หินแดงสายรุ้ง

หินแดงสายรุ้ง

ในคืนพระจันทร์เต็มดวงมีโจรแอบเข้ามาในวัดเพื่อที่จะขโมยของล้ำค่าคือ หินแดงสายรุ้ง โจรแอบย่องไปในห้องสวดมนต์อย่างเงียบ ๆ แต่ก็หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ทันใดนั้น โจรก็ได้ยินเสียงเดินของนักบวชกำลังจะเข้ามาที่ห้องสวดมนต์ นักบวชเปิดประตูเข้ามาในห้องโจรรีบปีนขึ้นข้างบนห้องหลบนักบวช สายตานักบวชมองไปที่พระประธานในห้องแล้วเดินไปที่กระถางธูปที่ตั้งตรงหน้าพระประธาน นักบวชใช้มือขุดทรายในกระถางขึ้นเขาได้หยิบกล่องใบหนึ่งขึ้นมาจากกระถางธูปแล้วเปิดออกมาดูปรากฎว่ามันคือ หินแดงสายรุ้ง เมื่อเห็นว่าหินยังอยู่นักบวชก็ปิดกล่องแล้วก็เดินออกจากห้อง โจรที่แอบอยู่ข้างบนก็แอบตามนักบวชไปอย่างเงียบ ๆ

นักบวชถือกล่องหินแดงสายรุ้งออกจากห้องสวดมนต์พอเดินพ้นประตูโจรก็เข้าจู่โจมนักบวชทันทีเพื่อแย่งหินแดงสายรุ้งแต่ไม่ง่าย เพราะนักบวชก็วิชาต่อสู้ป้องกันตัว โจรต่อสู้กับนักบวชเกือบพลาดท่าให้นักบวชทั้งสองต่อกันสู้กันและโจรก็โดนหมัดของนักบวชเข้าที่คางเกือบสลบ จังหวะนั้นนักบวชกำลังจะเข้าไปซ้ำแต่โจรใช้มีดอาบยาพิษแทงนักบวชตาย โจรก็ได้เอากล่องหินแดงสายรุ้งหนีไป

โจรได้หลบหนีเข้าไปในถ้ำเพื่อซ่อนตัว โจรคนนี้คือ จายา เขาจะเลือกขโมยเฉพาะของที่หายากและราคาแพงเพื่อเอาไปขาย หินแดงสายรุ้งก็เช่นกัน มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและเป็นของหายากมีแค่ชิ้นเดียวในโลกอายุเกือบ 500 ปี โดยประมาณ จายาได้เปิดกล่องเพื่อดูหินแดงสายรุ้งที่ได้ขโมยมา ภายในถ้ำที่มืดหินได้เปล่งแสงเป็นสายรุ้งอย่างสวยงาม เมื่อจายาได้เห็นแล้วก็เปลี่ยนใจที่จะนำไปขาย เขาจะครอบครองมันแต่เพียงคนเดียว ของที่ขโมยมาจะเอาไปขายแต่อันนี้เขาเลือกเก็บเอาไว้ จายาหลบซ่อนในถ้ำถึงสามวันเขาก็ได้ออกเดินทางไปหาเพื่อน ชื่อ ไกร เพื่อนหัวขโมยที่ขโมยทุกอย่างที่ขายเป็นเงินได้มันขโมยหมดแม้แต่กระทั่งของเพื่อนกันเอง

