน

   ในปัจจุบันนั้นเวลาที่เรานั้นเขียนจะมีการเขียนหัวเรื่อง แต่ในสมัยก่อนนั้นไม่ได้ตั้งชื่อเรื่องไว้ เขาจะเขียนเล่าเหตุการณ์หรือเขียนตำหรับยานั้นเราจะต้องอ่านไปก่อน การอ่านศิลาจารึกในแผ่นหิน ที่เรียกว่าศิลาที่ได้ค้นพบนั้น ใช้เวลาในการอ่านนานเหมือนกัน ยิ่งเป็นจารึกโบราณแล้วต้องมีการเปรียบเทียบในหลายอย่าง

     การอ่านนั้นจะมีความสุขมากเมื่อไหร่ที่เรานั้นอ่านจบ แล้วเขาจะมีการเขียนว่า ใครเป็นคนที่แปรหรือแกะอักษรโบราณนี้ ทั้งท้าทายและตื่นเต้น เราอ่านไปเราจะเห็นถึงความพยายามของคนเขียน ที่พยายามที่จะเขียนแกะกว่าจะได้