อยากชิมของอร่อยต้องสั่นให้โลกรู้ กาแฟ สั่นระฆัง (นาต้นจั่น)

    อยากดื่มอยากอร่อยเชิญทางนี้ มีร้านที่รอคอยเพียงเท่านี้ 

หากลูกค้าอยากชิมและอร่อยที   ต้องมาที่ร้านกาแฟสั่นระฆังทอง

มาถึงร้านไม่มีใครอยู่หน้าร้าน มีรายการสั่งได้ใช่อ่านเอง 

ได้เมนูแล้วสั่นระฆังไป พ่อค้าได้ยินพลันมาทันการ

     เดินทางมาถึงที่นาต้นจั่น แน่นอนสิ่งที่เรานั้นกินในช่วงที่อากาศร้อนคงเป็นอะไรไปไม่ได้อย่างแน่นอน นั่นคือกาแฟหรือชาเขียว ชาเย็นอะไรก็ว่าไป  หากว่าอากาศร้อนแล้วยังไม่ได้ดื่มมันเหมือนว่าขาดอะไรไป เพราะว่าชอบความหวานแล้ว ชีวิตนั้นยากจะขาดความหวาน  ตอนที่มานั้นไม่มีใครอยู่ จึงพยายามในการมองหา แล้วตานั้นไปเจอคำหนึ่ง

    กาแฟสั่นระฆังนั่นหมายถึงว่า เมื่อเรานั้นได้เมนูที่เรานั้นต้องการแล้วให้สั่นกระดิ่งเรียกเจ้าของร้าน ที่ไม่ค่อยมีเวลาที่จะยืนหน้าร้านเพราะว่าด้านในนั้นมีโฮมสเตจำนวนมาก  เดินไปด้านหลังมีมากกว่าห้าหลัง  จะต้องดูแลหากว่ามีคนสั่นระฆังจะรีบมาทำให้กิน แบบนี้ดีไม่ต้องมานั่งรอหากว่าลูกค้ายังไม่มา  แต่ขายดีแน่นอนเพราะว่ามีเพียงร้านเดียวอยู่ตรงนี้

     ร้านสวยใาก ทางเข้านั้นยิ่งใหญ่เพราะว่าสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะให้คนที่เดินทางมาไกลนั้นมาพักผ่อนที่นี่ มีสถานที่หรือมุมมากมายในการถ่ายรูป  การจัดร้านแบบนี้ดีเช่นกัน ได้ที่นั่งและชมหลายๆ อย่างหลบแดดพักก่อนที่จะเดินทางต่อไป

    ครั้งนั้นเราลองชิมชาเขียว ส่วนอีกแก้วนั้นคือกาแฟดำ อยากบอกว่าไม่ได้เป็นคนที่ชอบทานกาแฟ แต่พอบดกาแฟ หอมมากจนมองตาม  เจ้าของร้านบอกว่าเดินทางมาที่นี่กว่าจะถึงกาแฟก็ไม่ต้องเหมือนกาแฟที่บ้านเราก็ได้ อร่อยกว่าแต่ว่าราคาไม่ต่างกันจะได้ประทับใจ

    แน่นอนมากสำหรับเรานั้น เวลาที่ไปไหนเราจะเลือกสักอย่างที่เรานั้นประทับใจเพื่อที่จะอยู่ในความทรงจำ แต่การจัดร้านที่นี่ชอบมากคือการทำฝ้าด้านบนนั้นสานเหมือนลายของกระติบข้าวที่สานกันไปมา และนำในส่วนของใช้ในบ้านนั้นมาประยุกต์ อย่างโคมไฟนั้นนำมวยที่ใช้ในการนึ่งข้าวนั้นมาทำ  ทำให้น่าสนใจมากขึ้นดึงดูดมาก เซลฟี่สวยงามมาก

    ด้านในร้านเมื่อเรานั้นเดินเข้าไปนั้นเป็นไม้ทั้งหมด ไม้สวยด้วยรวมถึงโต๊ะเก้าอี้นั้นมีความเป็นย้อนยุคไปเลย แต่ว่านั่งดีเพราะว่าหนาและแข็งแรง  เมื่อเราไปยืนเพื่อที่จะรอสั่ง สั่นแล้วรอได้เลย หากว่าเรานั้นต้องการที่จะทำกินเองได้เช่นกัน เจ้าของร้านนั้นใจดีมาก อร่อยรสชาติดี เพราะว่าใช้นมคาเนชั่นอร่อย

     ระหว่างรอไม่ต้องกลัวว่ามันจะน่าเบื่อ เวลาที่เรานั้นไปซื้อน้ำ เรานั้นจะต้องเริ่มที่จะกระหายน้ำแล้ว  ลองมาหาอะไรเล่นบริเวณนั้น มีโทรศัพท์ที่ปัจจุบันนี้ไม่ได้รับความนิยมแล้ว  สมัยยังเด็กนั้นแอบชอบครูหนึ่งคน เราเลยต้องหาเงินบาทเพื่อที่จะไปหยอดและโทรหา อยากได้ยินเพียงเสียงเท่านั้นก็ยิ้มมีความสุขแล้ว

      มาดูราคาที่นี่นั้นไม่ได้ราคาแพง แม้ว่าจะห่างไกลจากตลาดแต่ว่าราคาคือ สามสิบห้าบาท สี่สิบบาท แก้วอร่อยแล้ว  หากว่าเรานั้นต้องการแบบไหนสามารถที่จะเลือกได้ไม่ต้องคิดมาก มาถึงแล้วมาลองชิมได้

    ชอบมากเลยร้าน ไม่ว่าเรานั้นจะนั่งและมองไปทางไหน จะเห็นบริเวณโดยรอบ ตรงนี้จะอยู่ตรงทางโค้งพอดี และสองข้างทางนั้นสามารถที่จะเดินลัดข้ามไปหากันได้เลย มีร้านในการขายสินค้าพื้นเมืองที่หลากหลาย หากว่าเรานั้นชมแล้วสนใจสามารถที่จะเดินชมในตลาดได้

    ความสุขในการท่องเที่ยวคือการที่เรานั้นได้ไปดูในสิ่งที่ตนเองชอบ ไม่ว่าจะใช้เวลานานหรือว่าเดินทางไกลขนาดไหนเราก็พอใจ ตอนนั้นไม่ได้อยู่นาน ประมาณสองชั่วโมงในการเดินชม หากว่ามีเวลาจะกลับไปทำผ้าหมักโคลนสักอัน