จายาได้เดินทางผ่านหมู่ไกรก็แวะพักที่บ้านของไกร ในวันต่อมาไกรได้สังเกตเห็นว่า จายาถือกล่องไม้เล็ก ๆ ติดตัวตลอดตั้งแต่วันแรกที่มาถึง ถามก็ไม่ยอมบอก ไกรคิดว่าในกล่องไม้ที่เพื่อนถือต้องเป็นของที่หายากและมีราคาแพงแน่ พอถึงเวลากลางคืนไกรได้แอบดูจายาเปิดกล่องไม้เมื่อเห็นดังนั้นกลางดึกไกรได้เข้าไปขโมยหินแดงสายรุ้งและก็หลบหนีออกจากบ้านไปหาพ่อค้าใต้ดินชื่อ อรชุนในตลาดมืดที่เป็นแหล่งขายของผิดกฎหมายของโจร เมื่ออรชุนมาถึงก็ถามว่ารอบนี้ได้ของอะไรมา ไกรยื่นกล่องให้อรชุนพร้อมกับพูดว่า ของดี ลองเปิดดูเองก็จะรู้ อรชุนเปิดกล่องพูดว่า นี่มันหินแดงสายรุ้ง มึงไปเอามาจากไหน ไกรบอกว่า ขโมยมาจากเพื่อนชื่อจายา อรชุนเห็นหินนี้สวยก็รับซื้อทันทีแล้วถามไกรว่า มึงต้องการเท่าไหร่ ไกรตอบว่า หนึ่งล้าน อรชุนตอบตกลงเพราะรู้ว่าหินนี้ราคามากกว่านั้น เขายื่นเงินสดใส่ถุงกระดาษให้ไกรแล้วก็แยกย้ายกัน

เมื่อจายาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นกล่องก็ตกใจรีบค้นหากล่องแต่ก็ไม่เจอ จายาก็คิดขึ้นได้ว่าต้องเป็นไอ้ไกรขโมยไปขาย จายาเลยเรียกไกรแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ในระหว่างนั้นไกรได้กลับมาถึงบ้าน

จายาเห็นไกรถือถุงกระดาษก็เลยถาม ถุงอะไร ไกรตอบว่า เงินหนึ่งล้านกูเอาของที่อยู่ในกล่องไม้มึงไปขาย

จายาได้ยินก็ถามต่อว่ามึงขายไปเท่าไหร่ หนึ่งล้าน เอาไปขายที่ไหน ตลาดมืด หลังจากไกรพูดจบจายาก็ยิงปืนใส่ไกรตายทันทีแล้วก็เอาเงินไปที่ตลาดมืด

วันต่อมาจายาได้เดินทางไปที่ตลาดมืดเขาถามพ่อค้าว่าเห็นไกรมาตลาดมืดบ้างไหม ส่วนมากบอกว่าไม่เห็น ช่วงนี้ไม่เห็นไอ้ไกรที่นี่หลายวันแล้ว แต่มีพ่อค้าคนหนึ่งบอกว่า กูเห็นมันเมื่อวานตอนกลางคืนแต่ถ้าอยากรู้อีกว่ามันมาทำอะไรก็จ่ายเงินมาก่อนเดี๋ยวจะบอก จายาจ่ายเงินให้พ่อค้าหนึ่งพัน พ่อค้าคนนั้นบอกว่า ไอ้ไกรมันมาพบพ่อค้าที่ชื่ออรชุนในห้องลับได้ยินว่าไอ้ไกรขายของให้อรชุนได้หนึ่งล้านแต่ไม่รู้ว่าเป็นของอะไร จายาถามต่อว่า อรชุนคือใครหรอ เป็นพ่อค้าในตลาดมืดที่คอยรับซื้อแต่ที่หายากและราคาแพงใครที่มีหายากอรชุนจะจ่ายให้ราคาสูง

จายาได้ฟังจากที่พ่อค้าพูดก็รู้ว่าหินแดงสายรุ้งต้องอยู่กับอรชุน แต่อรชุนคนนี้เดินทางขายของเถื่อนไปทั่วโลกและไม่พบเจอตัวง่ายนัก จายากลับมาวางแผนเพื่อที่จะชิงเอาของตัวเองกลับคืนมา เขาเตรียมอาวุธปืนให้พร้อมและออกเดินทางตามหาอรชุน

โชคร้ายของ อรชุนได้กลับมาที่ตลาดมืดแห่งนี้อีกครั้งและถูกจายาเอาปืนจี้ใส่หัวถามหาหินแดงสายรุ้ง อรชุนกลัวตายก็เลยบอกว่าอยู่ในห้องนอนบนหัวเตียง จายาบังคับให้อรชุนไปที่ห้องนอนพอมาถึงอรชุนก็ขัดขืนต่อสู้สุดท้ายโดนยิงตาย จายารีบค้นหาของแต่ก็หาไม่เจอ

เขาค้นหาจนทั่วห้องสุดท้ายไปค้นเจอที่ตัวอรชุนที่แท้เอาติดตัวไว้ตลอดนี่เอง