เปิดประสบการณ์ เพิ่มทักษะชีวิต (จินตนาการการเป็นคุณหมอ)

       จินตนาการผ่านการเรียนรู้  ฝึกจากการดูการคิดและใส่ใจ  สถานการณ์สร้างได้ด้วยผู้ใหญ่ รู้จักใช้เข้าใจอุปกรณ์ทดลองทำ

    การเล่นของเด็กๆ นั้นดีเสมอ แต่สิ่งที่มากกว่าการเล่นคือกระบวนการพัฒนาทางสมอง  การปล่อยให้เด็กได้ลองคิดลองทำ และตัดสินใจเองได้นั้น  ผู้ใหญ่จะคอยดูอยู่ข้างๆ  เขาจะพยายามคิดลองทำในสิ่งที่เขาเคยเจอ 

    อย่างการไปโรงพยาบาล เราไม่ต้องบอกว่าเขาจะต้องทำอะไร เพียงเขานั้นเห็นในเรื่องของอุปกรณ์ มองแล้วรู้ว่าสิ่งไหนใช้ทำอะไร 

    พอเข้าไปสิ่งแรกที่จะเห็นคือชุด เด็กๆจะรู้ว่าการจะเป็นหมอนั้นจะต้องใส่ชุดของคุณหมอที่มีสีขาว มีเครื่องหมายกาชาดในหน้าอก เมื่อเป็นคุณหมอจะต้องมีอุปกรณ์ในการรักษาคือ หูฟังบ้าง หรือสิ่งของที่ใช้ในการรักษา

   กระเป๋ารักษา กล่องที่ใส่ครบทุกอย่าง มียา มีเข็มฉีดยา แอลกอฮอล์ หรือเครื่องสำหรับการวัดอุณหภูมิ   มีทั้งวัดแบบแตะหน้าผากหรือใช้ในการวัดบริเวณขาหนีบ  วัดคลื่นหัวใจ  การหยิบและฝึกในเรื่องของการเก็บ เขาจะต้องรู้ว่าเมื่อเรานั้นใช้แล้วจะต้องเก็บอย่างไรให้กล่องนั้นสามารถที่จะปิดได้ 

   และรู้ว่ากล่องที่เขาถืออยู่นั้นคือกล่องที่ใช้สำหรับการรักษาเคลื่อนที่เดินไปไหนได้หมด เพราะคุณหมอนั้นในทุกที่ต้องการหมดเมื่อมีอาการเจ็บปวดหรือไม่สบาย หมอจะวิ่งไปหา เรานั้นไม่ต้องบังคับหรือปิดกลั้นความคิดของเขา อิสระตอนนี้คือเรานั้นนั่งมองพอ 

   ระหว่างที่ไม่มีคนไข้ หมอลากของมาเอง นำของมาขายหน้าร้านคลีนิคเพื่อที่จะหารายได้เสริม สิ่งเหล่านี้คือความคิดของเขาเอง 

   การจัดระเบียบการตกแต่งหรือการจัดวางนั้นเขาจะเป็นคนที่ตัดสินเอง 

   คนป่วยมาที่ร้าน เราไม่ต้องบอกเลยว่าสิ่งที่เขานั้นจับอยู่คือเครื่องวัดความดัน แต่เขานั้นจะรู้เอง บอกให้คนป่วยนั่งลง และยื่นแขนมาเพื่อที่จะวัดความดันให้ และบอกว่าความดันของเราเท่าไหร่ 

     วิธีการวัดนั้นสามารถที่จะวัดได้อย่างถูกต้อง จริงๆ แล้วครั้งนี้น่าจะครั้งแรกที่เคยเล่นของชิ้นนี้ แต่เขาสามารถที่จะรู้ว่านี่คือเครื่องสำหรับวัดความดัน  หลังจากที่วัดความดันเสร็จจะให้ยาเพื่อที่จะรักษา  และก่อนจากนั้นมีการขอบคุณที่มารักษาที่ร้าน 

   สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเราไม่ได้บอก แต่เกิดจากการที่เขานั้นได้เคยมีประสบการณ์ในชีวิตจริง นำมาสู่การจินตนาการเมื่อตัวเองต้องมาเป็นคุณหมอจริง  วางแผนว่าจะรักษา ใช้ทั้งสายตา สมองคิด เกิดจินตนาการ ส่งออกมาทางการพูดคุยสนทนา 

    การเรียนรู้ผ่านการปฏิบัตินั้นจะทำให้เด็กจำได้มากกว่าการเรียนรู้จากการเรียนในห้องเรียน การฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็กมัดใหญ่ ดีต่อพัฒนาการ ยิ่งมีการสนทนาที่เหมือนผู้ใหญ่ เขาจะเหมือนเด็กที่โตขึ้น 

    ฝึกต่อมาคือรู้จักการแบ่งปันและเล่นร่วมกับผู้อื่น หากว่ามีเพื่อนมาเล่นด้วย เขาจะได้ฝึกในเรื่องของสังคมการอยู่ในสังคม คิดและจินตนาการเอง หากว่าเรานั้นมีเด็กน้อยให้ลองพาเขาออกมาฝึกการใช้ชีวิตจริงที่ไม่ต้องใช้หน้าจอในการสอน  แต่เราสอนเขาโดยสถานการณ์จริงที่เป็นอุปกรณ์สำหรับการเล่น